Rot@ry Letter

4.2 Rigs, voeren, popups, verkassen en pezen

vorige

Ik moet eerlijk zeggen dat ik even heb moeten nadenken over een 'vaste' plaats in deze rotary. Ik voelde me weliswaar vereerd door het verzoek van Mark, kennelijk heb ik toch het een en ander te vertellen…, maar er waren eveneens twijfels. Er gaat nu eenmaal veel tijd zitten in het schrijven van de bijdragen en ook de verschillende onderwerpen zijn voor mij lang niet altijd even interessant. Mark heeft me echter verzekerd dat daar een mouw aan te passen valt. Ik zal dan ook alleen ingaan op zaken waar ik denk dat ik echt wat over te melden heb. Ik wissel mijn bijdragen bovendien af met Daan, die op sommige punten weer heel anders tegen het vissen aan kijkt dan mijn persoontje. Tot zover de intro, aan de slag!

Over rigs…
Een populair onderwerp om over te discussiëren, iedereen heeft er immers een mening over. Sommigen vinden al die verschillende onderlijntjes maar onzin, zij zweren bij de klassieke montage (voor zover die bestaat…). "Niet te moeilijk doen. Als de vis wil eten, dan pakt hij het vanzelf…". Anderen bestempelen 'het laatste eindje' als de sleutel tot succes…Zij experimenteren voortdurend met rigs. De vangst van een karper is voor hen geheel te danken aan een bepaalde onderlijn.

Het vangen van karpers op een bepaald water is het resultaat van een optelsom van factoren. De rig kan daarin een beslissende rol spelen, maar dat hoeft lang niet altijd het geval te zijn. Aaspresentatie, soort aas, stekkeuze etc. zijn slechts enkele andere voorbeelden van belangrijke aspecten. Mijn rigkeuze laat ik in het geheel afhangen van het type water dat ik bevis. Wanneer ik op een water vis met een geringe hengeldruk, dan opteer ik voor een 'normale' rig. Dat betekent dat ik met een soepele onderlijn vis met een lengte van ongeveer 25-30 cm. In combinatie met een hayabusa k1 of European boiliehook en een line-aligner. In verband met het zogenaamde draai-effect vis ik met een lange hair. Lekker makkelijk dus…Vis ik echter op een water dat te maken heeft met een hoge of zelfs extreem hoge hengeldruk, dan pas ik mijn visserij aan. Juist op dergelijk 'gedresseerd' water is variatie in rigs soms van groot belang. De vissen zijn er vaak gevangen en zijn dus een stuk voorzichtiger geworden. Als visser moet je daar uiteraard op in spelen. Variatie in rigs kan dan heel belangrijk zijn. Dat wil overigens niet zeggen dat de rig daar automatisch het verschil uitmaakt. Het is (wederom) slechts een stukje van de puzzel. Mark merkt in zijn bijdrage terecht op dat geen water (en karper) hetzelfde is. Elk water is een puzzel op zich en het zoeken naar de juiste stukjes kan soms erg lang duren…

Ik vis regelmatig op cultuurwater met een hoge hengeldruk. Ik vind het reuze interessant om af en toe met mijn onderlijnen te experimenteren. Een favoriete onderlijn op een gedresseerd water bestaat m.i. niet. Er zijn veel factoren die de keuze van je rig (en haak) beïnvloeden: de bodemgesteldheid, de algemene standaard (Met welke rigs wordt er gevist en hoe?), de bekken van de vissen, etc., het zijn slechts enkele voorbeelden. Aangezien ik meestal op harde bodem vis, maak ik in veel gevallen gebruik van een relatief korte combi. Deze combi betstaat uit een kort gedeelte (merlin of supernova, 1-3 cm.) en een langer gedeelte (amnesia, ongeveer 10-13 cm.),in combinatie met een langstelige, scherpe haak (inderdaad Mark, de Tiemco…) en een lange soepele hair. Het soepele gedeelte zorgt ervoor dat de haak prima kan draaien, terwijl de combi eveneens de eigenschappen van een stiff meeneemt. Voor mij bevalt deze combinatie uitstekend (Overigens, voor de mensen met interesse, in KW 16, als ik me niet vergis, staat een artikel van Geert Ooms over combi's).

