Rot@ry Letter

6.4 Flavours en additieven, spiegelkarperprojecten, nachtvissen, wier, commercie en toekomstvisie

vorige

Ik geloof dat het was tijdens de VBK meeting van '99. Plechtig had ik Bertil beloofd een Rotary bijdrage te leveren voor Karperwereld Online. Tevens zou ik samen met Toontje (van de Toonmix) geregeld een frisse bijdrage leveren voor in 'Het Seizoen Van…' Gelukkig dat Toon mij nog wel eens betrok in zijn avontuurlijke schrijfsels, dan had Bertil misschien nog net een heel klein beetje het gevoel dat ik aan mijn belofte dacht. Maar nu, een dikke drie jaar later, is het er dan toch van gekomen. Ik kan voldoende redenen bedenken om mij, voor deze late verschijning te excuseren, echter is er geen een leuk genoeg om te lezen, dus daar laat ik het even bij.
Waarom ik het uiteindelijk dan wel doe, is vanwege de sympathieke Bertil en zijn immer bescheiden kompanen Menno en Gerrit. Bovenal vind ik het een grote eer, te midden van dit fantastische rotaryteam, een bijdrage mag leveren voor de meest professionele Nederlandstalige karpersite. (Dat hakt erin hè vrinden!)
O ja, nu eerst de verontschuldigingen, voor mijn incompleetheid. De bijdrage van Roelof Schut heb ik niet 'meegenomen' in mijn stukje. Ik was al gestart met deze bescheiden bijdrage, toen die van Roelof al op 'het net' prijkte, door enorm tijdgebrek en daarbij de wetenschap dat Roel -door zijn enorme karperkennis- erg diep op de materie in kan gaan, moest ik dat ongetwijfeld interessante epistel verstek laten gaan. Van mij mag je waarschijnlijk wat minder diepgang verwachtten, toch hoop ik dat het voldoende lezenswaardig is geworden. Oké, 'flavours en andere additieven' da's al een hele fijne om mee te beginnen…, we trappen af.

Flavours en andere additieven

Mooie spiegel op een ongeflavourde bol

Eigenlijk heb ik nooit zo lang stil gestaan bij de belangrijkheid van flavours (en andere geconcentreerde additieven) in het door mijn gebruikte karperaas. Ik heb in de loop van tijd geregeld en van diverse karpervissers de uitspraak gehoord: "Flavours vangen vooral vissers…" Nog nooit heb ik een volwaardige tegenwerping kunnen bedenken die deze simpele stelling zou kunnen doen wankelen. Overigens, het gros van de tijd heb ik ook altijd trouw gebruik gemaakt van flavours. Zowaar geloofde ik in bepaalde specifieke flavours en het was zelfs zo dat ik vaak mijn successen toeschreef aan die flavours. Achteraf gezien is dat natuurlijk overdreven, want er zijn vanzelfsprekend nog veel meer belangrijke(re) factoren die leiden tot een vangst. Uiteindelijk werd een flavour niet meer dan een herkenningslabel voor mijn boilies. Een snuif boven een geurig potje was vaak de enige leidraad bij mijn flavourkeuze: bekoorde mij dat geurtje (hoezo primitief?) of dacht ik dat het wellicht onze zevenvinnige vrienden zou kunnen bekoren, dan was ik al snel overstag.
Doordat, met tijd en wijle, in de periodes van uitgebreide voercampagnes mijn boilies gretig weggevreten werden, geloof ik best dat flavours wel een rol hebben gespeeld voor de herkenbaarheid van die boilies. Maar doordat ik later weer met fases voerde en ving met 'ongeflavourde bollen' denk ik dat doorgaands de waarde van flavours door de meeste gebruikers (lees: vissers) behoorlijk overschat wordt. Momenteel stop ik geen geconcentreerde flavours in de door mij gedraaide boilies. Mocht ik in de toekomst echter wel weer eens overschakelen op flavours zal dat zijn onder het mom van 'baat het niet dan schaadt het niet' en niet omdat een flavour onmisbaar zou zijn in een goed karperaas…

