Ik vis al zo'n 10 jaar waarvan 5 jaar gericht op karper. Het begon allemaal heel simpel, mijn eerste hengel was zo'n bamboestok van 3 meter, die na het vangen van grote ruisvoorns zo krom werd als een hoepel. Al gauw werden er betere hengels aangeschaft, zelfs een werphengeltje om te snoeken. En als het dan herfstvakantie was dan kwam neef Bertil bij mij een weekje logeren, en maakten wij de polders rond Kamerik onveilig. Zo hebben we er heel wat snoeken uitgetrokken.
Op een keer vroeg mijn oom Bert Hoogendoorn mij is een keer mee, om te gaan karpervissen, en ja hoor de karperkoorts sloeg snel over. Wat wil je met zo'n leermeester! Hij heeft mij al de basiskennis bijgebracht. Zo af en toe ging ik eens mee met mijn oom karpervissen en minimaal twee keer per jaar kwam Bertil bij mij, en ik bij hem om een week bij elkaar te vissen. Verder ging ik rustig mijn eigen gangetje met zo af en toe de nodige kritiek van Bert en Bertil zowel positief als negatief.
Ik ben begonnen op een cultuurwater waar een groot bestand aan karper zat. Leuk om mee te beginnen dat knollen ketsen, maar je wilt steeds meer dus daarom zocht ik verder en ging vissen op putten en kleine rivieren. Met meestal goede resultaten. In het begin wilde het niet echt lukken op de rivier, ik ging dan 's morgens vroeg op een gevoerde stek en kreeg zo af en toe wel eens een aanbeet maar het bleef slechts bij een enkele verspeelde vis. Nou dan maar een nacht proberen, dat betekende dus in mijn eentje de hele nacht op een klapstoeltje onder de plu staren naar de wakers, want optonics en tent had ik natuurlijk nog niet. En ja hoor gelijk de eerste nacht op een andere stek ving ik mijn eerste vis een twintigponder! Ik had gelijk de smaak te pakken en ving ze daarna ook steeds regelmatiger. - Ik heb naderhand wel optonics en wrap aangeschaft omdat ik na een nacht vissen echt op was.
Na drie jaar op de rivier te hebben gevist en enkele lage twintigponders en verder een hoop onder de twintig pond te hebben gevangen, ving ik in juli 1997 de top van het water - dacht ik - een schub van 30,5 pond en was daar natuurlijk verschrikkelijk blij mee. Ik had mijn persoonlijk record van 22 pond eventjes verbeterd. En geloof me een dertigponder is echt een grote vis. Ik ving hem 11 uur 's avonds in het donker. En ik was er diep van onder de indruk want ik had namelijk nog nooit zo'n grote vis gezien - laat staan gevangen -.

Het volgende jaar 1998 ben ik gewoon doorgegaan op de rivier en ving opeens ook hogere twintigers. In het najaar wilde Bertil ook wel eens met mij vissen op 'mijn rivier'. Nou goed ik drie dagen gevoerd voor ons beiden en toen vissen. En wat ving ik die nacht? Een persoonlijk record, namelijk een 34 pond schub. (Zie ook het verhaal:''De Gigant'') Natuurlijk een prachtige afsluiting van het jaar.
In 1999 ga ik toch weer verder kijken naar nieuwe wateren, en proberen om daar de toppers te pakken te krijgen. Het zal nog moeilijk worden om mijn persoonlijk record aan te scherpen maar 1999 ….. wie weet ?