Het Seizoen Van...

Deel II seizoen 2001

Als ik dit schrijf is het inmiddels al eind februari 2002. De eerst vissen zijn alweer gevangen, maar hierover in een volgende update meer. Eerst gaan we nog even terug naar het seizoen van 2001 vanaf de nazomer tot eind.

Nazomer

De nazomer begint ongeveer eind augustus/begin september en kenmerkt zich door alreeds dalende watertemperaturen. De nazomer vind ik altijd een goede periode wat vangsten betreft.

Wat een oergeweld van zo'n meterschub (26 pond)

Na de vakantie in Duitsland (zie deel 1 2002) probeer ik elke week twee nachten te vissen Overdag moet ik hard werken aan mijn afstudeerproject, in het weekend heb ik nog een bijbaantje en dus af en toe een lekker nachtje vissen is dan niet verkeerd. Ik bevis in deze periode een vaart met zijgangen naar de Nieuwkoopse Plassen, voor bekenden: De Hollandse Kade. In het voorjaar hoef je daar niet te gaan zitten, want je wordt er echt helemaal lek gestoken door de meurzen!

Vorig jaar had ik er al goede ervaringen opgedaan en ik was van plan dit jaar er nog even flink tegenaan te gaan. Mede door de kennis dat de doorgangen elk moment dicht konden worden gezet. Ja je leest het goed! Ze hebben dus inmiddels de doorgangen hermetisch gesloten dmv. een oerwoud aan paaltjes met daartussen enkele vrachtschepen riet en andere troep. Daar zakt je broek nou echt vanaf! Van het ene op het andere moment zijn opeens alle doorgangen voorgoed afgesloten. Men vond dat zonodig omdat er zogenaamd verontreinigd water van een nabij gelegen riviertje de Nieuwkoopse Plassen binnenstroomde. Nou het zal wel. We zijn er met zijn allen nu nog pissig om!

Terug naar het verhaal nu. Omdat er op dit moment nog maar twee doorgangen open zijn blijven er dus nog maar 2 bevisbare stekken over. De ene stek bevis ikzelf en de andere zit Henk oftewel 'De Kabouter'. Ik gok het erop dat er geen controle komt omdat er nu bijna niet meer gevist wordt en ik pak twee nachten per week. De andere dagen gaat er per dag een kleine kilo boilies te water.

Ook toen broer Andries de stek overnam, bleef het goed lopen.

Het vissen op zich is best simpel. De doorgang is slechts tien meter breed, een hengeltje links in de hoek tegen de balk en eentje rechts in de hoek tegen de balk. Ik hoef pas laat te beginnen met vissen, zo net tegen het donker aan, de vissen komen toch niet eerder op mijn stek, heb ik al diverse keren eerder ondervonden. Zal dit conditionering zijn? Immers door de vroegere strenge controles kon maximaal tot 1 uur na zonsondergang worden doorgevist. Meestal als je dan in stond te pakken kwam er nog net een visje uit. Ik heb het geluk dat ik nu de gehele nacht door kan vissen, en dit resulteert dan ook in succes. Ik krijg gemiddeld vier tot zeven runs per nacht. Niet alle vissen kan ik landen omdat ik tegen een balk met twee verticale palen aanvis. De vis schiet dan nog wel eens om zo'n paaltje of gaat gewoon de hoek om de plas op! De baitrunner gaat bijna geheel dicht, en tevens slaap ik direct naast mijn hengels in de berm. Echt een superrun kan de vis dus niet nemen. Regelmatig lig ik dan ook met een kromme hengel op mijn stretcher om zo snel mogelijk de vis proberen van richting te veranderen, naar mij toe. Meestal gaat het goed, maar af en toe verspeel je er gewoon één.
Nadeel trouwens van dat in de berm slapen, is dat er af en toe wel eens een auto vlak langs komt rijden. Een keer maakte ik het dus mee dat, terwijl ik stond te drillen er een auto met een flinke vaart voorbij kwam stuiven, midden in de nacht. Juist bij mijn stek stond er een diepe plas met water op de weg. Ja je raadt het al, alles nat inclusief mijn slaapzak die open en bloot op mijn stretcher lag. Gelukkig had ik een aardig productief nachtje. Van slapen kwam er dus niet zoveel terecht.