Naast combi's vis ik af en toe met D-rigs (pop-up). Ik heb in het verleden eveneens geëxperimenteerd met stiffs en combi-stiffs (Inderdaad, met die ringetjes…). Mijn resultaten waren echter te wisselvallig. Ik heb weliswaar vissen gevangen die prima gehaakt zaten, maar eveneens genoeg vissen gelost. Ik weet dat er veel mensen bij zweren en er uitstekende resultaten mee boeken, maar mijn voorkeur gaat toch uit naar stiff-soepel…Overigens, ik heb altijd materiaal voor stiffs en combi-stiffs bij me (het knopen van onderlijnen gaat me inmiddels redelijk af, ook in het donker). Je zou maar net een water treffen waar deze onderlijnen het verschil zouden kunnen maken…

Over het vissen met een pop-up, soaks en dips…
Net als Mark ben ik nooit een fervent pop-up visser geweest. Dat geldt ook voor soaks en dips. Sterker nog, ik vis er zelden mee. Niet dat ik niet geloof dat soaks en dips bepaalde eigenschappen hebben die de vangst van karper in bepaalde gevallen kunnen beinvloeden, maar ik heb er gewoon weinig ervaring mee. Als student had ik weinig financiele middelen en vond ik die dure producten gewoon wat overdreven. Ik ving bovendien prima met normale boilies. Heb ik dan helemaal geen ervaring met soaks en dips (wat doe ik eigenlijk in deze rotary…!)? Wat is mijn mening over deze producten? Wel, een voorbeeld: op onze laatste sessie in het buitenland (oktober jl. In Italie) visten alle Italianen met gesoakte pop-ups. Zij waren er heilig van overtuigd dat de grote vissen alleen op deze manier verschalkt konden worden. Daan en ik hanteerden echter gewoon de no-nonsense tactiek, we visten met normale vismeelbollen, hetgeen net zo veel resultaat had… Het betrof hier een relatief maagdelijk water waar grote scholen karper onderschept diende te worden. Het maakte daar dus gewoon niets uit! Wellicht dat soaken en dippen op een water met een hogere hengeldruk wel net dat onderscheid maakt. Je kan je haakaas op deze manier immers 'anders' maken (interessanter?) Wellicht het ontbrekende stukje? Ik heb er in ieder geval (nog) geen ervaring mee. Nu ik de mogelijkheid heb om kwaliatief hoogwaardige produkten te gebruiken (sinds dit jaar ben ik lid van het richworth team), zal dat misschien veranderen. De toekomst zal het leren…

Met pop-ups heb ik wat meer ervaring. Ik vis er weliswaar niet vaak mee, maar ik geloof zeker dat het gebruik van een pop-up lonend kan zijn. Ik gebruik een pop-up wanneer ik denk dat het echt zin heeft. Dat klinkt weliswaar erg voor de hand liggend, maar ik zie nog zo veel jongens om me heen, die 'zomaar' een drijvend balletje aan de haak monteren, zonder daarbij na te denken over het feit of het gebruik van een pop-up op dat moment nuttig is. Wanneer is het gebruik van een pop-up nodig? Wel, dat hangt van de omstandigheden af. Vist men met pop-ups en zo ja, op wat voor manier en met welke pop-ups? Hoe ziet de bodem er uit? (een modderbodem betekent voor mij overigens niet 'standaard vissen met een pop-up', de vis is daar immers gewend in de modder te azen…, even zo min dat een harde bodem voor mij 'standaard het vissen met een normale boilie' betekent). Op water met geen of een geringe hengeldruk kan het gebruik van een pop-up op je voerplek zeer aantrekkelijk zijn. Het is het klassieke verhaal, de vis vind de pop-up als eerste, de voerplek blijft grotendeels intact. Ik neem echter aan dat eenieder dat wel weet… Echter, op water met een hogere hengeldruk kan een pop-up eveneens nuttig zijn. Althans, wanneer men de pop-up op een andere manier gebruikt dan de rest. "Anders vissen dan anderen" (daar gaan we weer…), dan kom je een heel eind. De pop-up is dan wederom slechts een puzzelstukje dat van invloed kan zijn. Ik ben overigens van mening dat zowel de samenstelling van de pop-up, als de presentatie (diameter, rig) daarin een belangrijke rol spelen. Ik maak graag gebruik van relatief kleine, natuurlijk gekleurde pop-ups in combinatie met kleine haken (tiemco). De D-rig geniet de voorkeur. Niet zozeer vanwege het hele idee erachter, want dat is een discussie op zich, maar puur vanwege het feit dat ik deze rig nu eenmaal gewend ben te knopen en ik er altijd prima resultaten mee heb geboekt. De D-rig zorgt namelijk voor een optimale presentatie. In 9 van de 10 gevallen monteer ik echter een normale boilie. Ik heb hiermee altijd prima gevangen en daardoor nooit de behoefte gehad over te stappen naar een frequenter gebruik van pop-ups.

