Rot@ry Letter

4.0 Inleiding

vorige

Het nieuwe jaar is ingeluid en elke nieuwe karper staat niet meer onderaan, maar weer bovenaan in onze vangstenlijst. Seizoen 2001 is begonnen en altijd blijft weer die fascinerende vraag, wat zal dit seizoen ons brengen? En het blijft nog een verdraaid boeiende vraag ook, hoe lang je hem jezelf inmiddels ook al stelt.
Ach een man moet toch zijn dromen hebben, niet? Wetende dat deze dromen niet eens altijd bedrog hoeven te zijn. Nog nooit heb ik een seizoen meegemaakt als het vorige. Het aantal Nederlandse dertigers en veertigers neemt nog steeds toe en dat was ook goed in directe kring te zien. Een goede zaak lijkt me en wanneer ik zijdelings naar België kijk ontstaat bij mij daar ook de indruk dat daar een boel vissen weer in de lift zitten. Enkele van deze vissen maken zich zelfs warm voor de magische 30kg grens. Voor iedereen welke zo'n vis ambieert natuurlijk fantastisch nieuws. Het is een teken dat men de gevangen vissen goed weet te behandelen en dat ze ook een goed portie aas voorgezet krijgen.

Wat zijn m'n eigen plannen en voornemens voor het komende seizoen? Wel zelf heb ik me nog niet al te 'vastgelegd' dit seizoen. Mogelijk wordt m'n nieuwe 'thuiswatertje' overstroomd door skubtoerisme en dan zal ik 'the long eastern dragons' mooi even laten voor wat ze zijn. Nee, voor mij dit jaar geen drukte aan m'n pluutje. Ik heb mijn portie gedurende de laatste jaren al wel gehad, vissend op de diverse circuitwateren en dat heb ik eerlijk gezegd wel weer even gezien. Een gezellige tijd dat wel, ik heb er enkele van de meest succesvolle karpervissers van de lage landen mogen ontmoeten en dat was een bijzonder gezellige en leerzame tijd. Jongens overigens welke ver, heel ver buiten de schijnwerpers opereren en menigeen de broek op de enkels doen vangen (met de handen losjes op de rug). Een glimlach verschijnt dan ook wel eens op m'n gezicht wanneer men speculeert dat alle grote vissen in Nederland bekend en gedocumenteerd zijn. Maar goed, die slapende honden hoeven we ook niet......

Een beetje rust aan de waterkant is dus waarnaar ik opzoek ben, in klein gezelschap van enkele goede kameraden. Dit onder het motto, 'doing a bit of proper angling' zoals Steve me in z'n Noord-Engelse accent menigmaal verzekert heeft wanneer hij de ketel op het vuur plaatste. Lekker ouderwets discussiëren onder een pluutje met het arme keteltje constant op het vuur. Jezelf bezig houden met de prangende vraag, nog een maar koffie of dit keer een earl grey theetje? Tot diep in de nacht keuvelt men met gepaste stemmen over de diepere zin van het leven of worden er gewoon lekker eenvoudig, de wat meer lichtvoetige onderwerpen als vrouwen (them pukka dutch birds) aangesneden. Yep, defenitley doing some proper angling. Maar dan ook om vier uur 's ochtends wakker gemaakt worden, met een bak koffie onder je neus(als goedmakertje), onder het motto, let's spot some fish Mark, and get out of ya sack you lazy bastard (wanneer ik hem met een laffe blik van onder m'n pluutje, slaapdronken aan keek). They're fucking jumping everywhere, ya have to look now! Als een klein kind zo enthousiast en toch al een dikke twintig jaar achter de hengels, maar bij hem geen greintje minder lol of fanatisme. Zelf ben ik ook behoorlijk fanatiek heb ik me laten vertellen, maar het fanatisme van die Engelsen kent ook werkelijk geen grenzen. Dit soort sessies zijn echter wel de spreekwoordelijke krenten in de pap voor mij, lekker slap ouwehoeren over van alles en nog wat en af en toe een opmerking er tussendoor welke hout snijdt. Dat soort momenten scheppen een vriendschappelijke band die verder gaat dan gewoon een potje vissen.

