Het Seizoen Van...

Deel III seizoen 2000

...op een haartje na veertig pond

Het is al weer eind september als Bertil en ik opnieuw vertrekken voor een 10-daagse sessie op de rivier in Frankrijk. We zijn deze keer van plan om meerdere stekken te gaan voorvoeren en bevissen. Het wordt dus actief vissen, veel verkassen en zoeken naar de vis, tenminste als de stroming het toelaat. Het is immers al najaar en de kans op harde stroming in combinatie met afgestorven drijvend wier laat soms het vissen niet toe. Voor de zekerheid hebben we nog wel wat alternatieven achter de hand.

Hoewel het voor mij de derde keer is dat ik in Frankrijk ga vissen en ik al wel een aantal mooie vissen heb gevangen, maar nog niet echt van het slag waarvoor je naar Frankrijk gaat, hoop ik nu toch wel op mijn eerste Franse dertigponder. De kans op een grote karper is gewoon groter dan op mijn wateren in Nederland. Natuurlijk ben ik met elke gevangen vis blij, maar toch…

De nodige voorbereidingen zijn getroffen. Mogelijke stekken zijn aangekruist op de kaart, molens zijn opgespoeld met verse lijnen, de onderlijnen zijn geknoopt, de boodschappen zijn gedaan enz.. We zijn er helemaal klaar voor. We nemen 50 kg gedroogde boilies en 50 kg gekookte tijgernoten mee. Onderweg zullen we nog 50 kg verse knikkers ophalen voor de eerste paar dagen.

We vertrekken 's morgens om een uur of 7 en komen tegen de middag aan bij de rivier. Eerst doen we nog wat boodschapjes en daarna gaan we de mogelijke stekken verkennen. De rivier stroomt redelijk hard en er komt ook aardig wat drijfvuil voorbij, maar met behulp van zware toploden moet er toch wel te vissen zijn. Het weer is erg goed, bijna 25 graden met een lekker zonnetje erbij, en dat voor eind september.
Het verbaasd ons trouwens dat het zo rustig is met andere karpervissers, hoewel we daar ook wel blij mee zijn omdat we nu rustig diverse stekken kunnen bevoeren zonder 'last' te hebben van andere vissers.

...al binnen 5 minuten gaat er een hengel af

Nadat we alvast een stek hebben bevoerd beginnen we op een andere stek die Bertil afgelopen zomer al eens heeft bevist. Eerst snel even wat eten want we rammelen ondertussen van de honger. Daarna gaan we de hengels uitroeien. We verspreiden de hengels zoveel mogelijk over de breedte, om op die manier al zoekend op verschillende afstanden, vissen te onderscheppen.

Het is een uur of 10, de hengels liggen amper een uurtje in, of ik krijg al een fluiter op een van mijn hengels. Het is de hengel die iets over het midden in de vaargeul ligt. Na de aanslag komt de vis direct mijn richting op, maar blijft een meter of 10 uit de kant op de bodem liggen. Er zit even geen beweging meer in en het lijkt of ik vastzit. Maar opeens neemt hij me daar toch een run! Hij vliegt naar rechts richting Bertil zijn lijnen. Gelukkig blijft hij diep genoeg zodat ik hem terug onder de lijnen door kan pompen. Hoewel ik normaal best rustig dril is dat met deze vis niet mogelijk. Ik heb er iets zwaars en snels aan en hij vliegt van links naar rechts. Eindelijk na een lange dril van zeker 10 minuten kan Bertil scheppen. "Ik zie het al, een dikke dertiger Gerrit" zegt Bertil. Het is een dikke spiegel. Yes, ik kan mijn geluk niet op, hoewel ik toch vrij rustig blijf. De digitale unster liegt er dan ook niet om en geeft 19.75 kg aan! Mijn eerste vis van deze sessie en gelijk al zo'n grote, voor mij is deze trip al bijna geslaagd. Drie maal Frankrijk is toch scheepsrecht, zeker wat mijn PB betreft. Ging ik eigenlijk voor een dertigponder, vang ik op een haartje na bijna een veertigponder.
Omdat het donker is zakken we de vis, om morgen bij het eerste licht fotos te nemen. We leggen de hengel weer in op dezelfde positie en genieten nog wat na onder het genot van een biertje. Al snel gaan we daarna plat omdat zo'n eerste dag best wel vermoeiend is.

