Deel 1 seizoen 2000

Het heeft dan even geduurd maar hier eindelijk weer een stukje van mijn seizoen. Ik heb de eerste helft van dit seizoen niet erg veel gevist door de drukte rond school, stage, afstuderen en werk. Maar goed, de keren dat ik ga vang ik toch mijn vissen. Ik hoop er in de toekomst meer tijd voor vrij te kunnen maken zodat ik minimaal 1 a 2 nachten in de week kan vissen.

Twee dingen zijn vanaf dit jaar veranderd in mijn visserij. Namelijk dat ik over ben gegaan op diepvriesboilies en verder dat ik met kleinere haken ben gaan vissen.

Boilies: Samen met drie andere maten hebben we een diepvrieskist gekocht waar zo'n 120 kg boilies in kunnen. En regelmatig halen we dus een grote voorraad verse vismeel knikkers. Dit scheelt weer een hoop tijd en ergernis omdat ik ze zelf niet meer hoeft te maken en voor de prijs hoef ik het niet te doen. De kwaliteit van de boilies is erg goed en de wat vangstgarantie betreft, de knikkers zijn al lange tijd bewezen.

Haken: Gesterkt door het boek van den Luc ben ik over gegaan op kleinere haakjes. Nog steeds gebruik ik de voor mij perfecte haak de Ritchie McDonald, ook wel Z13 of M1 van Hayabusa. Viste ik eerst nog met no. 2 en 4, nu ben ik helemaal om voor de no. 6. Voorwaarde voor zulk een kleine haakjes is wel een lange hair te gebruiken. De knikkers waar ik mee vis (en voer) zijn zo'n 20 mm, tussen haakbocht en boilie zit dan ook minimaal 1 cm ruimte. Ik heb tot nu toe nog geen losschieter er op gehad, en dat is wel eens anders geweest.

Er volgen nu wat beschrijvingen van zomaar wat sessies van de afgelopen maanden.

Bosbaan
Ik heb in januari twee nachten gevist op een kleine rivier, maar kon echter geen een karper tot aanbijten verleiden. Verder nog wat korte pensessies op een veenplassengebied gedaan en enkele vissen gevangen tot 20 pond.
In februari ga ik op een zatermiddag voor een paar uurtjes naar de Bosbaan. Ik zit daar in mijn eentje op de verlaten baan. Geen wonder trouwens want het is vies weer. De sneeuwvlokken dwarrelen naar beneden. Kan ik mischien nog wat leuke plaatjes van een karper in de sneeuw schieten?
Twee hengels gooi ik uit met aan de ene een stringertje miniboilies en aan de ander wat pellets. Verderop ga ik wat struinen met de pen op mijn aangelegde voerplekjes van zachte kattebrokken. Af en toe krijg ik wat tikken van witvis en ik vang dan ook twee brasems en een winde. De karper laat zich nog niet zien. Het begint zo langzamerhand donkerder te worden en ik zet mijn betalightje op mijn pennetje. Opeens hoor ik in de verte een van mijn optonics fluiten. Snel gooi ik mijn penhengel aan de kant en ren naar mijn afgaande hengel. Na een trage dril van enkele minuten kan ik de vis landen. Een schubkarper van zo'n 15 pond wordt onthaakt en ik schiet wat foto's met behulp van de zelfontspanner. Ik blijf nog een uurtje zitten maar krijg geen beet meer.

Putje
Door de weinige vrije tijd ga ik in het voorjaar enkele avondjes met de pen op een bekende put De Eend bij mij in de buurt. Lekker vanaf de lange steiger tegen de overhangende struiken. Elke keer dat ik ga vang ik wel een of twee vissen tot zo'n 19 pond. Erg leuk en spannend vissen : de vis moet daar wel erg hard afdrild worden, met de slip helemaal dicht omdat ze anders de struiken ingaan of onder de steiger doorgaan.

