Rot@ry Letter

6.6 Flavors en additieven, Aaspreferentie, Spiegelkarperprojecten, Wier en Karpers, Legaliseren nachtvissen, Karpervissen en commercie, Karpervissen vroeger, nu en in de toekomst

vorige

Ik weet bij God niet wat er in rondzwemt (foto Hans van Moorsel)

Hallo beste lezers en collega rotaristen.

Voor ik begin wil ik het team van KWO bedanken voor hun uitnodiging om deel te nemen aan het vaste Rotary Team. Een hele eer om met deze Karperfreaks te brainstormen over onze geliefde hobby. Je vraagt je wel eens af of inmiddels niet alles al eens uitgebreid besproken is, maar als ik naar de onderwerpen kijk waar we het nu over gaan hebben zit daar wel weer wat verfrissends bij. Ook de ervaringen en ideeën van je Karpervissende collega's blijven boeiend, want laten we niet vergeten dat de meest waardevolle ervaringen en ideeën aan de waterkant geboren worden. Ook in mijn eigen visserij komen de meest waardevolle conclusies, voor zover die te "trekken" zijn, na een hele lange tijd doorvissen op een water. Meestal pas na jaren begin je steeds meer grip en inzicht te krijgen in het hoe en waarom van een bepaald water, maar kan je tussentijds nog steeds voor onverwachte situaties komen te staan. Daar goed en adequaat op inspelen is dan een must. Of verkassen natuurlijk. In mijn eerdere gastbijdrage had ik al geschreven dat ook ik de wijsheid niet in pacht heb en met sommige onderwerpen geen of weinig (praktijk)ervaring heb, maar ik zal dit keer toch proberen deze onderwerpen vanuit mijn visie te benaderen i.p.v. ze over te slaan.

Ik ga maar eens beginnen en hoop dat het geen al te zware bevalling wordt. Voordat ik dit ga doen wil ik even kort ingaan op een uitspraak van Willem. Ik heb zojuist zijn bijdrage doorgenomen en ondanks dat deze uitspraak niet bij een bepaald rotary onderwerp hoort, wil ik het graag wat nuanceren.

Willem schrijft in zijn inleiding : "Als je altijd standaard vist, zelfde maat onderlijn, zelfde stekken, zelfde voersamenstelling enz. ben je wat mij betreft, erg bekrompen bezig. Maar ja, zekerheid is voor veel mensen belangrijk".

Ik heb een beetje moeite met de term "bekrompen". Ik weet wel wat Willem bedoeld maar hij schetst het een beetje te zwart/wit. Zekerheid is voor mij namelijk ook een belangrijke factor in mijn visserij. Niet dat ik niet experimenteer, praat me er niet van. En de meeste experimenten hebben mij dan waarschijnlijk ook een hele hoop vis gekost die ik anders wellicht wel gevangen zou hebben als ik "bekrompen" was doorgegaan, maar op bepaalde vlakken ben ik dus heel bewust gestopt met experimenteren en kies ik voor bewezen methodes.
Boilierecepten is hiervan een goed voorbeeld. Ik maak en bereken ze zelf en ben makkelijk in staat honderden zoniet duizenden verschillende recepten te maken. Toch ben ik er na vele jaren zelfdraaien achter gekomen dat een aantal basisrecepten voor mij meer dan voldoende zijn. Ik vang er doorgaans goed op en ik wil tegenover de term "bekrompen" dan ook graag de term "never change a winning team" zetten.
Ook dat eeuwige geëxperimenteer met sensationele-altijd-hakende-anti-uitspuwbare-super-rigs ben ik meer dan zat. Ik heb genoeg rigs uitgeprobeerd en hou het voor het grootste deel van mijn visserij bij gewone knott-less knot onderlijntjes met een line-aligner. Dat is niet bekrompen, maar gewoon "iets" dat (altijd) werkt.

