Rot@ry Letter

6.7 Flavors en additieven, Wier en Karpers, Spiegelkarperprojecten, Legaliseren nachtvissen, Karpervissen en commercie, Toekomstvisie

vorige

Inleiding

Ze snappen dan ook niet dat ik in de winter in een tentje ga liggen bij flinke vorst

Aangezien ik een nieuw gezicht ben binnen de rot@ry zal ik mij even voorstellen aan degenen die mij niet kennen. Ik ben dus Bart van den Hurk, 20 lentes jong en kom uit Someren. Op een of andere bovenhandse wijze is bepaald, volgens mij al voor mijn geboorte, dat mijn leven draait om het karpervissen. Als een spiraal waar niet meer aan te ontsnappen is en waar ik trouwens ook niet uit wil ontsnappen. Ik leef voor het karpervissen en het is de motor die mij draaiende houdt, alhoewel het vissen toch echt niet in de bloedlijn licht. Als enige visser binnen de familie snappen ze dan ook niet dat ik in de winter in een tentje ga liggen bij flinke vorst, terwijl ik bijna zeker weet dat het een visloze nacht zal gaan worden. Maar dat kleine beetje hoop om toch net die ene passerende vis te kunnen vangen is genoeg voor mij om met mijn wagen afgeladen vol materiaal weer naar de waterkant te rijden. Anderzijds krijg ik ook veel respect van ze voor mijn grenzeloze doorzettingsvermogen, dit is namelijk iets dat je niet mag en kan ontberen om een goede visser te worden of te zijn.

Het magische aan het vissen dat eigenlijk niet te doorgronden is en er geen enkele wetmatigheden bestaan in het karpervissen, is het gene wat mij altijd heeft geboeid in het vissen. Het blijven ontdekken en uitvinden, aanpassen en wijzigen, het nooit alles kunnen weten. Ik heb dan ook het gevoel dat je een soort Harry Potter moet zijn, net dat beetje magie moet bezitten, om elke keer weer met het goede inzicht achter een bepaalde vis aan te gaan. Want dat is het gene waaruit mijn visserij de afgelopen jaren heeft bestaan, het jagen achter net die ene vis die uitspringt boven de rest. De targetvisserij is naar mijn menig dan ook de zwaarste en meest uitputtende vorm van karpervissen, maar het vangen van je target geeft zo'n voldoening dat de batterij weer geheel opgeladen is om achter de volgende vis aan te gaan.

Ik leef voor het vissen

Maar vissen is niet het enige doe binnen het karpervissen, zoals ik al zij: "Ik leef voor het vissen". Ik werk dan ook in een locale hengelsportzaak sinds mijn vijftiende. In dit heb ik van begin af aan de vrije hand gekregen en het is dan ook een eigen bedrijfje. Het geeft gewoon zoveel voldoening om de jeugd verder te helpen en de dingen die ik ook van een ander heb moeten leren weer door te geven aan de volgende generatie. Sinds een klein jaar ben ik ook nog eens vertegenwoordiger en fieldtester voor een aasfirma, dit zorgt voor wat afwisseling in mijn werkzaamheden en is weer een geheel nieuwe uitdaging. Dan ben ik ook nog eens in het bestuur van de locale hengelsportvereniging gegaan om het karpervissen te promoten en vertegenwoordigen bij die wit- en zeevissers. Ik ben dan ook blij dat er steeds meer geluisterd wordt naar de karpervissers, want de witvisser is een uitstervend ras in onze regio met de huidige aalscholverproblemen. Naast dit alles volg ik nog in "vrije uurtjes" een HBO opleiding commerciële economie, want na deze opleiding wil ik toch iets in de hengelsport voor mezelf beginnen of instappen in een huidig bedrijf. Maar goed, genoeg over mezelf, ik zal eens gaan beginnen met het eerste onderwerp van de rot@ry : flavors en additieven.

