Rot@ry Letter

7.1 Wintervissen

vorige

's Ochtends zo wakker worden is schitterend!

Wintervissen is de moeilijkste tak van onze visserij, tenminste de geviste uren per vis worden langer en de omstandigheden zijn veel zwaarder. Dit is het moment dat we zelfs door medevissers voor gek worden verklaard dat we weer aan de waterkant zitten. Van mij alleen maar respect voor diegene die zijn boilies "de nieuwjaarsduik" gaat geven, want ik weet hoe zwaar het af en toe kan zijn. Zelf heb ik in mijn afgelopen 4 seizoenen winterervaring opgedaan op verschillende wateren, want de eerste jaren van mijn vissersbestaan hing ik mijn stokken lekker in de wilgen, net als andere vissers. Nu zie je steeds meer de tendens om in de winter door te vissen, want het geeft toch extra voldoening wanneer die gewenste karper dan op de mat ligt. Een nadeel is dan wel dat de vissen constant belaagd worden en conditionering alleen maar toe zal gaan nemen. Ik zal verschillende aspecten van het wintervissen behandelen, waarvan nu eerst de waterkeuze.

De Waterkeuze, wat wil je zelf?

Ook de zonsondergangen zijn veel mooier

Dit is de eerste vraag die je jezelf moet stellen als je in de winter door wilt vissen op een bepaald water. Er zijn vissers die gaan voor net die ene grote vis op topgewicht, een ander wil gewoon graag mooie vissen vangen. Het vangen van mooie vissen zal ik mee beginnen, bij ons zijn er verschillende verenigingswateren met een heel leuk karperbestand. Hier wordt vooral in de zomer gevist door de verschillende vissers. 's Winters is er vaak geen kip te bekennen aan het water en dit is dan ook het moment om daar aan het water te zijn. De vissen zijn over het algemeen altijd hongerig en zijn vaak in topconditie. Vangsten van 5 en zelfs 6 vissen midden in de winter heb ik aan de lijve ondervonden. En wat is er mooier dan actie te krijgen en bezig te blijven.
Dan zijn er ook nog de bekendere wateren waar de grote vissen huizen, maar dit is een hele andere manier van wintervissen. Het is vaak weken blanken (soms enkele maanden, wat voor sommige vissers "normaal" is op deze wateren, het gehele jaar door!), voordat een van onze vinnige vrienden weer eens zo stom is om net de verkeerde boilie te pakken. Het voordeel is wel dat de zwaardere vissen vaak eerder gaan azen, dan de kleinere, lichtere vissen. De kans dat je dus net die ene grote vis gaat vangen neemt dus van de andere kant weer toe. Maar ga eerst eens in de geschiedenis terug om te kijken of het water in de winter vaker resultaat heeft opgeleverd, anders wens ik je veel plezier de komende 5 maanden! Want ik vis toch liever op een water waar je toch enigszins kans maakt in de winter.
Stromend water is over het algemeen een betere optie dan stilstaand, want zeker met scheepvaart moeten de vissen in beweging blijven. Is er dan ook nog eens een warmwaterlozing, zoals op het KK. Dan zal je in ieder geval een goede kans maken op een vis. Daarom ga ik dus ook op een stilstaande put zitten van de winter met een bestand van 18 vissen met daarvan 10 regelmatige landbezoekers (1 a 2 keer per jaar). Er is het hele jaar al gevist, maar ik heb ergens opgevangen dat de topvissen allemaal vaak nog een keer gevangen worden tussen November en April. Ik zal het mezelf dus waarschijnlijk weer onnodig moeilijk gaan maken deze winter en ik hou dus ook een verenigingswater in het achterhoofd om zo nu en dan het zelfvertrouwen weer eens omhoog te vissen, want de eerste paar blanks kan ik al achter mijn naam schrijven.

Stekkeuze(s)

Perfectie, in de grootste zin van het woord!