De vissen die ik hier vang variëren in gewicht van 19 tot 26 pond met een uitschieter 28,5 pond. Bijna allemaal supersterke vissen, volslanke schubkarpers à la de Recordvis. Waarom er door mij en ook anderen geen zwaardere vissen worden gevangen, is ons een raadsel. Op de plassen zelf worden immers ook meer zwaardere vissen gevangen tot in de dertigpondsklasse. Slechts tweemaal is er een echte zware vis hier uitgekomen, de Recordvis op 48 pond en de Snelle Groeier op 43 pond allebei in het voorjaar van 1997. En dit toevallig ook nog eens door twee Engelsen!

Afsluitend kan ik toch terugzien op een schitterende tijd hier. Ik heb er lekker mijn visjes kunnen vangen en daar ging/gaat het me immers om. Helaas zal het vissen hier nooit meer mogelijk zijn.

Giga(nten)sessie

De hengels tussen de twee stekken in.

Het is half september als ik nog even snel een nachtje op een oud bekend boezemriviertje pak. Ik heb er dit jaar (2001) nog niet gevist, dus ik ben zeer benieuwd wat het zal worden. Ik heb er best vertrouwen in, het is ruig visweer met een harde zuidwester en af en toe een fikse regenbui. Ik heb er 3 dagen gevoerd met zelfgedraaide boilies op twee stekken zo'n 200 meter uit elkaar. Ik ga nu precies tussen beide stekken in zitten met de hengels. Het is een uur of 5 tegen de avond als ik bepakt en bezakt aankom op de stek. Het is maar een paar honderd meter met de steekwagen lopen, maar toch gutst het zweet me uit. Echt koud is het namelijk niet.

Ik gooi zo snel mogelijk mijn hengels in. Net leg ik mijn tweede rechtse hengel op de steunen of mijn eerste linkse hengel begint al te fluiten. Zo dat is snel denk ik nog, en ik pak direct de hengel op en sla hem aan. Echt zin heeft tie niet om dichterbij te komen. Hij scheert langs beide kanten door divers plompenveldjes heen maar gelukkig raakt hij niet vast. Na een aantal minuten kan ik de vis landen, een schitterende schubkarper van 22 pond is het resultaat. Hoppa, denk ik, de eerste is binnen. Ik doe er snel een nieuwe boilie aan en gooi de hengel weer in op de stek.

Ik zie nog net dat het een schitterend spiegeltje is....

Net wil ik mijn derde hengel uit het foudraal pakken als de tweede hengel begint te lopen. Ik gooi mijn foudraal neer en vat de hengel. Ook deze vis voelt goed aan. Ik sta net enkele seconden te drillen, en dan gaat ook mijn linker hengel opnieuw af. Shit wat nu? Nou ja laten gaan maar, en zo snel mogelijk de andere vis afdrillen. Ik draai de slip zo goed als dicht en dril de vis zo snel als mogelijk af. Van de zenuwen lukt het me pas na de derde keer de vis te scheppen. Ik gooi de hengel in het riet en klem de steel van mijn schepnet tussen de knieën. Ik zie nog snel dat het een schitterend spiegeltje is van rond de 15 pond. Een zeldzaamheid zo'n spiegel op dit water, dus ik ben dolblij*. Veel tijd om er over na te denken heb ik niet. De linkerhengel vliegt er al die tijd nog steeds ononderbroken vandoor. Ik pak de hengel op en schat dat de vis al zo'n 200 meter van mij vandaan zit. Dit voelt gelijk goed zwaar aan zeg! Geen nerveuze runnetjes zoals bij de vorige vis, maar trage bewegingen diep in het water. Ik begin de vis terug te pompen en zowaar de vis komt op gang. Al slalommend komt de vis dichterbij. Ik vermoed dat dit wel eens een zware vis kan zijn. De vis blijft maar diep. Op een tiental meters afstand blijft hij opeens onder de eigen kant stilliggen. Modderwolken komen omhoog. Echt zin heeft tie er niet meer aan. Wat moet ik nu dan weer? Ik sta hier immers nog met een vis in het schepnet, tussen de knieën geklemd. Ik besluit het erop te wagen om het schepnet met een bankstick even vast te pinnen aan de kant.
Al worstelend door het riet kan ik boven de vis komen. De vinger gaat op de spoel en voorzichtig trek ik de vis weer op gang richting mijn schepnet. De vis lijkt uitgeblust en begint te kantelen. Ik kan de vis dit keer niet scheppen omdat er nog een ander in het net zit, ik moet deze vis dus echt zelf het net in loodsen. Gelukkig zeg, dit lukt wel in één keer. Wow, dit is echt een grote!

