Requiem

Zoals de titel al laat vermoeden gaat het hier om een afscheid, meer bepaald mijn afscheid aan de meewerking Aan de rubriek "Het seizoen van". Het gaat met gemengde gevoelens gepaard omdat ik het in wezen een Heel lovenswaardig initiatief vind om aan de hand van het seizoen van karpervissers uit diverse hoeken van Nederland en België een overzicht van de diverse wateren uit beide landen en de populaties ervan te krijgen als- Mede de gebruikte technieken van de vissers. Alleen ik vind dat het opzet niet langer geslaagd is omwille van een aantal redenen die ik ga proberen uit te leggen en te verduidelijken. Laten we duidelijk wezen dat het hier om mijn persoonlijke mening gaat en dat ieder er wel zijn idee over heeft of zal hebben en dat ik ieder zijn mening respecteer, gelieve de mijne ook te willen respecteren.

Ik kan er bijvoorbeeld niet mee overweg dat ik sedert mijn bijdrage verschenen is op Karperwereld, geconfronteerd ben geworden met het feit dat ik een aantal vragen van vissers gekregen heb. Ik ben steeds bereid geweest om daar op te antwoorden zolang ik het "verantwoorde" vragen vond. Ik krijg het namelijk dat ik voortdurend vragen krijg in de trant van "hoe, waar en met wat vis je ?" en 'hoe groot is de zwaarste vis op dat water en is ie moeilijk te vangen ?'. Het lijkt er hoe langer hoe meer op dat het vissen op karper voor velen is verworden tot een kopiëren van andere vissers, hebben die andere vissers dan geen greintje inspiratie meer of is het teveel gevraagd om die grijze massa onder hun schedelpan een beetje te laten werken ? Probeer iets mensen, gelijk wat bij mij lukt ook niet alles van de eerste keer hoor. Met vallen en opstaan heb ik de weg beetje bij beetje gevonden en zit ik nu op een goed spoor: ik vang regelmatig. Ik neem aan dat toch de eerste bedoeling is ?

Ook dat gewichtengeneuk ben ik beu. Alsof men de mate van succes van iemand moet afmeten aan de hand van de grootte van de vissen die hij vangt ! Kijk mensen als je een grote vis wil vangen neem dan 3 weken vakantie in mei of in september en ga naar Cassiën. Kies je stek een beetje uit en wacht af, in die periode zal je, als je een klein beetje geluk hebt, wel zo een big vangen. Wat heeft dat met vissen te maken? In mijn ogen niks maar als jij je daar kan in vinden wie ben ik om dat tegen te spreken, je doet maar je krijgt carte blanche van mij. Ik ken een knollenput hier in mijn omgeving waar je heel wat meer moet werken voor een vis dan voor een vis op mijn thuiswater (Brugge-Sluis). Wie is dan betere visser die op de vaart of die op die put? Ik weet het niet, elk moet maar proberen voldoening te vinden in zijn visserij.

Het stoort me uitermate dat karpervissen een hype is geworden omwille van het egostrelende gehalte van sommige grote vissen. Des te jammer vind ik het dan dat velen met een kater (en een groot gat in de geldbeugel) moeten vaststellen dat het (meestal)niet zo eenvoudig is als de meesten voorhouden om zo een big te vangen en ontmoedigd afhaken. Zonde van het geld en de tijd. De industrie en de media hebben het karpervissen ontdekt en buiten het nu in grote mate uit. Karpervissen is Big Business geworden met een omzet van miljoenen. Er zijn heel goede innovaties geweest en er zullen er ongetwijfeld nog komen. Besef echter dat die er in de eerste plaats komen om de zakenlui rijker te maken. Gelukkig stel ik vast dat er toch een kentering op til is en dat er nu gere- geld in de 'vak'bladen gewag wordt gemaakt van overdreven aandacht voor de kwantiteit en dat er geen aandacht meer is voor het vissen zelf. Lovenswaardig vind ik dat: Back to the roots!

Een heel grote meneer (om het met een woordspeling te zeggen) uit de Belgsiche karpergeschiedenis zei me in het begin van dit seizoen: er vissen teveel verkeerde mensen op karper. Ergens heeft hij gelijk, maar iedereen heeft het recht om te vissen en dat vissen op zijn manier in te kleuren.