Zo kijk ik ook tegen "stekken" aan. Niet dat ik altijd maar 1 stek bevis. Daar zijn de meeste wateren waar ik vis gewoon veel te groot voor, maar een stek of stekken die bewezen bezocht worden door Karpers en die al meerdere malen vis hebben opgeleverd, blijf ik bevissen.
Voor elke stek die ik bevis en bevoer geldt dat ik er direct na mijn voerdagen een aanbeet moet hebben. Krijg ik die niet (mag ook een losser of zelfs een Brasem zijn), dan laat ik die stek voor wat ie is en zoek ik een volgende of ik voer al andere stekken op hetzelfde water op hetzelfde moment.
Ik kom heus nog wel eens terug op zo'n blank-stek, omdat ik er door mijn voorbereiding (peilen) van overtuigd ben dat er Karper moet komen, maar er zijn (gelukkig maar) genoeg factoren die de aanleiding van een blank kunnen zijn.
Ik schreef al eerder in mijn gastbijdrage dat ik aan mijn boilies nooit twijfel, dus blijven er genoeg andere factoren over die een blank kunnen verklaren. Ik denk wel na over de mogelijke oorzaken van zo'n blank, maar ga mezelf niet zitten deprimeren met die enorme hoeveelheid variabelen die het (Karper)vissen nu eenmaal kent. En gelukkig maar, want als ik elke keer dat ik ga vissen de zekerheid zou hebben dat ik ga vangen, was de lol er snel vanaf en had ik al lang een andere hobby gezocht. Douwe Bijlsma weet het zo mooi te verwoorden. "Karpervissen is een hobby, géén religie". En gelukkig ook geen wetenschap. Ik heb dus ook niets tegen standaard vissen, zolang dat een standaard is die voor dat water en die stekken gewoon de meest productieve "standaard" manier is. Bovendien, waar zouden wij zijn zonder "standaard"? Dan lagen onze hengels dus wel weer in het gras (geintje). Ik denk dat Willem het met mijn nuancering wel eens is. Zo niet, dan lees ik dat de volgende ronde wel weer.

Flavors en additieven

Ja het is echt Flavors met één "o" hoor. Kijk anders maar even op de website van de grootste Geur en Smaakstoffenfabrikant ter wereld www.iff.com

Ik blijf er met "gemengde" gevoelens tegenaan kijken. Waarom? Om te beginnen vind ik ze veel te duur. Soms tot het schandalige af. Net als met de vele soorten en merken nylon zijn er in de hele wereld maar een paar fabrikanten die flavors produceren. Dit zijn doorgaans allemaal additieven die voornamelijk voor de menselijke consumptie bedoeld zijn, wat dus absoluut niet wil zeggen dat ze daarom ook niet ongezond zouden kunnen zijn voor mens en dier. Ik laat de mogelijke schadelijke bijwerking maar even buiten beschouwing. Die additieven belanden in de mooiste flesjes met de mooiste etiketjes voorzien van de mooiste beloftes en dan zorgen de etiketjes wel weer dat de verkoopsprijs van de fabrikant even een factor 10 opgevoerd kan worden. Je heet niet voor niets Kevin Cash toch? Om maar even een wereldberoemd voorbeeld te geven.

Tis toch net een snoepwinkel hè?

Gebruik ik ze dan niet (meer) omdat ze zo duur zijn? Ja en nee. Om te beginnen zijn er genoeg betaalbare alternatieven te vinden die ook aan het "ogenschijnlijke" doel voldoen en over dat doel van additieven wil ik mijn eigen visie wel geven. Iedereen spreekt altijd maar over Flavors, maar er is een enorm groot onderscheid tussen Geurstoffen (Fragrances) en Smaakstoffen (Flavors). Parfum is dus een geurstof en "smaakt voor geen meter maar ruikt des te beter". Flavor is een smaakstof en "ruikt voor geen meter, maar smaakt des te beter". Sommige additieven zijn dus een combinatie van die twee. Ze smaken en ze ruiken. In mijn vorige gastbijdrage heb ik al aangegeven dat ik dus helemaal niet geloof in additieven die hun aantrekkingskracht moeten hebben van de geur die ze verspreiden want een vis (Karper) kan helemaal niet ruiken. Wat zeg je daar nu Mike? Ja een vis kan niet ruiken!!! In ieder geval niet zoals wij ruiken, dus waarom zouden wij op basis van wat wij ruiken gaan concluderen dat een vis dat dan ook ruikt. Mmmmm lekker luchie die aardbeienboilies van X. Ik krijg meteen trek in een milkshake van Gekke Mek. Nou zo reageert een Karper natuurlijk nooit als hij al zou kunnen ruiken. Ik blijf er dan ook bij dat die wonderlijke geurtjes er nog steeds zijn om onze neus te strelen en niet die van een Karper. Ik heb per ongeluk in mijn gastbijdrage aan de Rotary Letter wel het woord "geur" en "ruiken" gebruikt, maar had beter kunnen spreken van "detecteren". Flavors (smaakstoffen) daarentegen kunnen juist weer wel werken en gedetecteerd worden door de Karper. Het vervelende van de meeste commerciële smaakstoffen voor de visserij is dat ze dikwijls maar in 2 smaken te krijgen zijn. "mierzoet tot galbitter aan toe" of gewoon "smerig". Gelukkig hoef ik ze niet op te eten, maar ik twijfel of een Karper niet hetzelfde zou reageren. De meeste ready-mades zijn ongevraagd (ongewild) rijkelijk voorzien van zowel geurstoffen als smaakstoffen (heel vaak met hoge doseringen zoetstof). Vandaar dat bijna alle fruitboilies dus zoet zijn. Op dat "zoet" wil ik zometeen nog even dieper ingaan.