De Gigant, De reus van het water, op 36 pond

Ik zie het al welke vis het is, als hij heel traag over het netkoord glijdt. Wederom voor de vierde keer kan ik 'De Gigant' begroeten. Ik ben er uiteraard superblij mee, om deze reus van het water opnieuw te mogen begroeten. Ik knip de beide lijnen door en til het schepnet met de twee karpers op de onthaakmat. Goeie dag zeg, dat valt niet mee! Ruim 50 pond in één net, ik sjouw me een breuk! De spiegel stop ik snel in een bewaarzak, die kan wel even wachten. Ik ben namelijk zeer benieuwd hoeveel De Gigant zal klokken op de unster. Nou dat valt heel niet tegen, 36 pond karpervlees, schoon aan de haak! Zowaar een Nederlands gewichtsrecord voor mijn persoontje! Het doet me goed dat deze oude vis nog niet op zijn retour is.

Zo snel als mogelijk is probeer ik de boel weer te ordenen. De twee hengels gaan weer te water. Wederom voor de vierde maal gaat er een hengel af, hij ligt net 3 minuten in, dit is echt te gek voor woorden! Ik heb nog steeds geen enkele boilie bijgevoerd en toch gaan de hengels af als gekken! Ik pak de hengel op en tegelijkertijd begint de andere hengel ook te fluiten! Shit hee, 5 runs in een kwartier tijd, dit heb ik nog nooit meegemaakt. Vraag me niet hoe het is gelukt, maar toch lukt het me ook deze keer, beide vissen te landen. Voor de tweede maal heb ik twee vissen tegelijk in mijn schepnet. Een van de vissen is een schitterende korte maar zeer hooggebouwde schub van 24 pond. De andere is een slankere schubkarper van onder de 20 pond. De vissen liggen gewoon gulzig te wachten op mijn voerstekken lijkt het wel. Ik heb nog geen druppel gevoerd. De enkele haakboilie wordt snel gevonden en het is vijfmaal op rij direct raak. Doordat ik tussen de twee voerplekken met een tussenruimte van 200 meter, de vissen rustig kan afdrillen, lijkt het of de overige aanwezige karper niet wordt verjaagd.

Ook deze lag gulzig te wachten...

Na deze 5 runs krijg ik eindelijk de tijd om eens rustig de tent op te gaan bouwen en eens een hapje te gaan eten. Terwijl ik zit te eten, worden er diverse SMS'jes verstuurd in de trent van "Giga(nten)sessie, 5 vissen in kwartier; 36, 24, 22, 20 en 15p………".

Die avond en nacht krijg ik nog eens 4 runs, maar nu wat meer verspreid zo om de twee uur. Ik ben onderhand de tel kwijt geraakt, 9 vissen op een avond/nacht. Een zeer goed resultaat, zo heb ik het hier nog niet meegemaakt. Kwestie van een goed aangelegde voerstek met goed aas in combinatie met een groot aantal vis in de buurt. En dan heb ik echt niet extreem gevoerd, 'slechts' 500 gram per stek per dag. Je maakt het misschien enkele keren mee dat het zo gek loopt. Ik heb het nu een aantal keer meegemaakt, het zal een kwestie zijn van geluk en/of op de juiste tijd (van het jaar) aan de waterkant zijn. Wat kan vissen soms toch zo eenvoudig zijn, zo lijkt het. De week erop probeer ik het nog een keer dunnetjes over te doen, maar vreemd genoeg, ik krijg geen enkele run! De vis is weggetrokken naar een ander gedeelte, of er is niet genoeg andere nieuwe vis op mijn stek gearriveerd. Ach ja, je probeert overal een verklaring voor te vinden, maar het blijft vissen, een aantal dingen blijven onbekend over het hoe en waarom.

* Het percentage aan gevangen spiegelkarper lag op dit gedeelte van het water onder de 5%. Inmiddels hebben we diverse uitzettingen gedaan van verschillende typen spiegelkarpers: Valkenswaarders van de OVB, Belgische, Duitse en Franse spiegelkarpers van het type Aishgrunder en Gallische ras. Zeer benieuwd zijn we naar de groeiverschillen van de typen vissen onderling, maar überhaupt of de vissen gaan groeien en/of trekken naar andere gedeelten van de boezemrivier. Meer informatie hierover later.

Valkenswaarder van de OVB	zgn. Kloosterkarper uit België
Spiegels uit Duitsland	Spiegels uit het Franse Lac de Villedon

volgende updates:

Riviersessie in Frankrijk

Een seizoen op de Vinkeveense Plassen

Voor reacties, aanvullingen of vragen kunt u een bericht plaatsen in de reactiebox