Voeren …
Een ander punt waar reeds hele boekwerken over zijn verschenen; conditionering, 'baiting-pyramid', het 'afromen'(de woordkeuze…) van een voerstek. Het zijn slechts enkele van de geijkte onderwerpen voor een avondje karperpraat. Voeren heeft zeker zin maar wordt door velen zwaar onderschat. Voeren is een vak apart! Veel mensen gaan ervan uit dat voeren garant staat voor het vangen van vis. Even twee keer een emmertje het water in kieperen en op zaterdagavond een paar vissen vangen… Vaak komt men dan bedrogen uit. Immers, het ene water is het andere niet. Het voeren moet afgestemd worden op het te bevissen water en daar zit een grote variatie in. Hoe? Met wat? Wanneer? Waar? Hoeveel? Hoe lang? Het zijn belangrijke vragen, waar te weinig mensen zich mee bezig houden. De hengeldruk, de aard van het water, het bestand, de tijd van het jaar…, het zijn enkele factoren die de antwoorden op de bovenstaande vragen bepalen. Wederom, het lijkt allemaal zo logisch maar in de praktijk voeren en vissen veel vissers zeer stereotiep…

Voeren is m.i. aan te bevelen. Wanneer ik echter niet in de gelegenheid ben geweest een stek voor te voeren, dan kies ik er in het algemeen voor om die sessie op een dicht bezet (cultuur)water door te brengen. De karper is daar gewend aan voer en komt het in veel gevallen overal tegen. Het niet vooraf hebben kunnen voeren kan op dergelijk water wel eens in je voordeel uitpakken…

Hoe voer ik? Op water met een (hoge) hengeldruk voer ik het liefst verspreid en met kleine hoeveelheden voer. De lengte van de voercampagne varieert. Op dressuurwater is compact voeren veelal 'standaard' en dat schrikt de vis simpelweg af. Op de dag dat ik voer doe ik ook wat boilies in het water (voorweken), op de visdag zelf gaan deze zachte jongens vervolgens aan de hair. Probeer het eens, de resultaten kunnen verbluffend zijn. 'Vakvoeren' met typerend en kwalitatief hoogwaardig aas over een lange periode, is uiteraard een heel mooie voorbereiding maar gezien mijn tijd en financiële middelen niet haalbaar.

'Pezen' (nieuw onderwerp?)
Nu ik toch bezig ben wil ik even iets anders aanhalen. Het gaat om een ethische kwestie, een ongeschreven regel. Ik kom steeds meer mensen tegen die ruzie hebben over het feit dat de een op het voer heeft zitten vangen van een ander. De karpervissers hitsen vervolgens andere vissers op met het gevolg dat er op termijn een soort soap ontstaat waarbij wantrouwen, geroddel, bedrog en andere wantoestanden schering en inslag zijn. Erg jammer en totaal overbodig als je het mij vraagt. Met name op de druk beviste wateren zijn dergelijke soaptoestanden aan de orde van de dag. Sommigen menen dat voeren op bepaalde plekken hen het recht geeft dat stuk te kunnen claimen, ook op water met een hoge hengeldruk. En inderdaad, zij hebben misschien wel een beetje gelijk. Het lijkt immers normaal dat men rekening houdt met anderen en voercampagnes accepteert maar…, sommigen claimen voerstekken voor een wel zeer lange periode (het hele voorjaar bijvoorbeeld…) en ik kan best begrijpen dat zoiets bij andere vissers in het verkeerde keelgat schiet. Het water is toch van iedereen, niet… Ik wil nu geen discussie aanzwengelen over hoe dit opgelost dient te worden want dat is onmogelijk. Het is namelijk een puur menselijk verschijnsel. Begin bij jezelf, lijkt me een stap in de goede richting…

Voeren in de winter
Ik ga verder… Ik heb deze winter niet de behoefte gehad om door te vissen. In het verleden heb ik echter wel eens de gehele winter 'gebikkeld'. Wintervissen is zwaar, maar kan zeker lonened zijn. Over het voeren kan ik kort zijn. Wil je een water aanpakken in de winter, dan is het verstandig om al in de herfst van start te gaan. De vis raakt gewend aan je voer waardoor je ook in de winter goed kunt blijven vangen. Althans tot het gaat vriezen. Ik heb overigens het gevoel dat ik hiermee wederom een open deur in trap, maar goed… Ik heb in het verleden ook wel eens een voercampagne opgestart in de winter zelf, maar deze had weinig tot geen succes. Ik ving weliswaar vis, maar dat deed ik de weken ervoor instant ook. De vis was gewoon aanwezig op die plekken en het voeren had daar m.i. geen invloed op.