Wat mij over Flavors ook verbaasd is dat er steeds weer nieuwe "geuren" op de markt komen, maar er ook schijnbaar heel succesvolle in de vergetelheid raken of zelfs niet eens meer verkocht worden. Ik vergelijk dat dan altijd met wasmiddelenreclame. Het wast nu nog beter!!! Hoezo? Was jullie vorige product dan niet goed soms? Maar dat hebben we nu al jaren gebruikt en toen zeiden jullie ook dat het nog beter waste. Okay, een beetje lullig vergelijk, maar het is wel waar dat er steeds weer de meest onzinnige geurtjes op de markt komen en heel veel Karpervissers trappen er elke keer weer in. Willem schrijft dat een "nieuwe" smaak interesse wekt en zeker als er van die smaak nog een extra (let op het woordje extra) stimulerende prikkel uitgaat. Maar hoe weten wij dat nu? Het kan dus net zo goed een extra afstotende prikkel zijn. Of jullie moeten allemaal geloven dat die hulpstoffen zo zaligmakend zijn als de fabrikanten ons willen doen geloven, dan ben ik snel uit ge(schreven)praat. Het is daarom dan ook dat ik een hekel heb aan die (gesponsorde) Karpervissers die al hun vangsten ophangen aan een flavor of een merk ready-made. In elke alinea moet de merknaam wel weer even genoemd worden en dan ben ik snel uitgelezen.

Even verder over dat "zoet". Het meeste zoet in een readymade komt van de gebruikte zoetstof. Dus een readymade aardbeienboilie moet dus kennelijk rood zijn, zoet zijn en het liefst ook nog dwars door de plastic verpakking heen je tegemoet walmen (koop mij, koop mij!!!). Dat verhaal achter "zoet" is al oud. Denk maar aan de ouderwetse dakpan, ingesmeerd met dikke stroop welke onze Karpervissende voorouders reeds in de plomp mieterde alvorens er de volgende dag met een smeuïge pieper (?) bovenop te gaan vissen. Blijkbaar werkte deze methode uitstekend want dit verhaal blijft hardnekkig in de visliteratuur opduiken (ook nu weer). Toch is hier volgens mij meer aan de hand. Die stroop op de dakpan is om te beginnen pure koolhydraat (stroop is ingedikte suiker). Die aardappel doet het al eeuwen goed omdat die ook voor bijna 100% uit koolhydraten (zetmeel) bestaat. Ik ben geen scheikundige, maar ik weet wel dat de koolhydraten in de stroop en in de aardappel wateroplosbaar zijn. En dat wateroplosbare koolhydraten (stoffen) verantwoordelijk zijn voor de aantrekkingskracht op Karpers (vissen). Ik sta bijna volledig achter de argumenten van Roger, behalve dat ook die zwaar gedoseerde ballen op stromend water de Karper wel eens een overdosis kunnen bezorgen als ze er met hun bek boven hangen. Maar ja, dan denk ik weer aan de soakers van vriend Maasland en daar vang (ving) ik ook wel eens een occasional Karper op (bedankt Laurens).

Goed, mijn gedachten over die additieven is dus heel simpel. Gebruik gewoon wateroplosbare koolhydraten, want dat detecteert een Karper heel erg snel en koolhydraten worden heel vaak direct als eetbaar gezien. Nog een voorbeeld van die wateroplosbare koolhydraten is die goede instant killer die "blikmaïs" heet. Kijk volgende keer maar even op de verpakking wat er in zit. Nog even dan liggen er behalve Maddocks Mierzoete Maïs, dus ook Kant-en-Klare Kevin Cash Krieltjes in de winkel. Geen toverwoord dus, maar let er toch maar even op "wateroplosbare ingrediënten". Als je je eigen ballen gaat draaien (we houden het netjes hoor), gebruik dan geen of zo min mogelijk eiwitderivaten zoals ei-albumine, lactalbumine, caseïne enz., want die maken een boilie weliswaar lekker hard, maar zorgen gelijk dat je wateroplosbare ingrediënten niet meer zo goed uit je boilie kunnen lekken omdat ze een huidje vormen bij het koken. Nog even een paar tips (niet van mij hoor). Soeppoeder, Puddingpoeder, Ketjap, Stroop, Tomatenpuree, Maggi, Siroop en kijk gelijk even in de Surinaamse toko's. Voor een prikkie koop je daar z.g.n. "essences" die voor het bereiden van cake en dranken gebruikt worden. En gebruik niet te veel, want die Karpers hebben supersensoren. Ruik (proef) jij het een klein beetje aan je boilie, is dat echt al goed genoeg voor de Karper om je aas (sneller) te vinden. Overdaad schaadt (helemaal mee eens Roger). Tot slot. Ik heb jaren geleden toen ik net begon met de boilievisserij ook allerlei hulpstoffen gebruikt. Na een aantal experimenten en voor mij overtuigende praktijkervaring ben ik tot de conclusie gekomen dat ik met het gebruik van hulpstoffen niet meer Karpers ben gaan vangen. Ook niet groter en ook niet sneller. Ik gebruik ze dus al jaren niet meer, want ik voer 3 dagen voor en als ik vang voer ik door. De Karpers vinden mijn boilies uiteindelijk toch wel. Zelfs mijn ongewhatefferde boilies die 5 centimeter in de stinkende bagger zakken.