De volgende dag en nacht blijft het rustig, te rustig zelfs, er volgt geen aanbeet meer. We besluiten te verkassen naar de stek die we al twee dagen hebben voorzien van voer, en tegelijk al een derde stek te bevoeren. Pas om middernacht kondigt de eerste vis zich aan in de vorm van een fluiter. Het is Bertil zijn beurt, en na een stevige dril komt er een schitterende torpedevormige schub van 25 pond boven. Ook deze vis kwam vanuit het midden, op de voerstekken onder de kant zien we helemaal niets! De volgende dag is het zondag en helaas voor ons zitten we net tegenover een watersportschool. De hele dag komen er speedboaten, waterskieers en jets voor onze neus langs. Niet echt leuk dus. De aanbeten blijven ook uit dus de volgende dag besluiten we om weer te gaan verkassen. Net voordat we de hengels eruit draaien komt er toch nog een aanbeet, en wat voor een! De run gaat zo verschrikkelijk hard zodat zelfs de Fox er van over slaat. Bertil neemt de hengel op maar helaas na enkele seconden valt de weerstand al weg. Shitzooi, de Super Nova blijkt toch niet zo super! Ook al krijgen we nog een aanbeet we vertrekken toch maar.

Een schitterende spiegel van 24 pond kon niet van mijn aas afblijven.

Op de volgende stek krijg ik alweer binnen een uur een aanbeet. Een schitterende spiegel van 24 pond kon niet van mijn aas afblijven. En ook die nacht is het aardig raak. We vangen zo'n 6 karpers tot net dertig pond. We zitten duidelijk beter op de vis dan op die andere stekken. Overdag vangen we hier bijna niets behalve dan een paar kopvoorns, maar ook de volgende nacht vangen we weer meerdere karpers. Zo gauw het donker is beginnen de karpers ook te springen. En het valt ons op dat ze van ver steeds dichterbij komen, we vangen dan enkele vissen maar het is ook gauw weer afgelopen. Achteraf gezien, voerden we mischien te weinig om ze vast te houden? Ik weet het niet.

Omdat we toch nog een nieuwe stek aangevoerd hebben verkassen we, ondanks dat we aardig op de vis zitten. Maar mischien toch ook wel beter als de stek even rust krijgt en de vis rustig kan gaan azen op ons voer.

Als we aankomen op de nieuwe stek en we de auto uitpakken, springen er direct al enkele karpers op onze voerstek ! Snel gooien we allebei twee hengels uit, en ja hoor, binnen 5 minuten gaat er al een hengel af. Het is Bertil zijn beurt en na een rustige dril op mijn tweepondertje kan ik een spiegel scheppen, die ruim 29 pond klokt. En lekker begin, wat zal er nog meer volgen? Vreemd genoeg komt de volgende aanbeet pas weer middernacht, uren later dus. Hebben we ze verstoord of zijn ze gewoon verder getrokken? We hebben het gevoel dat we nu alleen maar de enkele trekkende vissen vangen.
Tegen het donker vang ik nog een meerval van 60 cm, gewoon op de boilie.

Een langgerekte spiegel van net 30 pond voor Bertil

Omdat het op deze stek toch ook niet echt wild is gaan we weer terug naar de vorige stek waar we wel redelijk vingen. We blijven daar nog twee nachten en vangen weer alleen 's nachts terwijl we normaal gesproken toch echt beter overdags vingen. We krijgen ongeveer 8 aanbeten per nacht en vangen dan ook nog enkele mooie vissen.
Het weer is ondertussen wat minder geworden, af en toe komt er een fikse bui over met regen en wind. Gelukkig is het de laatste morgen droog zodat alles nog lekker kan drogen voordat we weer op de terugweg gaan.

Al met al hebben we een aardig sessie gedraaid. We hebben lekker gevangen, ik heb mijn PB verbeterd en we hebben gezien dat we door veel te verkassen en te voeren, je je vangsten aanzienlijk kan verbeteren.