Flavors en additieven

Tja, ik ben de zoveelste in het rijtje rotaristen, maar ook ik geloof in het nut van deze producten op het moment dat het de bedoeling is om een bepaalde smaak aan het aas te geven en hiermee je aas dus te labelen. Maar veel karpervissers denken nog steeds met hun neus en dat is en blijft een misvatting. Dat een karper de lange koolstofketens van de flavors (bedankt Mike, ik wist dit ook niet) en oliën niet kan ruiken, daarentegen wel kan proeven is wetenschappelijk bewezen. Het enige wat deze producten wel doen is een drager zijn voor een bepaalde smaakstof en deze in het water te verspreiden. Zo zie ik het nut van het gebruik van oliën in de zomer wel degelijk in, ze brengen de smaakstoffen in de boilie naar boven waar de karpers zich in hogere waterlagen bevinden. Deze worden geattendeerd op de bepaalde smaak en zullen, indien ze honger hebben, op onderzoek uitgaan. Maar naarmate de temperatuur van het water lager wordt zal deze juist tegen gaan werken en een ondoordringbare laag in de boilie gaan vormen.

Schubs hebben nu op een of andere onverklaarbare wijze liever een kruidige boilie dan een zoete boilie

Zelf probeer ik altijd een label aan mijn aas mee te geven, zo dat het opvalt ten opzichte van de rest van de vissers. Ik voer namelijk altijd lang en veel, oh wat is het toch fijn om een fieldtester te zijn. Dit zorgt ervoor dat een populatie het aas leert kennen. Nu probeer ik mijn aas een label mee te geven wat niet gebruikt wordt door andere vissers op dat moment, ik voer namelijk voor mezelf en niet voor anderen! Momenteel is dat met een combinatie van Robin Red met zalm (zowel oliën en flavors), dus voor die paar oplettende medevissers in dat verboden natuurgebied: hier heb je het dan. Verder ben ik op een kanaal aan het vissen met de oude vertrouwde Garlic Robin Red. Waarom die Robin Red erin vraag je jezelf af misschien. Eigenlijk heel simpel, ik zit op dat water achter een grote schub aan en schubs hebben nu op een of andere onverklaarbare wijze liever een kruidige boilie dan een zoete boilie. Ik heb het vorige week weer aan de lijve ondervonden op de Moselle. Vissend aldaar met de oude vertrouwde ving ik 8 schubs achter elkaar terwijl mijn vismaat vissend met een zoete boilie over het algemeen spiegels had. Na overschakeling op een zoete boilie ving ik ook eigenlijk alleen nog maar spiegels. Natuurlijk breken uitzonderingen de regel, maar percentsgewijs is dit echt aan te tonen. Dit is dus eigenlijk dat stukje aaspreferentie waar Roger over begon.

Wier en karpers

Wier en karpers zijn twee dingen die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Zoals al eerder is geschreven vinden de karpers de 3 V's in het wier: voedsel, veiligheid en voortplanting. Persoonlijk heb ik altijd graag gevist op plaatsen waar (veel) wier staat. Je weet namelijk dat de karpers altijd in de buurt zullen zijn en de kans dat een vis het aas eerder zal vinden wordt dus groter. Maar er zijn bepaalde situaties waar het gewoon onverantwoord is om tussen het wier te vissen. Het water wat ik momenteel bevis bevat veel zones met wier en niet zomaar wier, wier dat zo dik is dat je de hengel zelfs niet meer kan binnendraaien. Het is in mijn ogen dan ook ongehoord om op deze plaatsen te vissen midden in de zomer, als het wier tot aan het wateroppervlak staat. Ook al zie je de vissen er elke dag tussen liggen, de kans dat je een vis verspeeld door vastzitten is zeer groot. En een verspeelde vis tussen het wier is volgens mij ten dode opgeschreven met het lood en de lijn muurvast. Let dus op met het vissen tussen zeer dicht wier, want het laatste wat je als sportvisser wil is je geliefde beschadigen.

En wat is er nu mooier dan een vis overdag te observeren en hem op de volgende ochtend op de onthaakmat te bewonderen

Over het algemeen trekken de vissen 's nachts uit het wier om er op het eind van de volgende morgen er weer terug te keren. Dit is dan ook het moment dat ik aan het vissen ga en probeer de routes van de vissen te ontdekken. En wat is er nu mooier dan een vis overdag te observeren en hem op de volgende ochtend op de onthaakmat te bewonderen. Ga trouwens maar eens een dag kijken tussen het wier, wat je daar kan leren is onvoorstelbaar: trekgedrag, aasgedrag, bepaalde groepen van vissen en nog vele dingen meer. Een beetje handig klimmer klimt in een boom en kijkt naar de vissen. Het beeld wordt dan veel helderder en vissen zijn beter te herkennen omdat de schittering van het water afneemt. Neem dan wel alvast maar een tube aanbeienzalf mee naar het vissen, want deze zal op het einde van de dag zeker nodig zijn!

