Het Seizoen Van...

Deel I seizoen 2001

Eindelijk weer eens een stukje van mijn Het Seizoen Van. Door mijn drukke bezigheden met school, werk en de site lukte het me gewoonweg niet om eerder een stuk te schrijven. Nu ik eenmaal aan het schrijven ben gaat het weer lekker vlot. Dit keer deel 1 van mijn seizoen van 2001. Veel plezier ermee.

Winter

...in winter, op cultuurputjes

Het seizoen begint - hoe kan het ook anders - met de koude wintermaanden. Het vissen gaat gewoon door, al is het wat minder dan in de rest van het jaar.

De wateren die ik bevis in de winter zijn cultuurputjes en een veenplassengebied. Het voordeel van zulk soort wateren is, dat ze aardig wat karper bevatten, en er altijd wel karper is te vangen, ook 's winters.
Mijn stekken in de winter zijn dezelfde als in de zomer. Je leest vaak dat in de winter de karper op grote dieptes moet worden gezocht. Mijn ervaringen zijn echter anders. Ik vang op bepaalde wateren zelfs karper op dieptes van een meter terwijl ik er toch diepe gaten heb gepeild van rond de tien meter. De vis bevind zich misschien wel samengeschoold daar op die grote diepte, vangen lukt je haast niet, gewoonweg omdat ze niet daar niet of bijna niet azen. Ze liggen daar gewoon een soort van winterslaap te houden.
Op de ondieptes, en dat zijn meestal stekken die je ook in de zomer bevist, komen ze om te azen. En juist daar moet je dan zijn. Heb je het weer dan nog mee, dan kan je gewoon goed vangen.

Elk water is echter anders. Er zullen best wateren zijn waar nooit een schub wordt gevangen in de winter, terwijl andere wateren blijven vangen.

In de winter vis ik met de pen of anders met een schuivend systeem. Wat actiever vissen dus ten opzichte van het boltriggen in de andere maanden van het jaar. Met de pen vis ik lekker instant met kattebrokken uit blik gemengd met tarwe. Je krijgt de mooiste aanbeten, genieten dus. De bijvangsten van brasem en winde zijn op dat moment niet erg, je bent immers lekker actief bezig.
Als ik de hengels op de steunen vis, dan gebruik ik dus schuivend lood. De meeste beten zetten gewoon door, je krijgt dan gewoon een run. Maar sommige aanbeten zijn heel voorzichtig. De karper speelt dan maar wat met je aas. Op tijd reageren kan dan nog wel eens een extra visje opleveren.

Voorjaar

In het voorjaar heb ik diverse nieuwe wateren bevist. Helaas door tijdgebrek kon ik niet echt een water goed aanpakken. Wil je een beetje gaan vangen, dan is dat wel een vereiste.

Het enigste waar ik een beetje leuk gevangen heb is op mijn werk. Op het werk? Ja je leest het goed. Ik werk op dit moment bij een adviesburo voor bouwconstructies, toendertijd nog mijn afstudeerplek. Het buro is gelegen aan de Oude Rijn.
Omdat ik het natuurlijk altijd over het vissen heb op mijn werk, vroeg mijn 'baas' me eens de spullen mee te nemen om een en ander te laten zien. Zo gezegd, zo gedaan. Eerst een paar dagen gevoerd en toen 's morgens bij aankomst de hengels opgezet op het terras. Ik zit lekker te werken achter mijn buro met de sounderbox onder handbereik als om een uur of elf de eerste vis zicht meld. Een volle fluiter! Ik vlieg naar buiten met alle collega's achter me aan, inclusief 'baas' en secretaresse. De schubkarper van een pond of 15 laat zich snel scheppen. Omringd door collega's , met alle oh's en ah's onthaak ik de vis. De opmerkingen zijn natuurlijk niet van de lucht. Niemand had verwacht dat hier zulke 'grote' vissen zouden zwemmen. We maken nog een fotootje met de polaroid en de vis krijgt de vrijheid weer. Ik gooi de hengel opnieuw in en neem weer plaats achter mijn pc.
Ik krijg die dag nog twee runs, dit krijgt natuurlijk een vervolg. Ik vis nog een paar keer en vang mijn visjes, tot zo'n 21 pond. Niet echt groot, maar wat maakt het uit, schik heb ik in ieder geval wel.

