Het Seizoen Van...

Deel 2 seizoen 2000

Ontwaakt uit de droom en niet al te bang gemaakt door de nachtmerrie's van de eerste keer (zie Dé Karperwereld) gaan we opnieuw naar Frankrijk. De rivier trekt gewoon, ik moét terug. Het is inmiddels al hoogzomer en zomervakantie. Na een half jaar stage en werken, lekker een weekje vissen. Ditmaal ga ik samen met mijn broer Andries, omdat Bertil al met zijn vader gaat, een week of twee na ons.

Ditmaal zijn de voorbereidingen beter getroffen. Genoeg geld, boilies, partikels en een geleende kaart van het gebied vertrekken we op een morgen al heel vroeg. De avond tevoren hebben we de 205 al ingepakt. Zelfs de achterbank moest eruit gesloopt worden, omdat anders niet alles mee kon wat gepland was.

Na een voorspoedige reis komen we aan op bestemming. Wat ons gelijk al opvalt is dat de rivier verschrikkelijk hard stroomt, we hopen dat er nog wat te vissen valt. Eerst rijden we een paar uur rond stekken zoeken, boodschappen doen, vergunningen regelen enz. We komen nog wat andere karpervissers tegen die in een dode arm vissen, want op de rivier zelf is gewoonweg niet te vissen, zeggen ze.

We besluiten om te beginnen op een stek bij een doorgang naar een oude put. De doorgang is zo'n 50 meter breed en de put een hectare of 15. Andries zit op links en bevist de gehele doorgang af naar de put toe en ikzelf bevis de rivier waarbij ik de hengels verdeel van de eigen kant tot iets over het midden. Verder kan niet want het stroomt gigantisch. Telkens als er een boot langs komt dan verplaatst het water zo erg dat ons 150 gram zware lood zelfs niet blijft liggen. Ook het drijfvuil blijkt een crime. Bijna elk uur moeten we de hengels opnieuw uitroeien. Bij het binnendraaien blijven lange slierten en vieze algentroep hangen aan de lijn en hoopt zich op de knoop van de voorslag. Levensgevaarlijk als we zo moeten drillen!

Gelukkig wordt het 's nachts rustiger en komt er geen boot meer langs. De sluis verderop is 's nachts waarschijnlijk gesloten. Die nacht slapen we erg goed, mede omdat we ook geen beet verkrijgen.

Na het ontbijt roeien we de hengels opnieuw uit. Ik laat Andries bij de hengels achter en ga zelf een ronde doen. Kijken of ik nog andere vissers kan spreken en wat stekken verkennen.

Het is nog steeds erg rustig wat vissers betreft, zelfs de nachtviszone is leeg. Al rondrijdend kom ik aan bij de stek van vorig jaar. Staande op de brug waar we vorig jaar nog zo lekker vingen, krijg ik toch een wat nare nasmaak. Aan de ene kant zou ik er best wel weer willen zitten, de zigeuners zijn ondertussen toch al lang weg, maar toch je weet maar nooit? Ik kan ook altijd nog aan de overkant gaan zitten en de hengels uitroeien naar de overkant. Zitten we toch 'veilig'. Ik besluit terug te gaan naar ons kampement om de zaken met Andries te bespreken. Hij heeft ondertussen slechts een zeelt weten te vangen. De stroom is nog steeds niet minder geworden en ook de stinkende rook van de staalfabriek waait precies onze kant uit. Om gek van te worden. Gauw opruimen en naar de brugstek.

De stroming op de nieuwe stek is gelukkig wat minder maar er komt nog wel enorm veel drijfvuil langs. Met toploden van 100 gram proberen we te voorkomen dat onze lijnen wegdrijven op het vuil. We vissen een paar uur en om 10 uur halen we de hengels binnen omdat we nogal in het zicht zitten en bang zijn voor een prent ivm nachtvisserij. We voeren enkele kilo's zo verspreid mogelijk en drinken nog een biertje alvorens te gaan slapen. De activiteit neemt toe in het water en zelf springen er enkele karpers onder de brug. Dat belooft wat!

Vier uur 's morgens gaat de wekker. Gelijk uitroeien die hengels en genieten van de zonsopkomst. Om zeven uur 'eindelijk' gaat daar de eerste run, lekker gevoel zeg. Het is een van mijn hengels dus ik dril de vis af. Zonder al te veel moeilijkheden kan Andries redelijk snel scheppen. Een oude spiegel van 17 pond is het resultaat. De eerste vis is binnen en Andries is aan de beurt bij de volgende run. Die komt al om elf uur. Weer dezelfde hengel gaat af. Met een noodgang gaat de vis ervandoor. Helaas de vis zwemt zich vast in een boomstronk. Andries gaat nog met de boot het water op maar helaas de vis is al gelost.

's Middag vangt ook Andries zijn eerste karper, een schub van 26 pond en 's avonds komt er nog een van 25,5 pond voor mij. We besluiten de nacht door te vissen op de gok dat we geen controle krijgen. Pas de volgende morgen weer om een uur of zeven een run. Andries zijn hengel bij de peiler gaat er als een speer vandoor. Het is mijn beurt, maar ik kan de vis niet stoppen die ondertussen al meters onder de brug door is. Dit voelt zwaar dit moet een grote zijn! Maar shit na enkele minuten is de weerstand helemaal weg. Bij het indraaien blijkt de haak te zijn gebroken! Hoe is dit nou toch mogelijk? Waarschijnlijk een slechte haak uit het pakje. Ik zit echt te balen want waarschijnlijk was dit een dikke vis.
Een uurtje later wordt het gelukkig weer goedgemaakt door geen grote maar wel mooie spiegel. Midden op de dag vertrekt daar weer Andries zijn hengel. Het is zijn beurt. De vis neemt gelijk een hoop lijn af en voelt zwaar aan. Het is een zware zegt Andries. Doe maar rustig aan, ik wil niet weer een gebroken haak. De vis blijft diep voor de kant heen en weer cirkelen en neemt af en toe een rustige run. Na een paar minuten zien we voor de eerste keer een schim. Ja een dikke spiegel! Ik probeer de vis te scheppen maar ik glijd zo het water in van het talud af. Gelukkig loop ik in mijn zwembroek en is het superlekker weer. Ik klauter snel de kant weer op en kan de vis scheppen. Een dikke dertiger voor Andries. De unster liegt er ook niet om: 37 pond schoon aan de haak. Andries zijn eerste dertiger en PB! We schieten snel een fotorolletje vol en zetten de vis weer terug. Andries zijn week kan niet meer stuk.

De volgende dag vang ik nog een twee knollen, maar Andries heeft weer mazzel en vangt een schittterende spiegel van 30,5 pond.

Het gaat lekker zo, niet super maar toch krijgen we een aantal beten per dag. Opvallend is wel dat de aanbeten slechts van twee hengels afkomen. Maar dit is een verschijnsel wat je meer op de rivier tegenkomt. Waarschijnlijk heeft de vis vaste trekroutes op bepaalde dieptes? Tevens hebben we 'snachts helemaal niets gevangen maar alles overdag.


De hele week is het heerlijk weer boven de dertig graden. Aan het einde van de week moeten we weer naar huis. We hebben lekker gevangen en genoten. Helaas de echte grote vissen bleven voor mij uit. Maar Andries had zijn week wel! Effentjes twee dertigers en zijn PB verbeterd.

In het najaar kom ik terug voor een 10-daagse sessie met Bertil. Hierover meer in de volgende update.