De manier van vissen in wier is al zeer uitgebreid behandeld in het artikel van Willem, dus daar heb ik verder weinig aan toe te voegen. Het herhalen van dezelfde stof is in mijn ogen onzin en zeker iets waar ik een hekel aan heb. Dit is dan ook waarom ik een hekel heb aan het volgen van colleges met van die slome leraren, maar dat even terzijde. Qua montage houd ik het vaak heel simpel. Inline lood wat de vis zeker kan kwijtraken en verder geen voorslag. Ook gevlochten lijnen willen vaak helpen omdat deze toch beter door het wier snijden door de geringere diameter. Ben niet te bang om flink te drillen en hou ten aller tijde spanning op de lijn, want je zal de eerste niet zijn die door spanningsverlies een vis verspeeld tussen het wier.

Spiegelkarperprojecten

Dankzij de promotie van diepvriesboilies , nemen de gewichten alsmaar toe!

Voor plaatsen waar het spiegelbestand gering is geef ik een volmondig ja voor deze projecten, maar controleer allereerst de aanwezige hoeveelheid voedsel in het water voordat je er ook maar een kilo vis op gooit. De vis zal namelijk ook moeten kunnen eten om die recordafmetingen te kunnen bereiken. Hoeveel wateren er al niet zijn verpest door een overbezetting ten opzichte van het natuurlijk voedsel is schrikbarend hoog. Daarom zijn wij bij ons in de omgeving dan ook in samenwerking met de visclub proeven aan het doen met rivierkreeftprojecten. Ja je leest het goed! De wateren bevatten eigenlijk alleen maar klein natuurlijk voedsel en hebben een zandbodem. Vandaar dat we ook gepleit hebben voor de aanplant van wier en het uitzetten van groot natuurlijk voedsel. Rivierkreeften zijn de ultieme voedingsbron voor onze vriend, de karper. Ze bevatten zeer veel dierlijke eiwitten, en dit is juist waar de vissen zo goed op groeien. De moederdieren zijn opgekocht bij een beroepsvisser die ze toch regelmatig in de netten krijgen en ze anders aan een restaurant verkopen. Deze grote kreeften, 10 centimeter en meer, zullen waarschijnlijk niet door de kleinere karpers gegeten worden. De jongen van deze dieren dienen als voedingsbron voor de karper. Het water waar we dit hebben gedaan is ongeveer 13 hectare groot en we hebben er maar 200 kreeften uitgezet, toch kregen we deze zomer al behoorlijk wat meldingen van vissers die krassen op de boilies hadden. Dit is dus een goed teken, want dit betekend dat ze zich goed vermeerderen. Verder zijn de gewichten goed aan het toenemen op het water, al is dit natuurlijk niet geheel hieraan te danken. Want de promotie van de diepvriesboilie heeft hier ook veel aan bijgedragen.

Het wier hebben we inmiddels ook aangeplant en begint te gedijen. Dit zorgt voor een schuilplaats voor de kreeften, want kreeften zitten graag tussen het wier. Op een water in Frankrijk waar ik heb gevist dreven wiervelden en deze velden zaten vol met kleine rivierkreeftjes. Het was dan ook niet verwonderlijk dat op het moment dat de wind onze kant opdraaiden en de velden onze kant opkwamen, de karper met ze meekwam. 's Avonds hoorden we gewoon het smakken van de karpers tussen het wier, waar zij de kreeften aan het eten waren. Maar nu weer verder met de spiegels.

Ik zelf natuurlijk ook liever een spiegel dan een schub

Waarom eigenlijk meer spiegels uitzetten? Met een bestand van ongeveer tussen de 10 en 15% aan spiegels vind ik het speciaal om een spiegel te vangen. Het geeft meer voldoening en is dus iets bijzonderder dan een schub. Op het moment dat je de vissen uit gaat zetten gaat het speciale van het vangen van een spiegel er vanaf, al vang ik zelf natuurlijk ook liever een spiegel dan een schub. En het fabeltje dat de 25% wildbroedhybrides de potentie niet hebben om groot te worden, wordt op veel wateren in België ontkracht. Ik zal een voorbeeld geven. Een water waar ik heb gevist in België bevat ongeveer de helft aan OVB schubs en deze doen ook echt niet onder voor de spiegels. Het zijn net zo goed dertigers en veertigers. Waarom zijn die vissen in België dan groter dan in Nederland.