Riviersessie in Duitsland

...van bovenaf gezien lijkt de rivier zo rustig...

Inmiddels is het zomervakantie. Mijn afstudeerproject is nog (steeds) niet af en ik zit er goed doorheen, als je begrijpt wat ik bedoel. Ik heb de laatste tijd weinig gevist en besluit er twee weken tussenuit te gaan. Mijn ouders gaan op vakantie in Duitsland vlakbij een schitterende rivier, dus ik hoef er niet lang over na te denken om mee te gaan (om te vissen). Helaas kan mijn broertje niet mee wegens omstandigheden. Maar gewend aan het alleen vissen is dat ook weer niet zo'n ramp. Ik vis toch alleen de nachten en overdag vier ik lekker vakantie mee.

De dag dat ik aankom ga ik eerst de buurt verkennen. Ik ben er nog nooit geweest, dus dat wordt pionieren. Ik had in Nederland al een gedetailleerde kaart aangeschaft, dus dat komt mooi van pas. Ik rijd die dag kilometers rivier af, maar kom tot de conclusie dat het er overal even mooi uitziet. Ik besluit daarom maar gewoon ergens twee stekken vast aan te voeren en dan zie ik het wel. Ik heb twee weken de tijd dus als ik het hier en daar eens probeer dan kom ik vast wel een goede stek tegen, zo hoop ik.
Omdat het vakantiehuis zich vlakbij een stuw bevind, heb ik te maken met twee stuwstukken. Ik voer op allebei de stukken een stek aan. Op de ene stek zit ik dus boven de stuw te vissen, aan het einde van een stuwstuk. De stroming is daar veel minder dan op de andere stek onderaan de stuw op het stuwstuk stroomafwaarts.

...al binnen een uur 29 pond op de kant...

De volgende dag ga ik op zoek naar vergunningen. Ik stap eerst maar eens een soort VVV binnen en vraag in mijn beste Duits waar ik eventueel vergunningen kan verkrijgen. Ik krijg een stadsplattegrond in mijn handen gedrukt met een markering erop en ik sta weer buiten. Ik moet zijn bij de Verbandsgemeindeverwaltung, en wel op het Bürgersbüro, een soort van burgerlijke stand denk ik. Ik koop daar een zogenaamde Jahresfischereischein en een Monatsfischereierlaubnisschein samen voor DM 27,50. Dat is geen geld, dat is in Frankrijk wel anders! De eerste die ik noemde is een soort sportvisakte die je altijd moet hebben. Als Duitser moet je daar zelfs een soort examen voor afleggen, buitenlanders daarentegen krijgen hem gewoon op vertoon van een identiteitskaart. De tweede vergunning is voor het betreffende gebied van de pachter ter plaatse.

Mooi ik kan eindelijk gaan vissen. Het is intussen al tegen de avond als ik arriveer op de stek bovenaan de stuw. Het is schitterend visweer. De lucht ziet er dreigend uit en de temperatuur is enkele graden boven de 20. Grote boten varen af en aan over de rivier, maar ze komen op dit stuk niet dichterbij dan tot op de helft van de breedte. De hengels verdeel ik zo goed mogelijk over verschillende afstanden. Ik heb er voor de zekerheid maar 160 gram lood aan geknoopt zodat het geheel een beetje blijft liggen. Maar dat valt reuze mee, de stroming is hier veel minder dan op de andere stek.

Dit is pas genieten. Bloedmooie schubs vangen in de middle of nowhere

Ik heb ondertussen al aardig wat honger gekregen, dus de pan gaat op het vuur. Net als ik mijn hamburger om wil draaien, krijg ik een fluiter. Rustig als ik altijd ben, draai ik de gasbrander uit en pak de hengel op en sla de vis aan. Het is de hengel die het dichtst bij de kant ligt op een meter of 10. De vis speert er vandoor alsof zijn leven er van af hangt. - In Duitsland is dat trouwens niet zo gek. Het is daar immers bij de wet geregeld dat je gevangen vis, verplicht dood moet maken! Niet dat ik me daar aan stoor aan zo'n belachelijke regel, maar strafbaar ben ik wel. - Na een tiental minuten geeft de vis het pas op en kan ik een mooie spiegel scheppen van rond de 20 pond. Tjongejonge wat een krachtpatser, dit is echt riviervissen! Ik maak nog een foto met de zelfontspanner en laat de karper snel weer zwemmen. De hengel wordt opnieuw beaast met een verse boilie, en ik ga weer verder met mijn maaltijd.