Omdat de kans van het kunnen observeren van karpers tot een gelijkwaardig daalt met de temperatuur is het verstandig om een strategische stek aan het water te kiezen om in de wintermaanden te vissen. Deze keuze laat ik van verschillende factoren afhangen zoals: bodemgesteldheid, weersinvloeden, trekroutes en hot spots.
Als eerste kijk ik naar de bodemgesteldheid van een water, wat het bodemverloop en de bodemstructuur is. Dit doe ik nu al enkele jaren door middel van een peilhengel, wat in mijn ogen beter werkt als een dieptemeter. Dit omdat het trekken van het lood over de bodem veel meer informatie verschaft als de grayline op het scherm. Ook zijn natuurlijk op lang niet alle wateren dieptemeters in combinatie met een boot toegestaan. Ik selecteer mijn stek vaak op extreme taluds, dit wil zeggen dat ik graag zowel op 1 meter water wil kunnen vissen als op de maximale diepte van een water. Want op de meeste wateren liggen de vissen toch vaak in de omgeving van de voorjaarsstekken waar ze zich gaan opwarmen en dit doen ze trouwens niet alleen in het voorjaar! Op het moment dat het zonnetje flink schijnt in de winter en er is een temperatuuropleving dan liggen de vissen vaak op of in de buurt van deze ondiepe zones. Wordt het weer kouder, dan laten ze zich langs het talud afzakken naar een diepte met een betere temperatuur. Let trouwens ook maar op een drassige bodem, dit omdat de vissen nogal eens graag met hun pens in de blubber gaan liggen.
Een andere niet te onderschatten factor is de invloed van het weer op een bepaalde plaats. Karpers zijn nu eenmaal warmteliefhebbers en zullen dus in de winter meestal in de buurt van het warmste water zijn. Dit is meestal dus niet op de kant waar de koude Noorden of Oosten wind op staat, puur om het feit dat deze wind het water te veel zal afkoelen. Het is dan ook vaak verstandig om een stek te keizen die in de winter een aflandige wind heeft, uitzonderingen natuurlijk daargelaten. Er zijn nu eenmaal verschillende wateren die windvissen bevatten, deze vissen liggen graag met hun kop in de wind. Of de temperatuur van het water nu 5 of 25 graden is zal deze vissen worst wezen.
Trekroutes zijn er wel op elk water. Op het ene water valt dit beter op als op een ander, maar weet je de route geheel of gedeeltelijk is dit in je voordeel. Je kan dan namelijk een gedeelte van het water afschrijven waar de vissen niet of nauwelijks komen en zo je kansen op het vangen van vis vergroten. Want de routes die de vissen in de zomer afleggen zullen vaak in de winter hetzelfde zijn.

Wat zijn ze toch mooi, die Franse dikbuikige dames

Er zijn altijd plaatsen op een water waar de vissen er liever uit blijken te komen als op andere stekken, dit met een al dan niet aantoonbare rede. Deze hot spots zijn ook vaak plaatsen waarin de winter karper te vangen valt. Laat het dus zeker niet om deze stekken een kans te geven in de winter. Plaatsen zoals afgestorven wierbedden, mosselbanken, overhangende bomen, etc. zijn nog steeds in trek bij onze grootschubbige vrienden. Dit omdat hier natuurlijk in de winter nog steeds wat voedsel te vinden valt.

Aaskeuze

De vissen zitten nu op topgewicht!

Ook mijn aas pas ik aan in de winter, puur om het feit dat de 50% vismeelmix waar ik de rest van het jaar mee vis veel te veel voedingswaarde heeft. Door de langzame spijsvertering van de karper zijn ze na het eten van een paar bolletjes al voorzien en dat is iets wat ik natuurlijk niet wil. Daarbij komt nog dat vismeel veel vetten bevat en deze stollen bij koudere temperaturen. Een boilie die dus veel olie en vet bevat zal zich in het koude water afsluiten en verliest veel van zijn attractiviteit. Mijn mix pas ik dus aan, maar ik wil de vismeelsmaak wel blijven behouden. Ik schroef het vismeel dus dan ook terug naar 20% en voeg extra koolhydraat houdende bestanddelen toe om dit op te vullen. Ook zorg ik dat mijn aas ontzettend veel vezels bevat in de vorm van gemalen vogelvoer, tarwezemelen en eventueel kelp. Hierdoor wordt de spijsvertering veel meer gestimuleerd en zal het voedsel de karperdarm ook weer eerder verlaten. De kans om veel voedingsstoffen op te nemen wordt veel kleiner en de vis zal dus meer moeten eten om dezelfde voldoening te krijgen. Door de grove structuur kan de attractor ook veel beter uitlekken waardoor de vis ook veel eerder geattendeerd zal worden op het aas.
Ik pas dus ook mijn label en lokstoffen aan in de winter, dit om het bovenstaande verhaal. Meestal gebruik ik een smaakstof in de boilie die maar langzaam oplost in het water en dus als een smaaklabel fungeert in de boilie met daarbij een flavor op alcohol of waterbasis. Deze flavors lossen veel eerder op in het water en zullen zo een groter spoor trekken. Verdere aminodips en al die toestanden geloof ik niet zo in, een karper moet honger hebben en dan kan je hem vangen! Een vis die geen honger heeft zal, zeker in de winter, niet echt reageren op die ongein.