Aan alle karpercorifeeën zou ik met aandrang ook willen vragen om die Frankrijk verhalen ietwat te proberen te temperen. Laat ons eerlijk wezen, de meeste van die trips lopen maar al te vaak op een sisser af: zo goed als niets gevangen (of helemaal een blank) en een hele hoop centen kwijt. Wat we te lezen of te horen krijgen zijn meestal die ene "wonder" sessie waar alles op wieltjes liep, de vorige drie keer waar het niets was worden meestal niet of toch maar heel terloops vermeld. Deze zomer ben ik drie weken met vakantie geweest naar la douce France en heb er tal van grote en bekende meren bezocht en tot de conclusie gekomen dat dit geen spek naar mijn bek is. Ik heb er het materiaal niet voor (en ben ook niet van plan om het te kopen, hoewel het geld ervoor geen rol speelt) en heb er ook de zin niet voor ! Zo kwam ik op Foret d'Oriënt bij een aantal Vlamingen: ze zaten daar al zes dagen te blanken en hadden vier uur nodig om hun hengels van vers aas te voorzien. Dat zie ik dus echt niet zitten. Andere meren vond ik prachtig en genoot van de natuur. Zo stond ik aan het immense Lac du St Croix, bijgenaamd het blauwe meer. Jammer dat er aan de oevers overal bordjes stonden om te waarschuwen voor adders, dus daar ga ik ook niet vissen, is mij iets te gevaarlijk en ik zou graag nog een tijdje op deze aardkluit rondlopen. Ik heb echter in de Provence ook behoorlijk wat mooie wateren ontdekt die heel wat kleiner zijn en waar er zo goed als geen hengeldruk heerst en je nog rustig je ding kan doen. De plannen voor volgend jaar zijn reeds gemaakt en deze keer gaan de hengels wel mee! Lekker genieten van de zon en proberen die eerste franse karper, klein of groot maaakt niet uit, te vangen, onder het motto: Alles mag niets moet.

Persoonlijk vind ik het ook erg jammer dat de site verworden is tot een, vergeef me de woorden Bertil Menno en Gerrit, nastreven van commercieël succes. Dit is waarschijnlijk een bewuste keuze van jullie maar ik wil daar niet aan meedoen. Ik wil mijn karpervissen houden voor wat het is: een ontspannende hobby en een uitlaatklep voor mijn, al te drukke en belastende, beroepsleven. Ik heb in het leven van alledag al deadlines genoeg die ik moet nakomen dus wens ik me in mijn vrije tijd niet nog eens binden tot nieuwe vaste afspraken. Wanneer ik naar de waterkant vertrek dan is dit om mij te ontspannen en te genieten van alles: de natuur en de vissen. Kijk ik geniet persoonlijker meer van het feit dat mijn jongste zoon fier als een gieter komt pronken met een kleine voorn die hij heeft gevangen of van die andere keer dat mijn oudste zijn angst voor een karper van 2,5 kilo overwint en er trots mee op de foto gaat staan. Wie dit niet begrijpt is mijn ogen geen visser, sorry. Visser ben je, je kan het niet worden, dat is iets wat in je genen zit ingebakken (vrij naar Alijn Danau). Voor mij is dit ook de essentie van het vissen.

Mag ik tot slot ook vragen dat iedere visser eerlijk blijft met zichzelf en als ie informatie doorgeeft dan ook de juiste informatie doorgeeft ? Je bedot niet alleen de anderen maar ook jezelf ! In het laatste nummer van het VBK staat er een artikel geschreven door een visser die ik persoonlijk ken. Ik heb die mens altijd hoog geacht en een goede visser gevonden. Nu ontdek ik in dat artikel van hem twee regelrechte onjuistheden (en het zijn geen vergissingen hoor) dat vind ik heel jammer. Als je al info geeft of iets schrijft doe het dan toch aub correct en zeg of schrijf het zoals het is!

Als epiloog nog dit: aan zij die denken dat ik dit schrijf uit frustratie of uit jaloezie wil ik hetvolgende meegeven Denk niet dat ik geen karper op de kant krijg hoor! Momenteel heb ik op de wateren waar ik vis (Brugge-Sluis en een put stijf staand van de dressuur) slechts anderhalf uur nodig per gevangen vis, dit terwijl de meerderheid van de andere vissers daar niet of zeer matig vangt. Waarschijnlijk heb ik gouden ballen of een wonderaas of weet ik veel wat. In het boek van Luc De Baets staat volgens mij de sleutel tot het succes als karpevisser: Je succes staat rechtevenredig met de mate waar je er je voor inzet. Dit gegeven heb ik gehanteerd in een ontspannen en ongedwongen sfeer en het resultaat is gevolgd (zie vier lijntjes hoger). Weinigen weten wat ik dit seizoen gevangen heb en daar maal ik niet om, iedere vis heeft mij plezier gegeven en ik ben nooit naar het water getrokken met de idee dat ik zonodig moest scoren om voldoening te halen. Ik puur voldoening uit het vissen zelf en vind er de inspiratie om weer het leven van alledag aan te kunnen. Aan allen nog dit: vaya con dios en VANG ZE !!!!!!!!!!!! Tot ziens aan de waterkant voor een toffe babbel en vergeet nooit:

CARP(E) DIEM !!

Yves "jahoe" De Backer.

Voor reacties, aanvullingen of vragen kunt u een bericht plaatsen in de reactiebox