Na een half uur is het alweer raak, hengel nummer twee vertrekt. Deze vis heeft niet zo'n snelheid maar voelt wel zwaarder aan. Dat blijkt ook wel als ik de vis na een zware dril op de kant til. Ik schat zo'n pond of 28, en ja hoor de unster geeft zelfs 29 pond aan. Een schitterende zwaargebouwde schub gaat nog even op de foto en mag ook weer terug in zijn element. Dat gaat lekker zo. Amper een uur bezig en al twee mooie vissen. Dat mag gevierd worden met een 'Bittburger'.
De volgende run dient zich 'pas' midden in de nacht aan. Wederom een zware dril en een mooie schub van zo'n 18 pond is het resultaat. Daarna is het niets meer en slaap ik lekker uit tot een uur of tien en ruim ik op. Vanavond kom ik terug maar dan op de andere stek stroomafwaarts.

...met af en toe een zwaardere ertussen...

Als ik 's avonds op de andere stek aankom springt er al direct een karper midden op de rivier. Kijk dat geeft de burger moed! Snel maak ik de hengels in orde en zit ik even later lekker genietend achter de hengels met een biertje in de hand. Regelmatig piepen de hengels als er een boot langskomt. Het stroomt hier wel eventjes wat harder zeg. Vooral de hengel die ik op het midden heb uitgegooid heeft het zwaar te verduren. Ik gooi de hengels dan ook maar regelmatig opnieuw uit, omdat ik er niet zeker van ben, dat ze exact op dezelfde plek blijven liggen.
Tegen twaalven krijg ik snel achter elkaar drie runs. Alledrie op dezelfde hengel op het midden. Het lijkt of er een school met karper is gearriveerd! Alle vissen zijn oersterke rivierschubs tussen de 20 en 25 pond. Hoewel ik de baitrunner tegen de stroming bijna dicht heb staan, gieren ze het nog uit. Ik moet echt de hengels goed in de gaten houden, wat een kracht zeg. De boten varen ook 's nachts gewoon af en aan maar de karpers maakt het niets uit! Ik trek ze gewoon onder de boten vandaan lijkt het wel.
Door na elke run flink wat boilies te voeren, probeer ik de vis vast te houden op de stek. Maar toch lukt dat niet. Ze razen gewoon door en al springend zie ik ze alweer een stuk verderop verdwijnen.

De hengels zijn net aan te houden in de snelle stroming

Tegen de ochtend opnieuw enkele runs vlak achter elkaar maar nu dichter bij de kant op een meter of 20. En alweer maar op één hengel. Ik verspeel een vis en vang er nog eventjes drie waarvan een zwaargebouwde spiegel van 26 pond. Hoewel het best wel lekker loopt stop ik er toch mee. Ik wil de stek niet gelijk al leegvissen, ik heb nog anderhalve week te gaan namelijk. Hoewel, op de rivier vult zo'n stek zich toch snel weer met nieuwe vis, ben ik van mening.

Die week ga ik nog een paar nachten en het blijft lekker lopen. Telkens een run of 3-6 per nacht. Helaas de tweede week slaat het weer om en wordt het alle dagen ruim 30 graden. De vis houdt het voor gezien, en lijkt bijna niet te azen. Liep het de eerste week met dat wisselvallige weer nog voortreffelijk, nu kan ik amper een runnetje krijgen. Ik besluit om voor de laatste drie nachten door te rijden naar Frankrijk, ook op de rivier. Misschien dat het daar wat beter is? Achteraf geen wijs besluit, ik vang enkele 'kleine' skuppies. Ook daar laat de vis het afweten en zeker de grote jongens.

Bij zulke spiegels van tegen de meter, hoef je echt niet gek op te kijken van driltijden van een kwartier!

Gelukkig heb ik de eerste week goed kunnen vangen, heb ik lekker vakantie gevierd en ga ik 'uitgerust' weer verder met mijn afstudeerproject. Nog enkele weken hard werken en het is alweer najaar. Tijd voor de echte vissen en tijd voor De Najaarstrip naar Frankrijk. Maar dat in de volgende bijdrage van mijn Het Seizoen Van.