Spiegelkarperprojecten

In '92 op 18 pond, tegenwoordig meestal boven de dertig

Ik woon in Brabant en hoewel het hier in de buurt niet stikt van de veertigplussers hoeven we over de variatie binnen onze karperpopulatie niet te klagen. Natuurlijk zijn er ook hier meer dan genoeg wateren die getekend zijn door de '25%-wildbloedhybride-boom', als men echter bereidt is wat onderzoek te verrichten kan men zonder veel moeite terecht op een water met een mooie variëteit aan karper. Voorlopig kunnen we dus nog wel vooruit in Brabant. Voorlopig inderdaad, want ik moet helaas constateren dat de eerste wateren al aardig beginnen te veranderen qua karperpopulatie. Zelfs die 'godelijke' oude spiegelkarpers hebben het eeuwige leven niet en sterven op den duur. In de vrije natuur zijn de spiegels genetisch niet in staat hun soort voldoende te handhaven en kan er toch weer een grotere schubkarperpopulatie ontstaan. Het zou daarom niet verkeerd zijn om ook langzaamaan in het Brabantse uit voorzorg summier wat jong spiegelgrut uit te zetten. Of ze wel dan niet geregistreerd zijn, kan me eigenlijk niet zo heel veel schelen. Laten we immers niet vergeten dat op de wat meer beviste wateren de nieuwe spiegelpopulatie al behoorlijk snel in beeld zal zijn, ik kan me tenminste niet voorstellen dat een piepjong ongeregistreerd spiegeltje jarenlang de dans zal ontspringen om vervolgens ergens bij iemand als onbekende kollos in het net te duikelen… Kort gezegd kan ik stellen dat ook ik een voorstander ben van de huidige spiegelkarperprojecten en ik ben er van overtuigd, zeker gezien de professionele aanpak van die projecten, dat het de handhaving van spiegelkarpers in het Nederlandse binnenwater ten goede komt. Registratie vind ik best, alleen al omdat het interessant is om te volgen hoe de spiegelpeuters zich ontwikkelen. En zo nu en dan een ongeregistreerd teiltje omkieperen vind ik, net als Laurens, ook prima. Het lijkt me leuk als dat teiltje dan ook nog eens een paar echte 100% kweekschubs zou bevatten, want die zijn toch zeker ook niet te versmaden!

Nachtvissen

Hier is het nachtvissen gelukkig toegestaan!

Waar ik geen overdreven voorstander van ben, is het legaliseren van het nachtvissen. Op de meeste wateren waar ik vis, is het nachtvissen, al dan niet toegestaan, geen probleem. Op veel van de verenigingswateren bij ons in de buurt is het nachtvissen al toegestaan en is de controle voldoende om dat in goede banen te leiden. Voor andere wateren waar het verboden is om 's nachts te vissen, geldt dat de nachtvisserij vaak oogluikend wordt toegelaten. Het zijn vaak ook wateren die qua uiterlijk niet echt geschikt zijn om er te vissen en waar je behoorlijk wat moeite moet doen voor 'n vangst. Laat op dit soort water het nachtvissen alsjeblieft verboden blijven, je bereikt er helemaal niks mee als dit water ook voor de minder fanatieke vissers bereikbaar wordt. Zo'n minder aantrekkelijke omgeving en een nachtvisverbod zijn net voldoende redenen om de 'parkvissers' buiten de deur te houden. Iedereen het zijne en ik heb net zoveel respect voor de pure recreatieve hengelaars, maar ik zie liever geen bungalowtenten op de oevers van de hardere wateren. Net eigenlijk om dezelfde reden dus die Roger ook al aanhaalde. Zo ben ik enorm benieuwd naar hoe het zal gaan als de nachtvisserij in België er door is. Ik wil niet sceptisch zijn, maar ik vrees toch wel enorm voor de invasie van al die mensen die voor die tijd bijvoorbeeld niet op een water als het Kempisch kanaal aan de slag durfden!

Wier en karpers

Karper voelt zich zeker thuis tussen vegetatie

Daar ik afgelopen jaren het overgrote deel van mijn karpertijd door heb gebracht aan het kanaal heb ik weinig te maken gehad met bovenstaand fenomeen. Als ik dan eens sporadisch mijn geluk elders ging beproeven wilde het nog wel eens gebeuren dat ik op een zandafgraving terechtkwam met een aanzienlijke wiergroei. Maar eigenlijk heb ik er te weinig mee te maken gehad om me er echt in te verdiepen.
Net als Roger ben ik in de veronderstelling dat waterplanten 's nachts zuurstof opnemen, en het dus niet voor de hand ligt om er pal tegen of tussen te gaan vissen. Toch heb ik meer dan eens collega-vissers gesproken die 's nachts menige big in of rond het wier hebben gevangen. Circa vijftien jaar geleden viste ik op een fraai watertje dat voorheen als drinkwaterzuivering diende. Het putje ter grote van een voetbalveld lag tussen de bossen achter een dijk die grensde aan een kleine rivier en was toen al vele jaren aan haar lot overgelaten. De zoetwatervegetatie tierde er weelderig en in de zomer was er geen vierkante meter te vinden waar geen plompen of wier groeide. De enige remedie was dan ook midden in die onderwatertuin te vissen. Het grote geluk was dat het er nergens meer dan anderhalve meter diep was en de grote truc bestond dan ook uit het 'uitlopen' van het aas. Ik viste daar uitsluitend met maïs. De maïs op de hair werd gemonteerd in combinatie met enkele korreltjes piepschuim en dus als het ware pop-up gevist.
Dit alles werkte uitstekend, het grote nadeel was alleen het drillen… Menig 'aangeslagen' vis moest namelijk ook weer 'te voet' uit de groenigheid bevrijd worden, ik heb er nu ik er aan terugdenk wel verrekte leuke dingen beleefd, ik moest er maar weer eens gaan kijken van de zomer.