Als je dan toch denkt niet zonder Flavors je Karpers te kunnen vangen en je wilt Flavors gebruiken in je eigengemaakte boilies, zie die Flavor dan als een "label" en gebruik hem dan als zodanig. Je kunt dus indien dit op jou water nodig is een Flavor gebruiken om jou aas anders te laten zijn dan het aas van je concullega's. Bedenk daarbij dan wel dat al die verschillende soorten Flavors ook bijna allemaal hetzelfde oplosmiddel (drager) gebruiken en dat volgens mij die "drager" sneller en eerder door een Karper (negatief) herkend wordt dan het luchtje wat jij daar zo lekker aan vond. Ook kun je een Flavor inzetten om de actieradius van je voerplek te vergroten (geurwolk), maar ook daar heb ik met 3 voerdagen vooraf geen behoefte aan. Uiteindelijk vinden ze mijn ongeflavorde boilies toch wel.

Hemeltje, wat ben ik er toch weer lang op doorgegaan. Heb er honger van gekregen. Snel naar het volgende onderwerp.

Aaspreferentie (inhakend op het nieuwe onderwerp van Roger).

De oorzaak ligt aan de invloeden van het water

Heb ik daar last van? Ik zou het niet weten. De wateren die ik bevis zijn meestal groot, niet helder, dus ik weet bij God niet wat er in rondzwemt. Of sommige daar aanwezige Karpers mijn boilies dan niet eten (lusten/herkennen) weet ik dus niet. Ik blank of ik vang. Ik vis nauwelijks tot nooit met partikels en dan nog. Blank ik, dan lijkt het me toch wel héél onwaarschijnlijk dat op dat water geen enkele Karper mijn boilies zouden herkennen of liever iets anders willen eten. Dan zou ik toch minstens een paar piepjes in de vorm van lijnzwemmers moeten krijgen. Ik geloof wel dat dit verschijnsel bestaat, maar zou dan eerder geneigd zijn om, zoals Roelof Schut schreef in een posting, meer ingrediënten in je boilie te stoppen om de herkenbaarheid van eetbare delen voor een zo groot mogelijke groep Karpers te creëren. Ik ben verder wel benieuwd wat Roger nu precies bedoeld met : "dan licht de oorzaak daarvan volgens mij aan de invloeden van het water zelf (ofwel de storende factoren in het betreffende water)". Misschien iets voor de volgende ronde of rotarist.