Dat die momenten ook zonder hengels te beleven zijn merkte ik onlangs wel weer met d'n Broeckx en kornuiten bij de jaarlijkse VBK meeting. Franklin, welke binnenkort ook een keer figureert als gastschrijver binnen deze RL, kan vast nog wel een mooi verhaaltje oplepelen. Kon je eerst immers nog lezen over Broeckxie welke Ton 'betrapte' wanneer deze stond te 'snavelen' met een politieagente (zie Seizoen van....), inmiddels hebben we Toon in een hotelbed zien liggen met wel een heel raar type 'bird'. Of het hier ging om de fameuze Belgische deepthroat 'knobbel'zwaan of een onvervalste witte Limburgse 'trekgans' was in het donker maar moeilijk te zien. Het zal u niet verbazen dat Franklin en ondergetekende na deze bijzonder onsmakelijke en schokkende ervaring de bar van de hotelkamer hebben aangesproken, dit om diverse begrijpelijke redenen.

Enfin, ik dwaal af. Wat waren de plannen van dit jaar, daar hadden we het net over. Wel een beetje rust dus in Nederland en tja, dan hebben we Frankrijk ook nog. Dit jaar wil ik daar wat flirten met de fantastische spiegels en schubs van de rivieren. D'r werd me al vaak gekscherend ingewreven dat ik een putjesvisser ben. En inderdaad, voornamelijk bevis ik stilstaand water. Daarnaast is er nog een reden om serieus op de rivieren aan de gang te gaan, ook ik Frankrijk heb ik het namelijk wel even gehad met de drukte aan de grote meren. Geen discussies meer over stekken, markers, bootjes en uitroeien. Want hoewel ik wateren heb bevist tot een kleine 5000 hectare, de tolerantie en vrijheden m.b.t. de stekken was op deze wateren vaak ook bijzonder klein te noemen wanneer puntje bij paaltje kwam. De rivieren weten hopelijk bij mij het enthousiasme terug te winnen wat ik voor Frankrijk gehad heb. Dit enthousiasme voor de bekende(re) wateren is eigenlijk behoorlijk tanende, met als enige positieve uitzondering het drukbeviste Cassiën.

Wat gebeurd er met de RL in 2001?

De RL gaat een kleine, maar daarom niet onbelangrijke gedaantewisseling krijgen. Raymond verwelkomen we al in deze vierde RL en ook Daniel zullen we daarna in actie gaan zien. Onze vaste rotarist Bart Bouwens heeft te kennen gegeven het wat rustiger aan te willen doen en daar hebben wij alle begrip voor. Ik wil dan ook namens de andere rotaristen Bart enorm bedanken en bijzonder veel succes wensen met zijn nieuw te bouwen huis.

In de afgelopen bijdrage hebben we een stuk kwaliteitswerk gelezen van André Akkermans waar wij en ook de lezers waardering over spreken. Top André en ik hoop dat we in de toekomst nog een keer een beroep op je mogen doen! Deze bijdrage hebben we ondermeer de gastrotarist Roelof Schut aan het woord en hij heeft een puik stukje werk afgeleverd. Daar zit heel wat tijd en moeite ingestoken! Ik herken trouwens het enthousiasme wat hij beschrijft welke ontstaat terwijl je meeschrijft aan de RL. Goed om te lezen dat hij dit juist binnen deze RL weet (terug) te vinden. Zelf heb ik ook wel eens de neiging om weer lekker low-profile m'n ding te gaan doen, maar je wordt gewoon 'meegezogen' in het enthousiasme van de andere deelnemers en dat is bijzonder prettig moet ik zeggen. Je wordt op een leerzame manier 'gedwongen' om over bepaalde zaken na te denken en je krijgt ook andere meningen en ideeën onder ogen. Daar steek je zeker een boel van op en de contacten verrijken ook elk op hun eigen manier je visserij.

Dan rest me nog om u een goed seizoen toe te wensen en ik wil iedereen, deelnemer en lezer, veel plezier wensen met deze Rotary in 2001. Veel leesplezier!

Mark van Balveren

volgende