Het Seizoen Van...
Heftige stormen... en weer rustig kabbelend water
Pim Vermerris
Allereerst voor degenen die in dit "Seizoen van" Frankrijk-sessies met 50 ponds vissen verwachten e.d. helaas. Dit gaat over een groep jonge karpervissers rond de 17, die hun eerste 20 ponders gaan vangen. Ik heb in mijn kennissenkring erg veel positieve reacties gehoord over dit "Seizoen van", dus ook deze kan heel leuk en vermakelijk zijn.
 |
| Het water waar het dit jaar op moet gebeuren... |
Na vele verhalen van vrienden Nicky, Rudi en Leen over 'hun' water, waren we toch ook wel benieuwd en er worden zeker daar ook sessies gedraaid. Omdat we tot de stadsputjes en polderslootjes zijn beperkt i.v.m. vervoer worden er zelden vissen boven de 16 pond gevangen. Mijn PB was tot op heden een vis uit de West Veste van 16 pond, Frank en Ron zaten ook nog rond dat gewicht. Frank ving vorig jaar wel de topper van de West, Ed, op 18 pond, maar dan heb je het wat grote vissen betreft gehad. De verhalen van 'het beloofde land' spraken ons des te meer aan: Daar zwemmen de betere vissen rond! Hier zwemmen verschillende 20-ponds vissen rond. Na een verkenningssessie vorige zomer, die wel 1 enorme (ahum) Brasem opleverde en Ron 1 run van karper kreeg, ware het niet dat zijn opponent binnen 3 seconden door lijnbreuk weer werd bevrijd.
Het water waar we over spreken betreft een meer van 32 hectare, (de echte bikkels zeggen hier natuurlijk putje tegen, maar als je poldersloten en vestes bent gewend, is dat een enorme plons water) flink brak water en zeer afgelegen, dus rustig, gesitueerd. Het mag na deze zin dan ook geen verbazing zijn dat je er niet gelijk wat vangt op de eerste sessie. Wat deden we allemaal fout: verkeerd aas, zeer slecht gevoerd, en dezelfde boilies als waar we mee gevoerd hadden, was Ron vergeten uit de kast te halen, zodat we met totaal andere ready maids moesten vissen, verkeerde onderlijnen en het was bloedje heet, dus de vissen waren ook niet echt actief.
Maargoed dat terzijde, dat was vorig jaar, dit jaar gaan we flink uren maken op het water zodat er vroeg of laat wel een vis op de kant komt en we het spelletje doorkrijgen.
Rond Maart zitten Frank en Ron al aan het water. Ook die sessie zal 1 Brasem opleveren. Bijzonder geestig om te vermelden: Midden op de dag kreeg ik telefoon van Frank. Rudi die ook aanwezig is, zal Tis eens even voordoen hoe hij moet liggen. Hij zal zijn hengel wel eens ingooien... Een enorme zwiep gevolgd door een flinke knak! Het carbon was hier niet op berekend, dwars doormidden! Arme Tissink...
De plannen
Er moet op groter water gevist worden! Het inmiddels beschreven water zal dit seizoen vaak onze bestemming worden. Ik hoop dit jaar ook over de 20 ponds grens te gaan. Er moeten ook zeker meer nachtjes gevist worden, vorig jaar was, hoofdzakelijk door het ouderlijk gezag dat weigerde mee te werken, een drama wat betreft nachtvissen.. Daar komt zeker verandering in!
Er zal nog op de buurtwateren gevist worden, zij het wat minder, maar ook hier ga ik wederom proberen om de grotere vissen ( lees: groot wil hier zeggen: 15 a 16 pond) aan de haak te krijgen.
Ook wil ik dit jaar nog wat meer en beter materiaal aanschaffen, we zullen zien of bruintje (koosnaampje voor mijn portemonnee) mij geld af wilt staan voor materiaalinnovatie.
 |
| De West Veste, geschoten tijdens een avondje korsten |
Dat is wel zo'n beetje wat er dit seizoen moet gebeuren. Nu ik dit type, terug kijkend op dit seizoen kan ik gerust zeggen: Ga er maar eens lekker voor zitten, want dit seizoen overtrof mijn stoutste dromen!