Spiegelkarperprojecten (vechtersmentaliteit) en legaliseren nachtvissen

In mijn gastbijdrage heb ik het al over de vechtersmentaliteit gehad, dus daar ben ik snel klaar mee. Lekkere knokkers zijn het en ik kan niet wachten tot ze groter gegroeid zijn. Waar ik wel heel graag wat woorden aan vuil wil maken is het belang van die uitzettingen, de bescherming van die uitzettingen en zeker ook die monitoring. Ik ben eerlijk als ik vertel dat ik van het eerste Spiegelkarperproject in Amsterdam niet warm of koud werd. "Zal wel goed zijn". Het zijn voorlopig nog knollen en ik vang vreemd genoeg toch al vrij vaak spiegels waardoor ik al eens de bijnaam "De Spiegelkoning" kreeg. Inmiddels heb ik mijn kijk op deze projecten behoorlijk bijgeschaafd en behoor sinds kort tot het (veel te kleine) vaste groepje terugmelders. Hierdoor ben ik ook uitgenodigd door de initiatiefnemer van het eerste Amsterdamse Spiegelkarperproject Joris Weitjens (die ik bij deze nogmaals een welverdiend compliment geef voor dit prachtige initiatief en het bijbehorende harde vrijwilligerswerk), om met het clubje terugmelders eens lekker te ouwehoeren over het project, maar ook serieus naar het verleden het heden en de toekomst van deze projecten te kijken. Op die bewuste avond lagen de tafels vol met ringbanden met foto's van die projectspiegels. Honderden en honderden stonden er in. "Ga je eigen gevangen spiegeltjes maar even opzoeken" zei Joris nog. "Ja maar ik wil ook nog wel graag vissen dit jaar Joris, dus ander keertje graag" (maar niet heus).
Ik zag ook foto's van een lichting die hier en daar wat beschadigd waren, maar oppervlakkige beschadigingen genezen vrij snel en een gespleten vinnetje is weliswaar niet mooi, maar wel weer markant. Ik heb begrepen dat dit een Duitse lichting betrof en misschien zijn ze wel voor het kerstdiner gespaard gebleven. In ieder geval zwemmen ze nu vrij rond en hopelijk zullen de meeste beschadigingen uiteindelijk wel weer genezen.
Monitoring (vangstmeldingen) zijn dus een belangrijke pijler voor het succes, maar zeker ook voor het voortzetten van deze projecten.
Karpers kosten geld en de eerste bezwaren tegen het uitzetten van spiegels in de openbare boezemwateren waren dan ook voor de hand liggend. "Die zien we nooit meer terug". Behalve onze (dure) boilies gooien wij natuurlijk ook niet graag ons geld in het water. Dat argument hanteerde de AHV bestuursleden en de ledenraad dan ook. Doorzetter als hij is (op vele fronten) wist Joris het bestuur toch over de streep te krijgen en weldra was het eerste Spiegelkarperproject een feit.
Gelukkig werden er hier en daar weer spiegeltjes gevangen en gemeld, waardoor maar weer eens voor een deel bewezen werd dat het met die vluchtpogingen van deze vrije spiegels dus wel meevalt. Amsterdam heeft op het moment dat ik dit schrijf 198 gedocumenteerde terugmeldingen die gemiddeld 7 kilometer van het uitzetpunt zijn teruggevangen (Bron: Joris).
Ik ga nu niet al te diep op het gehele monitoringaspect van de Spiegelprojecten in, want dat is een hoofdstuk apart, maar wil nog wel van de gelegenheid gebruik maken om bij deze dus op het belang te wijzen van het aanmelden van de vangst(en) van zulke projectspiegels. Het zal iedereen wel duidelijk zijn dat het uitzetten van spiegels in de openbare (boezem) wateren van Nederland heel hard nodig was (is).

Een ongeregistreerd spiegeltje?

De spiegelpopulatie in Nederland holde hard achteruit en Karpervissend Nederland had inmiddels ook de buik vol van de OVB eenheidsworsten in de vorm van hun 25% wildbloed hybrides. Variatie in Karperrassen en Karpers die in ieder geval genetisch de potentie hebben om door te groeien tot echte zwaargewichten waren en zijn nog steeds hard nodig.
Laurens was een beetje teleurgesteld over het feit dat zo veel van die projectspiegeltjes een nummer hadden, maar ik kan hem en de lezers geruststellen dat er om te beginnen ook wel eens een teiltje ongeregistreerde spiegeltjes is omgekieperd (een crime, want die vind je natuurlijk niet meer terug in de boeken en je (Joris) zoekt je het schompes). Ook zijn sommige lichtingen nogal slecht gefotografeerd, zodat je die sowieso nooit meer terug herkent en de meeste spiegeltjes die ik zelf op de foto's heb gezien hebben zo'n markant beschubbingspatroon dat het absoluut allemaal unieke prachtexemplaren zijn. Die spiegeltjes kunnen in ieder geval sluisloos migreren van IJmuiden tot Hagenstein. Avontuur genoeg dus lijkt me en probeer ze maar eens te vangen. Waarschijnlijk al meer avontuur dan je lief is.

Voor de geïnteresseerden onder ons vermeld ik nog even dat er nu een Handleiding Spiegelkarperprojecten te koop is bij de KSN. Er is een zwart/witte en een fullcolour versie. Mocht je ideeën hebben om bij jou in de omgeving ook een Spiegelkarperproject op te willen starten, dan kun je in deze handleiding alles terugvinden over hoe je zo'n project kunt realiseren.