Gewoon een kwestie van voeren! Wij Nederlanders zijn vaak te pinnig om een paar kilo boilies te water te laten. De mentaliteit bij de Belgen is daarentegen veel anders. Dit zie ik wel bij de bestellingen bij Eddy Sterckx. Het opvissen van 2 a 300 kg per jaar is eerder regel dan uitzondering en dan nog niet gesproken over de mensen die meer dan 500 kg opvissen. Maar deze mentaliteit begint gelukkig te veranderen dankzij onze grootmeester Luc. Sinds het verschijnen van zijn boek zie je ineens allerlei rare verschijnselen aan de Nederlandse wateren, de vissers verschijnen met emmertjes voer aan het water. Al hebben de meeste er nog geen kaas van gegeten. Zo zie je op een avond drie verschillende gasten verschijnen die mooi een strook of de put rondvoeren. Dan heeft het op het aas zetten nog geen effect, maar ik kan er niet mee zitten. Laat die vissen maar groeien! Nee wil je dit goed doen, dan dien je afspraken te maken met verschillende vissers om samen met hetzelfde aas te gaan vissen. Je zal de vissen dan wel moeten delen, maar het verspreid voeren heeft dan wel effect. Zo zie je op een water in het midden van het land de oudere vissen die geacht werden uitgegroeid te zijn ineens toch weer groeien. De gehele populatie is een pond of 4 a 5 aangekomen en dat maakt het water wel weer enkele mooie vissen rijker. En zo gebeurd het op dit moment op meerdere wateren in Nederland.

Legaliseren nachtvissen

Nee, nee en nog eens nee. Laat mij 's nachts toch lekker rustig vissen met de kans op een boete van € 28,-. Je lacht je toch kapot. Met het legaliseren roep je alleen een hoop ellende over je af. Je krijgt namelijk nog meer Russen en Polen, alleen nu het gehele jaar door. Een hoop rotzooi door die grote groep die zich visser noemen, maar stoned en lazerus aan de waterkant zitten. Terwijl ze eigenlijk gewoon in een café thuishoren. Nog meer barbecues aan de waterkant en herrie alom. Bij een verbod vissen de mensen 's nachts die er echt voor willen vissen en houd je dat schorem buiten de deur. Want het water wat ik nu bevis is sinds dit jaar geheel verboden om te vissen alleen omdat er in die drie maanden nachtvissen een hoop rotzooi was aan de waterkant. Geen wonder dat Limburgs Landschap besloten heeft om deze groep buiten de deur te houden. Maar hierdoor moet ik zowel 's nachts als overdag op mijn hoede zijn. Dankjewel, luitjes!

In België zijn ze er nu ook mee bezig, laat het toch zitten. De ellende die je over je afroept is groter als het plezier wat je ervan hebt. Ik heb veel bewondering voor de inzet van het VBK, maar het zal waarschijnlijk een proefperiode worden en dan is het toch weer afgelopen. Dan is het risico in België nog wel wat groter, als in Nederland met boetes van tussen de € 500,- en € 1000,-. Nee als ze het willen legaliseren, zal er een bepaalde selectie moeten komen. Maar dat mag in Nederland weer niet, het is dan weer discriminatie. Wat zit de regelgeving toch krom in elkaar in ons kikkerlandje. Zo veel regeltjes dat het een zooitje is.

Liever een verbod dan legalisatie, je ziet het al op de maasplassen. Daar wordt het nachtvissen vanaf volgend jaar zo goed als zeker verboden. De toestroom van Russen en Polen is niet meer bij te houden en te controleren. Groot gelijk hebben ze, dan blijven er misschien nog wat karpers in leven. Want deze gasten eten alles, de barbecue staat al klaar naast de hengels. Laat het mij niet zien, want met hoeveel man ze ook zijn, een karper laat ik met niet zomaar vermoorden. Nog voor geen goud! Een visser die dit kan toelaten is in mijn ogen geen visser, maar hetzelfde als hun. Een moordenaar die niet hoort te vissen en voor het leven geen vergunning meer zou moeten krijgen. Maar ik ben volgens mij een van de weinige die zo denkt, anders was het daar nooit zo ver gekomen. Oog om oog, tand om tand, vis meenemen en weer een lekke band! Polen tellen en politie bellen. En zo zijn er nog wat leuzen die in mij opkomen, maar me zo niet te binnen schieten. Oh ja, ach wat is het toch fijn om een karpervisser te zijn!?

