Rot@ry Letter

5.7 Loodmontages en gewichten, zichtbaarheid van lijnen, boilies, een beetje voeren.

vorige

At least

Ja anders kon ik niet beginnen. Mede door mijn getreuzel heeft de Rotary-Letter dit jaar een ander gezicht gekregen dan verwacht. De bijdrage die jullie nu lezen had geloof ik enkele maanden geleden al geplaatst moeten worden. Door diverse redenen heb ik het voor een lange tijd niet opkunnen brengen om hier te gaan zitten typen. Zelfs de stokken hebben een hele lange tijd zonder steunen op zolder gestaan. Gelukkig hebben we vele productieve lezers en hebben sommige van hun een fantastische bijdrage geleverd. Mede hierdoor heb ik gemerkt is het niet echt een catastrofe geworden, en hebben de vaste rotaristen met een paar RL dit jaar hun diensten bewezen en waarschijnlijk meer tijd aan het vissen kunnen besteden.

Helaas moet ik meedelen dat dit mijn laatste RL zal zijn in vast verband. Ik heb het gevoel dat er op de een of andere manier toch een bepaalde moeilijkheidsgraad inzit om steevast op korte termijn te produceren. (Gaat niet voor mij op, zie voorgaande RL. Hahaha) Echter de reden voor mijn stoppen zit hem meer in andere oorzaken. Werk, minimale vrije tijd en andere zaken mbt. het karpervissen. Zo zie ik in meerdere RL een grote verscheidenheid aan schrijvers. Nu moet ik toegeven dat ik het zeer waardeerde dat we hier met een vaste groep "werkten". Deze vaste kern maakte denk ik daarom de KWO Rotary-Letter tot zo'n succes. Jongens bedankt!!! Tuurlijk zal ik, als ik me geprikkeld voel, wel een gast reactie willen schrijven.

Gelukkig heb ik sinds enkele weken de karperkoorts weer volop te pakken en is het boiliedraaien en het voeren weer een wekelijks stramien geworden evenals het vissen en vangen.

Maar om het deze keer kort maar krachtig te houden zal ik beginnen.

Ik zal niet zoals het gebruikelijk is op elke geschreven RL afzonderlijk reageren, wat wel leuk is, maar op bepaalde punten. Ik moet bekennen dat het geen gestructureerde opbouw is. Het begint met een punt waarbij ik eigenlijk steeds van het ene aspect in het andere val welke in eerdere RL of eventueel toekomstige RL werd/ worden aangehaald.

Ik zal het hebben over loodmontages en gewichten, zichtbaarheid van lijnen, boilies, een beetje voeren.

Loodgewichten

Het jaar begon goed

Ikzelf heb eigenlijk altijd al gerommeld met allerlei gewichten. (en dan niet in de sportschool) Daniël gebruikt in sommige gevallen stenen welke hij verbindt m.b.v. breeklijnen. Dit heb ik in Nederland eigenlijk nooit toegepast. Waarom weet ik eigenlijk niet eens. Heden ten dage speel ik meer met zwaardere gewichten dan voorheen en rommel ik geregeld met loden van 200 gram of meer. Veel voor kantjes visserij. (met name in het najaar) Recentelijk heb ik op de Maas gevist en viste ik bijv. voor de proef op 1 hengel met zo'n bak lood. Mooi dat ik er wel een fluiter op kreeg. Ben ook van mening dat de gewichten onder water zich totaal anders verhouden dan erboven. Beur maar eens een vrouw in het zwembad op, of erbuiten. Wedden dat je snel zegt dat ze moet afvallen.

