Het Seizoen van...

In voor- en tegenspoed!

Het seizoen is op dit moment alweer halverwege en er is toch wel weer aardig wat gebeurd. Slechte momenten werden afgewisseld met goede en dat is maar goed ook, anders zou ik het nooit volhouden. Ook werd er dit voorjaar een bus aangeschaft, omdat de vorige wagen niet groot genoeg meer was om alle spullen mee te krijgen.

Aan de waterkant kom je allerlei type karpervissers tegen, met allemaal hun eigen doel voor ogen. Mijn drijfveer is (en dat zal altijd wel zo blijven!) dat mijn huidige record van 24kg keer op keer verbeterd zal moeten worden om de alsmaar durende honger te stillen.

Verre reizen richting het uiterste zuiden van Frankrijk en natuurlijk niet naar de bekende wateren, nee nieuwe wateren waar ik het liefst niemand tegen kom met dezelfde intenties. Altijd en eeuwig op zoek naar die ene gigant (EL MONSTRO) die alle blanks, alle moeite, alle opgeofferde dingen in het leven in het niets laat verdwijnen.

Ik heb mezelf al honderden keren afgevraagd waar dit immense probleem toch vandaan komt, dat mij zo impulsief in één en dezelfde richting blijft sturen, de richting van de natuur en haar prachtige zoetwaterbewoners!

Tijdens een Frankrijksessie, vorig najaar wist ik na een slechte start toch nog een aantal mooie vissen te verschalken terwijl er door anderen geblankt werd. Geen moeite was te veel om toch nog een aantal runs te forceren, want er is niets erger dan na 2 weken vruchteloos naar huis te keren.

Tja, zo'n bootje is onmisbaar op de wateren waar ik me zoal begeef. Drillen vanaf de kant kan je namelijk wel vergeten i.v.m. de vele boomstronken die onderweg naar mijn stek verspreid onder water staan. De schoonheid van de omgeving maakt echter heel veel goed. Het water is kerngezond en rond het water leven ontzettend veel dieren zoals herten, eekhoorns, wilde zwijnen, slangen, spinnen (zelfs fluorspinnen).

De stek waar ik de afgelopen keren ben geweest heb ik eigenlijk bij toeval gevonden. Ik was eigenlijk van plan om in een heel ander deel van Frankrijk te gaan vissen, maar werd daar letterlijk weggespoeld en kwam al rijdend bij een op het eerste oog mooi water.

De volgende dag werd het water verkend en overal info vergaard over het water waar we waren beland. Tot mijn grote verbazing kwam ik erachter dat ik meteen op de goeie plek was beland, aangezien 20 meter verder de stek lag die bevist zou gaan worden.

De eerste dag werd volledig besteed aan het bestuderen van de bodemstructuur en de diepte. Daarna werden zorgvuldig de kleine schuimbollen te water gelaten precies op een rand van een groot talud 250 meter uit de kant.

Ik wist dat ik nog maar 5 nachten had voordat ik weer richting huis moest. De hengels werden op zoveel mogelijk verschillende stekken uitgevaren, om zodoende te achterhalen waar de vissen aasden. Ook werden er diverse aassoorten getest. Tot mijn grote verbazing werden zowel de zoete boilies als de vismeelboilies compleet genegeerd. Van de tijgernoten waren de vissen echter niet vies. Helaas kwam ik hier pas de 3de nacht achter. De eerste run kwam op een popup tijgernoot en na een dril vanuit de boot ving ik eindelijk mijn eerste vis. En wat voor één!

Deze vis maakte een hoop goed en alle tegenslagen waren prompt vergeten. Jammer genoeg was de kwaliteit van de foto's niet echt geweldig, maar deze nachtfoto was toch een mooie herinnering. Tijdens het fotograferen begon er wederom een delkim te krijsen en voordat ik het in de gaten had, stond mijn vrouw met een hengel met gierende slip in haar handen. Na snel de vis teruggezet te hebben werd de hengel overgenomen en kon ik wederom een mooie vis vanuit de boot drillen.

Later werden er nog wat kleinere schubs gevangen. En werd de sessie dus toch nog redelijk succesvol afgesloten.

Home Sweet Home!

Thuisgekomen bleek het op de thuiswateren al meteen een kompleet circus en iedere dag stond op elk water met interessante vissen een diversiteit aan tenten.

De plekken die dan nog overblijven zijn dan maar heel klein en ik vind het toch wel plezierig wanneer ik lekker de ruimte heb!

Er was nog wel een klein putje waar in de buurt waar het wat rustiger was. Ik begon daar eerst eens een week of 3 te voeren, om vervolgens eens te kijken of er wat te vangen viel. Het antwoord op die vraag bleek niet lang op zich te laten wachten. Al na een uurtje stond er al een delkim hevig zenuwachtig te doen en even later lag er een mooie schub in het net.

Aangezien het een heel klein putje betreft kan je meestal een hele tijd wachten voordat er een vis dezelfde stommiteit begaat.

Ik ving diezelfde sessie ook nog een schub van 15 pond. Al met al een resultaat waar ik best tevreden mee was. Het weekend erop ging ik wederom een nachtje terug om te kijken of er nog meer moois te halen was.

Net als de vorige keer was het binnen het uur raak en lag de er wederom een mooie vis op mijn onthakingsmat.

Met een zeer tevreden gevoel ging ik slapen en de gehele tijd lag ik te dromen over de topvis van het water, een schitterende spiegel die een paar weken ervoor boven de 30 pond gevangen was. Een vis in de mjammiemjammie-categorie!

De meeste dromen zijn bedrog, maar toen ik wakker werd toen kwam hij toch. Nouja, wakker werd, bruut uit mijn slaap gewekt! Wederom schreeuwde één van mijn Delkims het uit. De vissen zaten klaarblijkelijk goed op het aas, want er was wederom een vis in de fout gegaan.

In het donker zie ik nog net de contouren van mijn hoepelronde hengel, ondersteund door het geluid van een tikkende molenslip. Wat een heerlijke manier van wakker worden! Na een kleine 10 minuten verscheen de vis aan de oppervlakte en ik zag meteen dat het een spiegel was. Aangezien er maar 1 spiegel op dit water zwemt wist ik dus gelijk dat het de vis was waarvoor ik hier gekomen was.

Ondanks het feit dat de vis flink wat aan gewicht had ingeleverd vanwege de paai was ik toch heel erg blij dat ik mijn target al zo snel op de kant had gekregen.

Met een zeer tevreden gevoel werden alle vismaten via smsjes op de hoogte gebracht. Een uur had het water nog een extra verrassing voor me in petto. Een mooie schub maakte zijn opwachting en was voor mij ook de afsluiting van dit water. De buit was immers binnen.

Greets,
Marcel Castelijns.