Karpervissen en commercie

Zo nu ben ik bij mijn vakgebied aangekomen, ik zit namelijk midden in het commerciële wereldje van het karpervissen en het karpervissen kan ook niet zo groot geworden zijn zonder deze commercie. Als hengelsportwinkelier, werknemer van een groothandel/bollenfabriek en fieldtester zal ik over deze drie dingen wat gaan vertellen en er geen doekjes om winden. Er zijn namelijk veel dingen die in mijn ogen anders zouden moeten kunnen, maar hier is een mentaliteitsverandering binnen het karpervissen voor nodig. Ik zal beginnen met de hengelsportwinkelier.

Het leven van een hengelsportwinkelier gaat niet over rozen, je moet namelijk je geld in de 4 a 5 maanden verdienen dat het te doen is om je in de winter een boterham te kunnen kopen. Dit is dan ook waarom het vissen bij mij in de zomer op een laag pitje staat. Ik vis wel, maar niet met een target voor ogen. Gewoon voor de gezelligheid met een vismaat en niet thuis te zitten om het maar te zeggen. Ik praat hier natuurlijk niet over die 10 grote winkels in Nederland die het gehele jaar door een behoorlijke omzet halen. Een winkelier probeert zo goed mogelijk aan de wensen van de klant te voldoen, maar dit wordt nog wel eens tegengewerkt door de groothandels. Het zit tegenwoordig zo in het vissen dat de winkel eigenlijk als een groothandel moet gaan fungeren. Je dient in het voorjaar eigenlijk voor het gehele jaar inkopen te doen om in de zomer niet in de problemen te komen. Want de groothandels hebben er een handje van om veel producten juist in het hoogseizoen niet op voorraad te hebben. Dus als je de volgende keer bij je hengelsportwinkelier iets besteld, wordt dan niet meteen boos op de winkelier als het niet op voorraad is, maar denk dan aan wat ik je net gezegd heb.

Waarom denk je dat veel winkels een eigen productlijn opstarten, gewoon omdat je dan zelf verantwoordelijk bent voor het al dan niet voorradig zijn van de producten. Ook pak je dan natuurlijk de winst van een groothandel erbij, wat natuurlijk zeer mooi meegenomen is. De producten die onder verschillende namen aangeboden worden komen dan ook vaak uit dezelfde fabriek. 99% van ons karpermateriaal komt uit het verre oosten. Dacht je nu dat die engelse producten over het algemeen echt in Engeland gemaakt werden. Je kan er alleen verschillende kwaliteiten bestellen. Hier kom ik dan ook op het volgende punt.

Als wij als karpervissers nu eens wat meer kwaliteit verlangden van de producten!

Wij als het karpervisserslegioen kijken over het algemeen maar naar 1 ding en dat is de prijs van het product. Ik praat hier niet over alle karpervissers, maar het grootste gedeelte heeft hier last van. Daarom wordt de markt verzadigt met die goedkope China rommel, want je gaat me niet vertellen dat je voor € 45,- bijvoorbeeld een goede stretcher kan kopen. Als wij als karpervissers nu eens wat meer kwaliteit verlangden van de producten en in ruil daarvoor ook wat meer wilden betalen. Dit is dan ook de visie van de groothandel waar ik voor werk. Kwaliteit is nummer 1 en als het niet aan de eisen van een professionele karpervisser voldoet dan wordt het product ook niet op de markt gebracht. Wij laten de producten ook over het algemeen ook in Nederland maken, want de kwaliteit die hier gemaakt kan worden daar dromen ze in het oosten alleen maar over. Wij proberen de visser een keuze te geven tussen een product wat je koopt voor maximaal een jaar of een product waar je je leven lang plezier van hebt. Ik weet wel welk product dan uiteindelijk goedkoper is. Het is dan ook een groothandel waar ik helemaal achter sta en ik zou er niet werken als dit niet zo was Voor deze groothandel ben ik ook een fieldtester, duur woord voor iemand die foto's ruilt tegen boilies. Het lijkt inderdaad een rage op het moment voor de karpervissers om van een of ander iets een fieldtester te zijn. Ik kan je alleen vertellen hoe het bij ons werkt, dus dat zal ik dan ook maar doen. Van een fieldtester wordt verlangt dat hij af en toe nieuwe producten probeert (met of zonder zijn medeweten) en de foto's van de gevangen vissen overdraagt aan het merk om deze eventueel op internet of in een advertentie te gebruiken. Wat veel belangrijker is, is dat degene achter het merk staat en een bepaalde voorbeeldfunctie heeft binnen het karpervissen. Ik wil hiermee zeggen dat hij (een zij hebben we nog niet) als persoon gewoon vriendelijk, spontaan en zeker niet hooghartig moet zijn. Ik heb het wel eens gezien dat een jong kereltje met zijn mooiste vissen in een fotoalbum op een beurs naar een hele bekende visser toe liep (twee boeken nu geschreven, verder zeg ik niets). Hij liet hem de foto's zien en hij keert hem gewoon de rug toe. In plaats van zo'n jongen te stimuleren door te zeggen dat het een mooie vis is die hij heeft gevangen, dan hem te negeren omdat het toevallig niet over een 20kg+ vis gaat maar over een mooie twintigplusser. Ik bedoel, hij zal zelf toch ook wel klein geweest zijn en ook niet meteen met veertigers begonnen zijn. Op het moment dat je tegen zo'n jongen zegt dat hij mooie vissen gevangen heeft en zo door moet gaan fleurt hij helemaal op. Nee zo iemand zal dus geen testvisser bij ons team worden, al is hij nog zo'n goede visser.