Voorvoeren of Instant?

Weer zo'n klasse bak van 'mijn water'

Zelf ben ik altijd en overal een voorstander van voorvoeren, zo heb ik namelijk meer vertrouwen in het vissen. Maar voor voorvoeren in de winter geld hetzelfde als met drank: voorvoeren mag, maar met mate! Ik voer liever een halve kilo te weinig dan 100 gram te veel. Ik zit er namelijk nog steeds om de vis te vangen en niet om ze dik te voeren. Op het betreffende water voer ik dan ook niet meer dan 2 kg per week, verdeeld over drie dagen. Je voert namelijk toch voor een 10 tal vissen die de boilies eten en dan zijn die veertig boilies per vis al meer dan voldoende in mijn ogen. Al is dit niet op elk water een gouden regel. Zo heb ik op een verenigingswater meegemaakt dat 5 kg per dag, en het vroor tussen de 5 en 10 graden, het ideale recept was voor het vangen van veel vis. Ook leken de vissen voorkeur te hebben voor juist die vismeelboilie in plaats van de wintermix. Misschien omdat de vissen voornamelijk belaagd worden met een zoete boilie. Voer in ieder geval met je verstand, dat is de kernboodschap die ik wil meegeven. Ook is in mijn ogen de winter de ideale periode om instant de vissen te belagen.
Instant zijn de vissen goed te vangen mits je de verblijfplaatsen van de vissen weet en de periodes waarin de vissen azen. Als je dan op het goede moment op de goede plaats bent dan is er natuurlijk geen enkele kans dat je de vis verzadigd hebt door voorvoeren en is de kans wat groter dat je de vis vangt. Methodes als single hookbait of the method zijn dingen die je zeker eens moet proberen. Probeer ook maar eens een liter maden op de stek en daarop vissen. De witvis zorgt er namelijk voor dat de karper ook actiever wordt en eens gaat kijken wat er te halen valt. Hierdoor kan misschien weer een extra vis op de onthaakmat belanden en ben je weer een stapje dichterbij een succesvolle winter.