In Frankrijk (Cassiën) daarentegen deden we het ook . Veel omdat er sprake is van enorme obstakels. Nu moet ik zeggen dat dat over het algemeen wel meevalt, maar voor 100% veiligheid deden we het. Het beviel me wel en heb ook hier gemerkt dat vissen niet veel moeite hebben met een gewicht van 200 gram of meer. Heb ze echter wel op verschillende manieren toegepast. Zowel vast als los. Ben bij een losse montage van mening dat wanneer het lood maar zwaar genoeg is en ik niet te ver weg vis, de vis bij slappe lijn de montage wat makkelijker meeneemt op sleeptouw en zich pas na een meter of meer prikt. Wie doet dit nog? De karper wordt tenslotte in 99 van de 100 gevallen geconfronteerd met een vast loodsysteem van 3oZ.

Denk dat op wateren waar vissen een hardere bek zouden hebben en er sprake is van een redelijke dressuur dergelijke gewichten een verrijking zijn van je aanpak en resultaat, bij gebruik van een vast loodmontage. Helaas heb ik de boeken van Dave Lane en Phil Thompson niet mogen lezen maar ik geloof dat die jongens er een aardig woordje over roeren. (By the way, heeft iemand ze te koop?)

Echter wanneer we zoals nu in de winter gaan belanden en het vroege voorjaar dan gebruik ik het liefst een glijdend gewicht. Dit door het iets trager reageren van de karper. Wil zelfs nog wel terug naar een 1oZ of 1 1/2oZ loodje. Hierbij stel ik mijn visserij dan ook gevoelig af. Dunne onderlijnen en een haakje van Kamasan. Licht is het motto.

Zichtbaarheid van lijnen

Dit punt valt eigenlijk samen met het door Mark aangehaald punt over zichtbaarheid van de lijnen.

Gelukkig is er soms meer dan vissen alleen.

Sinds enkele jaren ben ik eigenlijk een verwoed gebruiker van leadcore leaders. Op een beurs waar ik een paar dagen heb gewerkt met een Engels man ben ik ervan overtuigd geraakt wat voor een voordelen deze leaders kunnen betekenen. Deze leadcore gebruik ik mede daar ik enorm geschrokken ben van de zichtbaarheid van onze lijnen in het water. Ga bij mooi weer maar eens zwemmen langs je lijnen en bekijk hem eens met een duikbril. Zichtbaarheid van de lijnen is een belangrijk aspect bij dressuur of voorzichtigheid van de karper. Heb dan ook een paar keer mogen aanschouwen dat tijdens het vissen op het water van "De lange Draak" karpers met een boog om je lijn heen zwommen. Het was hier zo helder dat ze je lijn gewoon zagen!!

Neem bijv. dressuur wateren waar men tijdens het vissen andere plekken aanvoert om hier vissen te lokken en te laten wennen aan een aasplek zonder lijnen. We hebben allemaal gelezen dat deze methode voor Alijn en Sven goed uitpakte op Cassiën. Mede door eigen bevindingen en dit soort verhalen ben ik steeds meer gaan geloven dat karpers de regio waar ze aas aantreffen verkennen door er rond te gaan zwemmen op de tast naar lijn.

Boilies

Morgenstond heeft .......

O ja nog een puntje aan de hand van de RL van Mike van Zijl. Hierin konden we lezen dat Mike bij voorkeur zijn boilies proeft. Ik vind het prima maar kan me niet voorstellen dat hij het proeven als richtlijn hanteert voor zijn boilies. Hoeveel "goeie" boilies komen niet door de keuring? Ik heb zelf een receptje met een paar toevoegingen waarvan ik zeker weet dat deze de test niet zullen halen maar dat onze beschubde vrienden zijn er gek op. Tenslotte wij vinden een blik Kitte-Kat ook niet lekker en de poes van de buurvrouw mag je ervoor wakker maken. Tijdens het boiliesdraaien heb ik meerdere keren een klein stukje deeg bij mij in de vijver gegooid. Ik moet zeggen dat zodra de eerste vis het aas ontdekt heeft het niet lang duurt voor de rest er ook is. De kiezels die er echter liggen bevatten na een paar jaar een beetje een groene laag. Is het stukje deeg misschien 4 cm2 groot, het kiezelbed waar ze met z'n allen in blijven wroeten is over 400 cm2 compleet schoon. En als ik het dan in mijn mond stop spuug ik het snel weer uit. Dus wat zegt dat smaken nou?