Commercie en karpervisserij

Op een stiff-link

Het lijkt zo'n concreet onderwerp als je het zo snel even leest. Je kunt er echter alle kanten mee op. Daarom haak ik in op hetgeen wat Laurens en Roger hieromtrent aan hebben gehaald. Betaalwateren met gestolen vissen zijn voor wat mij betreft absoluut uit den boze, vooral juist vanwege die gestolen vissen! Als de prijs om op zo'n water (al dan niet op een aangewezen stek) te mogen vissen, dan ook nog een abnormaal hoog is, laat ik beslist verstek gaan. Het gaat, voor mij althans, ten koste van alle belevingsvormen van enig avontuur. Het lijkt mij verschrikkelijk om te moeten vissen voor veel geld op karpers die elders moedwillig en voor veel geld zijn gestolen. Trouwens, ik kan me ook niet voorstellen dat anderen dat wel doen, helaas is het tegendeel echter waar. Daarom vind ik het een goede zaak dat de KSN de (in eerste instantie Nederlandse) betaalwateren aan de tand gaat voelen en in kaart gaat brengen. Hopelijk wordt dit voorbeeld in de overige landen ook snel opgepakt. Zo kunnen de échte jongens het kaf van het koren scheiden en kunnen de echt eerlijke uitbaters (want daar kan ik niks op tegen hebben) zich tenminste onderscheiden van de louche bedrijven.

Wat Roger heeft meegemaakt bij de PB-stand heb ik zijdelings, dermate veel meegemaakt dat ik er amper nog acht op sla. De groothandelaren zijn ook niet alleswetend en dat hoeft ook niet. Een stiffrig is heel vaak een zeer efficiënte rig, hoe onlogisch deze er ook uitziet. Dat zeg ik aan de hand van persoonlijke ervaring, echter een sluitende verklaring voor deze effectiviteit kan ik niet bedenken. Dat zou je als verkoper ook niet moeten proberen, gewoon: 'Meneer, deze rig werkt in de meeste situaties, gewoonweg uitstekend, waarom laat zich moeilijk verklaren, maar het is echt zo'. Wil je punten scoren door louter naar die foto's met karperbiggen te wijzen, dan sla je toch heus een regelrechte flater!
Als consument doe je er goed aan het aanbod te filteren; waar het kan het bruikbare er uit mee te pikken en het nutteloze links te laten liggen. Zelf ben ik in principe ook commercieel betrokken binnen het karpergebeuren. Samen met Mark van Balveren voer ik de redactie van een karpermagazine. Een onontkomelijke afweging die wij hebben genomen, is of dit soort werk spoort met je oprechte karpergevoel. Inmiddels hebben wij geleerd dat juist dat karpergevoel de enige inspiratie behoort te zijn als je iets dergelijks doet wat wij nu doen. Het is wel zo dat compromissen sluiten nu eenmaal horen bij het (redactie)leven, maar dat zullen we nooit ten koste laten gaan van het échte.

Toekomstvisie karpervissen

Wat is het toch een fantastische liefhebberij!

Ook hier weer, met betrekking tot mijn twee voorgangers, voor wat mij betreft weinig stof tot discussie. Van harte ben ik het met hen eens dat het karpervissersleven fantastisch is en dat we vooral dààrop ontzettend zuinig moeten zijn! En als we dat ten allen tijde in ons achterhoofd houden, maakt het niet uit wat voor toekomstweg (met zijwegen) we inslaan, dan komt het altijd goed. Niet de kont tegen de krib, maar mekaar wel behoeden voor alles wat té is: de exacte cijfers na de komma's, het sponsorgeilen, het lenzenkruipen (zo kort dat de 15mm-lens zowat beslaat!), de commerciële pret-park-put-karpervisserij, van alles en nog wat van dat alles. Laten we het vooral zo puur als mogelijk houden en het komt beslist in orde!

Tot slot

Nu ik het voorgaande teruglees, besef ik dat het een redelijk 'allegaartje' is geworden. Ik heb niet meer gedaan dan in het kort weergeven van de eerste gedachten die bij me opkwamen bij het zien van de rotary-onderwerpen. Best ook wel op de vlakte eigenlijk, wat vooral komt door tijdgebrek. Gelukkig zijn er nog een hele zwik deelnemers na mij, die er nog eens goed voor zullen gaan zitten en beslist nog een heleboel nuttige taal neerpennen. Hierbij komt er in ieder geval een einde aan mijn stukje voor de rot@ry. Misschien zien we elkaar nog een ergens aan de waterkant, het enige wat me nog rest is jullie een goede vangst toe te wensen!

Franklin Broeckx

volgende