Legaliseren nachtvissen

Ja!!! helemaal voor. Maar dan wel geregeld via een speciale landelijke Karpervergunning, met persoonsgegevens en keiharde sancties op overtredingen. Ik ga er dan wel van uit dat het slechts (as usual) altijd een klein groepje klootzakken is die het voor de grote groep aan het verpesten is. Als we nachtvissen in heel Nederland op die manier kunnen gaan legaliseren en dan ook het hele jaar door, heb je in ieder geval een heel leger sociale controle aan de waterkant. Hebben stropers het ook weer wat moeilijker en elimineren de "klootzakken" zichzelf uiteindelijk toch wel. Dat waren maar een paar kleine pluspunten.
Ik vis zelf het hele jaar door dag en nacht en ik ben van mening (zorg) dat IK daar in ieder geval geen enkele overlast mee veroorzaak, of crimineel bezig ben. Sterker nog, ik maak nog wel eens wat mee aan de waterkant en kan zodoende direct alarm slaan via mijn GSM, mocht dat nodig zijn. Heeft de politie aan mij ook nog een gratis wijkagent, want ze kunnen wel wat extra personeel gebruiken als ik zo om mij heen kijk.

Ik maakte wel eens mee dat er aan de overkant van een water waar ik een nachtsessie in de "verboden tijd" deed, werd geschoten. Politie gebeld en 10 minuten later zag ik de koplampen al door het struikgewas schijnen. Of ze die Rambo hebben kunnen pakken weet ik niet, maar ze zijn wel gaan zoeken. Ook illegale vuilstort heb ik al eens kunnen melden, evenals wel heel verdacht gegil. Niet leuk allemaal, maar ik schreef al eerder "je maakt nog wel eens wat mee aan de waterkant" Ik kan me voorstellen dat zoals Franklin al schreef, bepaalde wateren zich gewoonweg niet goed lenen voor de nachtvisserij, maar dan meer uit het oogpunt van constante hengeldruk op de aanwezige Karperpopulatie, dan uit het oogpunt van "parkvissers". Piepkleine putjes met een dag en nacht getergde Karperpopulatie gun ik van harte een nachtvisverbod. Kunnen die getergde Karpers in ieder geval nog een aantal uren van het etmaal tot rust komen.

Je maakt nog wel eens wat mee aan de waterkant. Deze (wilde?) gans volgde mij wel 1 kilometer achter mijn Zodiac aan tot de 2e stek. (foto's Hans van Moorsel).

Wier en Karpers

Met wier heb ik weinig ervaring en ik ben dan ook al zeer dankbaar dat onze Wie(t)rbol en heldere gastrotarist Roy Alofs zijn kam door deze dradige materie heeft gehaald. Licht voor mij weer een tipje van de sluier op, hoewel ik hem nog bestookt heb met vragen hierover waar ik vast en zeker nog wel antwoord op ga krijgen hè Roy?
Op Lac Madine (Frankrijk) werd ik voor het eerst geconfronteerd met gigantische wierbedden en dat hebben we geweten ook. Ons nylon zat daar voortdurend in vast en groef zich als het ware steeds dieper in door de deining van het water. Bij een aanbeet moesten we direct in de boot springen om zo snel mogelijk bij en boven de vis te komen, maar voordat je door die plantenjungle was geploeterd zaten we onderweg dus steeds hopeloos verstrikt in dat taaie goedje en was de vis al los voordat we op het open water zaten. Gevloekt dat we hebben, dat moge duidelijk zijn. Onze Haagse buren daar hadden geen enkele last van dat vastzitten omdat die gevlochten lijnen gebruikte en met gemak het wier aan stukken sneden terwijl ze richting vis voeren. Wij hadden door gebrek aan kennis en voorbereiding geen gevlochten lijn bij ons en dat hebben we dus geweten ook. Ik ben zelf dus meer geïnteresseerd in de technische aanpak op, in en bij wierbedden. Ook omdat ik het net als Roger en Roy wel weet dat wierbedden veel te bieden hebben voor Karpers. Dit geldt natuurlijk ook voor leliebedden en misschien zelfs voor waterbedden (Speurtocht naar Waterbeddengiganten).

Karpervissen en commercie

Ja, dan moet je echt bij mij zijn met zo'n onderwerp. Ik zie dat ik nu al op een A4tje of 7/8 zit, dus zal ik proberen zo kort mogelijk te zijn. Het heeft goede en slechte kanten (wie, wat niet?). Slechtste kant vind ik dus betaalwateren die vol zitten met gejatte vis en ook nog eens zo volgedumpd zijn dat de arme stakkers die daar in terechtkomen alleen nog maar in leven kunnen blijven door het eten van boilies en de zoveelste piercing dan ook nog maar voor lief moeten nemen. Lieden die om wat voor slappe reden toch op zulke terreurputjes gaan hengelen omdat hun hele Karperbeleving alleen maar gericht is op het vangen van een dikke vis, schaar ik dus ook maar even onder de noemer "klerelijers" met hun blikkies Heineken, en de barbecue erbij. Klinkt cru, maar zo denk ik er over. Let op!!! Ik ben niet tegen betaalwateren, maar die moeten dan wel voorzien zijn van een "keurmerk". Ik ken nog heel veel meer slechte kanten aan het Karpervissen, maar had beloofd het kort te houden en ik wil het Karpervissen niet alleen van de negatieve kant bekijken, anders was ik er al lang mee gestopt hoor. Aan Willem wil ik nog vragen (ik moet jou wel hebben hè Willem. Had je maar niet zo'n intrigerende bijdrage moeten leveren J) of "een visvriendelijk betaalwater" ook "visvriendelijk" blijft. Zonder keurmerk, regulering en regelmatige controle denk ik van niet.