Zacht aas

Hierbij heb ik tevens een mooi nieuw punt. Wat zet vissen tot deze vreet orgie? Ze gaan er echt met z'n allen op alsof het hun laatste dag van hun leven is. En hoe kan het dat de andere vissen binnen enkele seconden ook bij die ene vis aangeschoven zijn? Het is zacht aas, dus niet kauwen. Ik zelf denk bij zacht aas dat de instant bij een goed aas enorm goed kan werken. Misschien bedoelde Daniël dat ook wel, met dat we eens naar witvissers moeten kijken. Mark geeft wel aan dat het een andere manier van vissen is, swa dat ben ik met hem eens, maar deze mensen zijn er wel bij gebaat dat ze een enorm instant-respons hebben. Wij moeten het wel van de langere termijn hebben zoals je aangeeft, maar ook ik zie een instant a la minute ook wel zitten. Nu weet ik wel dat zacht aas voor ons bij voeren niet echt een optie is, maar hoe krijgen we die attractiviteit van het gevoerde aas in mijn vijver één op één over gebracht naar de "harde" boilie die we voeren? Ik weet dat het alleen maar om de kern gaat van de gekookte boilie die hard word en dat er genoeg attractiviteit nog aanwezig is. Ook weet ik dat de uitwazeming van de additieven niet echt geremd worden door de hardere schil aan de buitenkant, gezien de structuur van een molecuul additief en de structuur van de basismix. Maar waarom dan toch zo'n enorm verschil? Tuurlijk heb ik ook de gekookte boilie in de vijver gegooid.

Wintervissen

Tevens nu we richting koning winter gaan. Waarom vist het ene water makkelijker in de winter dan een ander? We kennen het allemaal wel. We hebben een viswater waar we eigenlijk achter een paar vissen aanzitten en we willen ze graag vangen. Dan echter is het oktober geweest en wordt het schrapen voor een visje, terwijl je maat op een ander water keer op keer een mooie er uithaalt. Omstandigheden daar en tegen zijn identiek. Redelijk water van een 7ha. Met een diepte variërend tot 8 meter. En geen koelwater. Rara

Hier doen we het voor. Toch? Lange Draak, bedankt!!

Dat hierbij het voeren een vak apart is spreek voor zich, maar dat is het volgens mij altijd. Zoals reeds aangehaald over de sessie van Alijn en Sven is voeren niet zo makkelijk. Zeker niet na het boek van Luc waarbij een ieder in een keer het gehele water ging voeren. Heb deze ervaring wel eens eerder opgedaan en gemerkt dat het maar niet even boilies gooien is. De juiste uitgekiende plekken en hoeveelheden zijn van uiterst belang en zullen dan ook betekenen in slagen of falen. Ik heb dit jaar dit ritueel afgebroken, nog maar 2x gevoerd, doordat er op een gegeven moment ik weet niet hoeveel jongens dit aan het doen waren en er overal in februari op het water boilies door de koeten werden opgedoken. (en dom doorvoeren hè!!) Dit jaar is mij ook eens en te meer bewezen dat deze methode uiterst goed werkt, ook na lang niet meer gevoerd te hebben. Tjonge jonge wat trokken ze toch even een bakken van het water. (Soepjas gefeliciteerd) Verder denk ik dat we de hoeveelheden moeten aanpassen naar de omstandigheden. 's Zomers kunnen we voor ons gevoel wel in bepaalde situaties blijven voeren. Echter doe je eigen ding en let goed op. Duiken de koeten over het gehele water boilies op, dan….

Verder wens ik een ieder een toffe tijd en heel veel dikke kerrepers toe. Wie weet zien we elkaar wel ergens en drinken we een lekkere pint.

Mzzl.

Frank

volgende