Intro

Als kleinkind kreeg ik na het behalen van mijn eerste zwemdiploma ook mijn eerste hengeltje. In een vijver bij ons in de straat werden al zeer snel mijn eerste beschubde vriendjes gevangen. Enkele jaren later mocht ik iets verder van huis en kwam zodoende bij iets aantrekkelijker water terecht.

Via een beetje jeugdbegeleiding kwam ik al snel in het circuit van wedstrijdjes vissen. Tussen deze zaterdagse happening, waarvoor mijn voetbalcarrière opgezegd werd, werd er bijna elke dag een wormpje of maai te water gelaten.
Zo nu en dan verspeelde ik een tuigje, echter deze monsters waren voor mij te bruut. Oom Benno, een man van begin 40 met een getekend lichaam van het harde werken, zat met zeer grote regelmaat met een aardappel te jagen op deze immens "grote" vissen. Vol bewondering en met ingehouden adem volgde ik altijd het schouwspel wat zich afspeelde zodra hij was "beroofd" van zijn piepers.

Op een leeftijd van 15 jaar moest ik meevissen met de senioren. Op dit moment verging mij het plezier. Zondagsmorgens om 06.00 uur melden op de parkeerplaats van de supermarkt, spullen in laden en weg reden we. Twentekanaal. Berkel, Grote IJssel etc. alles werd nu bevist. Echter ik had het gevoel dat ik met 20 opa's op stap was. Voelde hier weinig voor, zeker na afloop van een wedstrijdje, wanneer we bij Henk in het café een borreltje en een colaatje gingen drinken. Ik wilde zo snel als mogelijk naar huis, en weer met Ome Benno vissen.

Het duurde dan ook maar 3 wedstrijdjes al voor ik met mijn matchhengeltje en een paar tuinbonen op karper zat te vissen. Tot en met de dag van vandaag was die eerste sessie de mooiste uit mijn "karperloopbaan". Niks geen gewichten, alleen maar mij en Goliath. Een complete week lang elke dag een pot tuinbonen voeren. In de winkel werd ik al raar aangekeken, maar ach ik was op avontuur.

Vanaf toen heeft er zich veel afgespeeld in mijn visserij. Boilies werden gedraaid volgens de hoge eiwitten theorie, dat was tenslotte net overkomen waaien uit Engeland, het lood werd groter en groter, maar ook de vissen. Geen water was te ver weg, ben overal geweest. Alleen hierdoor heb ik nooit een water echt intensief aangepakt van het begin tot het eind.

Ook ik heb grote vissen in mijn vizier staan, echter ik vergeet het plezier in mijn hobby nooit. Ik vang liever een schubje van 10 pond, als dat ik naar huis moet en ik heb geblankt. Een voorbeeld: ik ga naar een water waar alleen maar "grote" vissen zitten. Je moet er heeeel veel uren voor een vis draaien, en dan bedoel ik echt heel veel, de gewichten liegen er ook niet om. De lichtste zou +/- 20 pond zijn en er zaten er maar 30 op, met als top 8 30-ponders. Mijn eerste vis was een 8 ponds schub en de volgende 5 waren ook vet onder de 20 pond.

Wil niet zeggen dat ik ze niet gevangen heb, tuurlijk wel.

Dit seizoen wil ik jullie laten meegenieten van datgene wat zich hier zoal afspeelt Ik bevis een put in de achterhoek, en maak zo nu en dan een uitstapje naar andere watertjes.