Toch kan ik me niet aan de indruk ontrekken dat de commercie binnen de Karpervisserij langzamerhand meer slechts dan goeds brengt als je kijkt naar het welzijn van de Karper zelf. Dat zit hem niet alleen in betaalwateren, maar ook in veel materialen. Mede door toedoen van de commercie is de Karpervisserij zo ontzettend populair geworden, maar geeft tegelijkertijd een volkomen verkeerd beeld van het Karpervissen. Het draait tegenwoordig alleen nog maar om geld, peperdure set-ups, dikke vis en "sponsorgeilen" en alles moet daarvoor wijken. Bovendien vind ik dat de commercie (de handel) veel te weinig oog heeft voor verantwoorde informatieverstrekking naar beginnende Karpervissers, maar ook veel te weinig tot geen financiële steun verleent aan organisaties die de belangen van het alsmaar groter wordende leger Karpervissers en hun prooi moeten behartigen. Dat die belangen van Karpervissers behartigd moeten worden zal duidelijk zijn als je de politieke ontwikkelingen een beetje hebt gevolgd ten aanzien van de benutting door de beroepsvisserij op schubvis (o.a. Karpers).

De vriendin gaat mee naar bed hoor

Goede kant is een deel materiaalontwikkeling, ook beter aas (diepvries) en eerlijke advertenties die een goede financiële motor betekenen voor vele aspecten van en rond de Karpervisserij. De beste kant vind ik wel de voldoening die het Karpervissen mij gelukkig nog steeds geeft en dat het voor mij een "way of live" is geworden. Ik ben Karpervisser in hart en nieren en sta er mee op en ga er mee naar bed. De vriendin gaat mee naar bed hoor (gezellig met z'n drietjes). Laat ze het maar niet lezen trouwens (sssssst).

Karpervissen vroeger, nu en in de toekomst

Vroeger was alles beter zeggen ze wel eens. Dat is te betwijfelen, maar het was wel een stuk rustiger in ieder geval. Minder mensen, minder auto's (want zo oud ben ik nu ook weer niet hoor), minder vliegtuigen enz. Maar dat waren de "goede oude tijden" (ja, zo oud ben ik nu weer wel) en die komen niet meer terug. Ook vis ik zelf nog helemaal niet zo lang op Karper hoor. Een jaar of zeven nu inmiddels, dus ik heb ook niet met een bamboestok, een stuk zijde en een smeedijzeren haak met een aardappel staan te pennen in de polders van Nederland.
Ik heb wel een aantal oude boeken gelezen en dus ook de verschuiving gezien van het eenzame en zonderlinge pionieren van bijvoorbeeld Jan B. De Winter op wilde boerenkarpers naar de huidige vierhengelige lanceerinstallaties en telegeleidebootjes waar het leger Karpervissers tegenwoordig de oevers mee bezet. Dat er onvermijdelijk door deze toename ook een enorme mentaliteitsverschuiving heeft plaatsgevonden kom je niet alleen in de Karpervisserij tegen. Als die mentaliteitsverschuiving nu ook nog een positieve uitwerking zou hebben gehad op de moderne Karpervisserij dan waren "we" goed bezig ja.
Helaas kan ik niet anders constateren (en daar moet ik Willem helemaal gelijk in geven) dat het tegendeel waar is. Ik kan helaas nog geen enkele positieve ontwikkeling zien in de enorme toename van het aantal Karpervissers. Hooguit het economische belang (de handel). In Engeland met hun schaarste aan Karperwater en hun onevenredig groot aantal Karpervissers is een situatie ontstaan die wij hier in Nederland voor ondenkbaar zouden houden. Maar vergis je niet. Ook al hebben wij in Nederland een veelvoud aan bevisbare hectare water, ook hier rukken de bijbehorende excessen in snel tempo op.
Denk alleen al aan het begrip stekkenpezerij, maar ook circuitwateren en zelfs betaalputten. Aangezien ik (wij) deze ontwikkeling toch niet kunnen stoppen, ben ik van mening dat je die Karpervissersforce alleen maar in goede banen kunt lijden als je ze weet te organiseren en op de juiste manier weet te motiveren. Het zijn met name juist die "motieven" die een echte Karpervisser onderscheidt van een "niet echte Karpervisser". Moet je dan een "echte Karpervisser" zijn om te mogen vissen? Nee. Zolang iedereen zich maar aan de regels, normen en waarden weet te houden. Ik roep hier waarschijnlijk weer in de woestijn, maar ik zal dan ook altijd van de gelegenheid gebruik maken om elke Karpervisser op zijn verantwoordelijkheden te wijzen. Alle beetjes helpen, niet waar? Wat zijn dan die verantwoordelijkheden dan? Om te beginnen "respect". Met respect komen we al een heel eind. Respect voor elkaar, de natuur, de Karper, je niet vissende medemens en respect voor wet en regelgeving. Zonder respect redt de mensheid het niet. Wees eens eerlijk en kijk om je heen. Heel negatief en beladen wat ik hier schrijf, maar wel waar. Als je respect hebt voor een "ander" wordt JIJ dus ook gerespecteerd, want JIJ bent dus ook "een ander". En dat voelt goed hoor, als je gerespecteerd wordt.