De Montage, de sleutel tot succes

In de montage kan veel verschil zitten wat het vangen van een vis tot een al dan niet succes maakt. Dit is met maar enkele beten in de winter dus iets waar super veel aandacht aan besteed moet worden, want erger dan niks vangen in de winter is een vis verspelen. Ik heb er dit jaar vier op mijn conto staan wat ik al vier te veel vind.
De eerste was een vis die zich vastlegde achter de stenen en ik mijn lijn hierop kapot trok, maar de keren daarop zorgde ik wel dat ze daar niet meer in de buurt kwamen. Het bleek trouwens achteraf die veertiger te zijn die de week erop bij mij op de mat lag (zie vorige rotary). De vis had nog een klein rood wondje van de haak en er was al weken geen vis meer verspeeld buiten die ene vis van mij. Het kon dus bijna niet anders.
De tweede is ook een mooi verhaal, in de zomerperiode viste ik enkele keren bij ons op de Zuid Willemsvaart. Krijg ik een run, na al twee vissen van een pond of 18 gevangen te hebben, valt de spanning na een 20 tal seconden weg. Het lijkt los, totdat het hele zaakje ineens weer begint. Na een minuut of 15 zie ik wat er aan de hand is. Mijn onderlijn is verstikt geraakt in een andere lijn waar nog een vis aan zat, en wat voor een vis. Ik zie de flank draaien en het is een van die weinige dertigers die er op het stuk zitten. Voorzichtig als ik kan dril ik de vis, maar tevergeefs schiet de haak na een 20 tal minuten los. Niet mijn haak, nee de haak in de bek van de andere lijn! Met gemengde gevoelens druip ik af, aan de ene kant is de vis weer verlost van die dodemans rig, anders om had ik hem toch graag willen vangen. Vis godverdomme allemaal toch eens met een safety rig, dan kan zoiets absoluut niet gebeuren. Die idioot had een knijploodje achter de tube gezet zodat deze zou zinken. Daar hebben ze leuk spul voor in de handel wat kneedbaar lood heet, soepkip!
De derde was een vis op de Moezel die zich vast zwom achter enkele basaltkeien, Jezus wat zijn die riviervissen toch sterk! Goed dit kan gebeuren, is mee te leven.
De laatste was "eindelijk" een echte fout van mij, ik had met mijn stomme kop de lus van de trigger rig met een boilie boortje aangetrokken. Hierdoor was de lus beschadigd en was het na enkele minuten einde oefening toen de kanaalreus op toeren begon te komen. Dit was de enigste run die ik kreeg op dit kanaal (in limlandia) in 6 sessies, ik baal hier nu nog steeds van. Met dit stukje wil ik zeggen dat je dus echt zorg moet dragen voor je montage, want van deze vier vissen had ik er in ieder geval een kunnen vangen als ik mijn onderlijn wat beter had gecontroleerd. Dan heb ik dit seizoen een 50 tal vissen gevangen dus mij hoor je wat dat betreft niet klagen. Maar toch wil ik nog eens een seizoen gewoon nul proberen te draaien wat vissen verspelen betreft. Wat het belangrijkste is in de winter is dat je met vertrouwen zit te vissen, ga dus niet te veel nieuwe dingen proberen in de winter. Blijf gewoon bij hetgeen waar je het afgelopen jaar of jaren vertrouwen in hebt gekregen en dan ga je hier in ieder geval niet over twijfelen. Want twijfelen zul je in de winter al voldoende doen.

Hier had die verspeelde vis op moeten staan!

Hieronder zal ik de manier waarop ik vis beschrijven, misschien zijn er dingen die je zelf kan gebruiken, ook de rede waarom ik het zo doe zal ik vermelden. Want in mijn ogen zijn er nog veel te weinig mensen serieus bezig met hun eigen montage. Op mijn molens ligt de GR 500s van Gardner, deze gevlochten zinkende lijn zorgt voor een zeer goede beetregistratie en direct contact zonder dat het de vissen afschrikt. Aan deze gevlochten lijn vis ik een Fluor Carbon (Vanish) of Amnesia voorslag, naargelang het aantal obstakels waar de lijn tegen kan schuren. Door de rek in deze lijnen heb je toch nog voldoende om de vis rustig onder de top af te drillen en het valt minder op wanneer het zaakje op de bodem ligt de bodem. Daaraan zit een leadcore leader van Nash om te zorgen dat de laatste meter strak tegen de bodem ligt. Hierop zit een shockleader sleeve van Korda in combinatie met een flatliner pear. In mijn ogen het enige echt goed werkende SAFETY systeem voor inline lood. Ik gebruik trouwens inline lood om te voorkomen dat de vis geen speling heeft zoals bij wartellood wat kan kantelen. Daaraan zit dan de onderlijn over het algemeen gemaakt van fluor carbon, snake bite of quick silver; dit pas ik aan op de bodemkleur en het soort onderlijn waar ik mee wil vissen (combi, trigger of normaal). Aan deze onderlijn zit of een Ashima 887 mt 8(Nederland) of een Insizor mt 6 (Frankrijk). Dit zijn momenteel gewoon de twee beste haken op de markt die zorgen voor absoluut GEEN LOSSERS op de haak. Sinds ik deze twee haken ben gaan gebruiken heb ik gewoon geen losschieters meer op de haak en dat is natuurlijk super.
Het lijkt een heel gevogel, maar als je op wateren vist waar de vissen lijnschuw zijn en je niet bijster veel runs op een seizoen krijgt, dan moet je gewoon 100% op safe vissen en alle gehaakte vissen landen.

Dit is dus mijn aanpak van de wintervisserij, het is niet heilig maar in mijn ogen wel een redelijke garantie om enkele vissen in de winter op de kant te krijgen. Ik wacht met spanning af hoe de volgende rotaristen over dit onderwerp denken.

Nou het hele zaakje in uitvoer brengen, of het werkt zie je wel aan de foto's in de volgende Rot@ry!

Ik zie jullie wel op de beurs in Utrecht,

Gonna catch 'em all!

volgende