Hoeveel en waarmee? Vanwege de geringe activiteit van de karper is het verstandig kleine hoeveelheden te voeren. Ik kies voor boilies en/of kikkererwten. Kikkererwten, presentatie met foam balletje in het midden, doen het al jaren enorm goed in de winter. Zeker, in vergelijking met de andere jaargetijden. Ik doel dan wel weer op stedelijk cultuurwater. Ik ben er overigens van overtuigd dat verspreid voeren daarbij heel belangrijk is.

Wanneer ik pen in de winter, voer ik veel met aardappelkruim, zachte kattenbrokken en sweet corn. Deze klassiekers voldoen voor mijn nog steeds prima. Aan de aanbeten kan je zien hoe traag de vis soms is, je rigkeuze is daarom inderdaad van groot belang. Hoe beter de haak draait, hoe sneller de karper is gehaakt. Wanneer de bekken van de vissen het toelaten kies ik daarom voor langstelige haken met naar binnen gedraaid oog.

Verkassen
Verkassen is heel belangrijk. In mijn ogen moet je de vis zoeken. Het verkassen is zelfs de basis van mijn visserij in Frankrijk. Op de rivier is het zoeken naar de vis namelijk van essentieel belang. Het betekent wet dat je veel arbeid moet verrichten, maar dat is uiteindelijk zeker de moeite. Vis op de ene plek en voer op andere (interessante) plekken. Dat kan dan gaan om andere plaatsen op de rivier, maar ook op ander water in de buurt (kanalen, meertjes e.d.). Dit voorjaar zaten Daan en ik op een bepaalde rivierstek enorm goed te vangen. Toch, voerden we wijselijk door op een andere interessante stek en op een stek op een nabij gelegen kanaal. Het weer sloeg om en de vangsten liepen sterk terug. De andere voorgevoerde rivierstek produceerde in een 'los' nachtje toch nog een mooie 14 kilo…, het kanaal de nacht daarna zo'n 10 vissen…Dit is slechts een voorbeeld, het verleden heeft bewezen dat deze aanpak zeer succesvol is.

Naast voortdurend verkassen, is 'spreiding' een ander belangrijk aspect. Vissen we met twee personen op een nieuw water, dan worden diverse zones van een water bevist. We vissen dan beiden alleen. Leveren deze plekken geen vis op dan verkassen we beiden, totdat we de vis hebben gevonden. Dan pas zitten we bij elkaar in de buurt. Misschien niet zo gezellig, maar wel zeer doeltreffend!

Het verkassen zit me overigens in het bloed. Wanneer ik het niet doe, heb ik het gevoel dat ik er niet alles aan gedaan heb. Een week statisch blijven hangen op een plek en maar hopen dat de karper langs zwemt is daarom niet aan mij besteed. Op die manier beperk je jezelf in mijn ogen. Al die volgepakte nachtviszones in Frankrijk zijn hier een voorbeeld van. Er wordt meestal weinig gevangen, maar goed, dat maakt weinig uit.., men vist immers legaal.. Nee, ik verkas liever. Beter een middagje op een dagzone en de kans op onverwacht succes dan doelloos rondhangen rond de bivy. Overigens, ik weet dat wachten ook lonend kan zijn, maar ik hou er niet van. De basis voor het verkassen is gelegd in mijn jeugd. Juist door het penvissen heb ik geleerd dat mobiliteit van essentieel belang is voor het vangen van karper. En inderdaad, Mark haalt het al aan, ook wanneer je ergens zit te vangen moet je de ogen niet sluiten voor andere plaatsen. Het kan altijd omslaan. Probeer gewoon een maximaal rendement uit je visserij te halen, ook al kost het moeite. Je bent immers aan het vissen, toch?

Ik denk dat ik ga stoppen. Ik me nog niet verdiept in de bijdragen van de andere rotaristen (op Mark na dan), maar zal dat zeker doen. Mocht iemand het totaal niet met me eens zijn. Schroom niet en reageer! Ik hou wel van een beetje discussie en daar zitten we hier ook voor, of niet? Rest me alleen nog om in navolging van Mark, eenieder een mooi visjaar te wensen met een hoop mooie momenten en veel leesplezier!

volgende