Karpervissers zijn een (grote) groep en hoe je het ook wendt of keert, die hebben een gemeenschappelijke factor. Hierdoor is het theoretisch mogelijk om goed met elkaar om te gaan en de belangen van onze groep te verdedigen.
Dat is op dit moment echt hard nodig hoor Karpervissers!!! Van alle kanten (politiek, milieu, dierenbescherming) ligt de hobby van "onze" groep onder vuur. Daar merk je niet zo snel wat van als je aan de waterkant achter je hengels zit, maar als je alleen maar achter je hengels blijft zitten wordt het ongemerkt wel steeds heter achter je biffy. Nee, dat is niet de barbecue van de plaatselijke h(v)angjongeren. Dat kun je met een blikkie bier wel blussen (ja ik drink niet, lullig hè).
Maar even serieus en lettend op de omvang van mijn bijdrage (zijn jullie er nog?). We hoeven niet allemaal de belangen van onze groep te (blijven) verdedigen. Dat doen een aantal fanatieke "die hards" graag voor je, maar het minste wat je voor die "die hards" kunt doen, is ze te steunen. En dat kunnen alle Karpervissers doen door lid te worden van de Karperstudiegroep Nederland (KSN).
Ja, ik maak hier onvervalste reclame en neem in mijn val (ben namelijk zo klaar) een stukje ledenwerving mee. De KSN is behalve een studiegroep nog steeds de enige organisatie van Karpervissers in Nederland. Ondanks dat het ledental van de KSN de laatste 2 jaar enorm is gestegen, zijn er toch nog pas zo'n 600 leden op een groep Karpervissers van zo'n 150,000. Niet alleen heeft de KSN er voor gezorgd dat er een "gedragscode" is opgesteld voor Karpervissers (door Karpervissers), maar is de KSN ook het startblok geweest voor Spiegelkarperprojecten, CBB's (Commissie Belangen Behartiging), VBC's (Visstand Beheer Commissies) en werkt de KSN volop om de belangen van ALLE Karpervissers ook op de politieke agenda te krijgen en te houden. Hiermee hoopt de KSN o.a. te bereiken dat ONZE Karpers niet (illegaal) geëxporteerd worden naar het buitenland. Ook wordt er door die "die hards" heel hard gewerkt om (alle) betaalwateren in kaart te brengen om uiteindelijk met een lijst naar voren te kunnen komen van betaalwateren die er een verantwoord Karperbeheer op na houden en blijven houden. Zeg maar dat z.g.n. "keurmerk". Persoonlijk vind ik dat één van de geweldig goede doelen waar de KSN zich momenteel voor inzet. Dit was echt maar een kleine greep uit het vele werk wat de KSN verzet. Ik hoop dan ook dat iedereen die dit leest dan ook eens serieus wil overwegen om lid te worden van een vereniging die opkomt voor de belangen van alle Karpervissers en het welzijn en behoud van onze geliefde vriend die "Karper" heet.

Zo en nu naar de waterkant (foto Hans van Moorsel)

Alleen dàn heb ik er vertrouwen in dat alle Karpervissers nu en in de toekomst kunnen blijven genieten van een hobby die met geen pen te beschrijven is (nou ja, ik heb mijn uiterste best gedaan vind ik zelf).

Mannen (vrouwen ook), goede vangsten en tot een volgende ronde.

... zo en nu naar de waterkant.


Mike

volgende