Rivier
Ja ik zou op een nieuwe riviertje gaan beginnen. Ik kan hier kort over zijn. Het valt vies tegen. Ik probeer het op twee verschillende riviertjes. Maar kan in 3 nachten geen aanbeet krijgen. En dit na toch een goede voorbereiding van minimaal 3 voerdagen. Ik kan het niet laten om weer een sessie te doen op de oude en vertrouwde rivier. En gelukkig van ik die nacht dan ook 4 vissen waarvan de grootste ruim 24 pond weegt. In het najaar kom ik terug om nog eenmaal de gigant te vangen, nu ga ik toch echt over op ander water.

Nieuwkoopse Plassen
Intussen is het al eind april en de paai komt eraan. Door Jeffrey een collega op mijn stageplaats wordt ik ingeseind dat de karper de paaisloten intrekt van de Nieuwkoopse Plassen. Enkele keren poog ik wat vissen te strikken maar ze schijnen meer oog voor elkaar te hebben dan mijn aas een blik waardig te gunnen.

Op uitnodiging van Jeffrey en Emiel kan ik een keer mee op de Noordplas. Deze jongens vissen al een poosje op de Nieuwkoopse plassen en hebben al wat mooie vissen gevangen. Echt makkelijk is het niet op de grote plas maar toch krijgen ze gemiddeld 1 run per sessie. Afgesproken wordt dat ik de eerste keer meega om te voeren en de andere twee keer doen de jongens het voor mij. Omdat het voor mij de eerste keer is op de Noordplas varen we eerst een ronde langs de bekende stekken. Aangewezen wordt zelfs de plek waar de recordvis er meestal uitkomt! Zoiets werkt natuurlijk wel hoge verwachtingen in de hand en er zwemmen hier zulke grote vissen. We hebben er allen erg veel zin in.

Het wordt een erg gezellige sessie met zijn drieen, echter de runs blijven uit, ook al hebben we goed voorgevoerd en hebben we prachtige stekken. Bij het opruimen zo tegen tienen krijgt Emiel toch nog een fluiter. Omdat de vis zich vastzwemt wordt de vis vanuit de boot losgemaakt en afgedrild. Bij landing van de vis blijkt het een scharrelschubje te zijn van een pondje of 15. Ja het is hier immers niet alleen groot wat hier rondzwemt. We besluiten verder in het seizoen nog een gezamelijke sessie te doen.

Koppelwedstrijd
Samen met mijn broertje Andries besluit ik om weer eens mee te doen aan een wedstrijd. Ik heb al twee keer eerder meegedaan aan wedstrijden, en werd toen ook twee keer eerste! Deze keer is het een koppelwedstrijd van 's avonds 6 uur tot 's morgens 9 uur. Gehouden in het wijkpark Molenvliet in Woerden. Het is een cultuurwater met zo ondertussen een leuk bestand aan karpers tot net in de twintig pond. De laatste jaren zijn er dan ook hardgroeiende spiegeltjes uitgezet en brasem uitgehaald! Omdat ik er nog nooit een karper heb gevangen, wel twee keer een paar uurtjes gevist, besluiten we het goed aan te pakken. Gedurende enkele dagen voorzien we onze stek rijkelijk van boilies. We doen dat over ons hele aangewezen stuk, hier en daar een handje. Op deze manier hopen we dat zoveel mogelijk karpers onze boilies tegenkomen en er aan gewend raken enz… De sessie verloopt als volgt: pas om half elf 's avonds krijgen we onze eerste run, maar daarna loopt het ook heel vlot, gedurende de hele nacht krijgen we 13 runs tot 9 uur 's morgens toe. We verspelen er allebei een en de rest vangen we gewoon. Bijna alle karpers laten resten van onze boilies achter op de onthaakmat. De rest van de koppels laten we ver achter ons, slechts een koppel heeft 5 karpers en de rest gewoon helemaal niets! Dankzij het goede voer en tactiek hebben wij aardig kunnen scoren, maar ik moet wel zeggen dat wij ook niet de slechtste stek hadden.
We staan wel gelijk eerste in het klassement, en de volgende wedstrijd kunnen we gewoon op ons gemak uitvissen, maar daarover later meer.

de volgende keer een Frankrijksessie in de zomer