Laten we eerlijk zijn, iedere karpervisser vangt graag grote vissen

De testvissers zijn aan de waterkant toch het uithangbord van die bepaalde firma en moeten dan ook uitstralen waar de firma voor staat. Het is gewoon leuk af en toe al we weer een brief of een e-mail krijgen van iemand die daar zijn vangsten open en bloot gooit en vraagt of hij voor ons mag vissen. Zo simpel werkt het niet, wij vragen het aan iemand en niet andersom. Ik zelf had ook niet de topvissen gevangen toe ik gevraagd werd, maar stond wel volledig achter het merk. Maar ik ben nog pas twintig met net een klein jaar een auto, ik heb nog heel veel jaren om die vissen te vangen. Door die auto kan ik nu wateren aanpakken die wat verder weg liggen en waar de grotere vissen huizen. Dit heeft er dan ook voor gezorgd dat ik dit voorjaar mijn eerste veertiger op de mat mocht bewonderen. Wat een hoogtepunt was dit in mijn vissersbestaan. Want laten we eerlijk zijn, iedere karpervisser vangt graag grote vissen. Ik wil hiermee zeggen dat als je niet op een water vist waar die kanjers zitten, je ook niet zal vangen. Maar daarom ben je nog geen mindere visser. Ik heb net zoveel respect voor iemand die bij hun in de buurt de enige dertiger op een water weet te vangen als die andere visser die een vijftiger weet te vangen op Cassien of Du Der. Het is een raar wereldje het karpervissen, de commercie heeft het karpervissen zo populair en groot gemaakt, maar zal het ook weer doen vernietigen. Ik zal dit verder toelichten in het laatste rot@ry onderwerp: Toekomstvisie.

Toekomstvisie

Somber zie ik het niet in voor mijzelf, maar wel voor het karpervissen. Door de populariteit krijg je steeds meer problemen aan de waterkant. Rommel, omgekapte bomen, overlast en nog meer van die dingen. Het vissen zal dan ook steeds meer aan banden gelegd gaan worden, want de beschermingsorganisaties hebben steeds meer poten om op te staan en redenen om visverboden in te stellen. In de toekomst zal het vissen dan ook steeds beperkter worden en zullen de funvissers sowieso al af gaan haken. Wat er over zal blijven is de groep serieuzere vissers die echt vissen om die karper te vangen en niets anders. Maar voor hen zal het wel moeilijker worden, want je zal over een paar jaar wanneer je wilt nachtvissen altijd op je hoede moeten zijn voor een bekeuring. Maar hier leef ik nu al mee, dus ik kan er me niet druk over maken. Toon respect voor natuur en medemens en ben blij dat je kan vissen. Geniet in volle teugen van elk glorieus moment, want dat is wat het vissen zo mooi maakt. Ik hoop dat is met mijn mening over de verschillende onderwerpen enkele mensen aan het denken heb gezet, dan is de moeite die ik heb gedaan niet voor niets geweest.

Zie je aan de waterkant!

Bart van den Hurk

volgende