Na al enige zaterdag ochtenden te hebben gevist op de buurtwateren plannen we lang van tevoren een nachtsessie op de nieuwe plomp! Ongeveer 2 maanden van tevoren staat alles al klaar bij wijze van spreken. Om 11 uur zal Ron bij mijn huis zijn zodat paps ons naar het water kan brengen. Alleen Ron heeft een probleempje met afspraken nakomen en op tijd te zijn. Als je met hem gaat vissen, moet je ongeveer 3 kwartier voor de eigenlijk geplande tijd afspreken, en dan ben je ongeveer op tijd klaar.
Na 3 kwartier zie ik dan eindelijk de zwarte Vectra met een enorme foudraal op het dak de straat in denderen. In deze 3 kwartier heb ik het zojuist gezaaide gras metersdiep in de grond gelopen, en ongeveer 4x al mijn materiaal na gelopen om te zien of ik niks vergeten heb. De stemming zit er goed in en na ongeveer een half uurtje arriveren we op locatie. We hebben gekozen voor de doorgang. Het water bestaat uit een kleine put en een grote put, die verbonden zijn met elkaar. We positioneren ons op advies van Nicky en Rudi op de doorgang aan de kant van de grote put. Toen we voor het eerst de doorgang hoorden, dachten we dat dit een brede sloot van een meter of 15 zou zijn. Dit bleek net even iets anders te zijn, toen we er voor het eerst kwamen, de doorgang is namelijk nog 80 meter breed!
De hengels worden geïnspecteerd, voorzien van een recent gedraaide koffieboilie en te water gelaten. Ik vis naar rechts en Ron naar links richting de kleine put. Rudi en Nicky gaan deze nacht ook vissen en hebben zich gestationeerd op de zuidoever tussen de windmolens.
 |
| De bonusvis dit seizoen! |
Aangezien het toeval wil dat mijn vriendin op nog geen 2 km van het water woont, komt ze trouw iedere keer dat we er gaan vissen even langs. Deze keer heeft ze ons aangeboden om wat te eten komen brengen. En daar zeggen deze 2 hongerige vissertjes geen nee tegen.
Net voordat het donker wordt ga ik nog even bij Nicky en Rudi kijken. Zij hebben ook nog niks gevangen. Ze zeggen dat het waarschijnlijk vannacht komt. Ik ben benieuwd. Tegen een uur of 11 hebben we ons allebei op onze bijzonder comfortabele retro-stretcher (lees: 35 jaar oud ) genesteld. Helaas is Ron niet in het bezit van een tent, dus delen wij gezellig mijn shelter. Bijkomend nadeel is dat we vanaf onze knieën buiten boord liggen. Een kwartier later is de eerste bui een feit. Heel snel worden de stretchers ingeklapt en alles in de shelter gepropt. Gelukkig is de bui van korte duur en kunnen we onze slaappoging verder zetten. We liggen er weer net op als we rechts van ons, in de verte op de zuidoever een Delkim horen krijsen. De rest van de nacht is het stil….heel stil….te stil. Als de dageraad aanbreekt krijg ik een run. Ik vlieg uit mijn slaapzak, maar helaas, de run zet niet door. Dit feit herhaalt zich nog enige malen en we vermoeden dat we geterroriseerd worden door de witvispopulatie van de plas. Nu het licht is zien we de oorzaak van de stille nacht. Langs de hele overkant zijn onze geschubte vrienden de liefde aan het bedrijven, af en toe zien we zelfs een karper uit het water geduwd worden. In de loop van de ochtend komen Rudi en Nicky de boel weer eens inspecteren. De run die we hoorden bleek het lawaai van een brasem geweest te zijn. Verder hebben ook zij geen karpers beet gehad.
Gezien het paaigedrag kunnen we het nu wel helemaal vergeten om een vis te vangen, dus gaan we de spullen maar opruimen. Geen vis, maar veel lol gehad en weer ervaring opgedaan.
De nieuwe bollen
"Zullen we anders eens in Roosendaal gaan kijken voor een nieuwe jas?" De gevleugelde woorden van mijn moeder, ter aankondiging van een strooptocht voor nieuwe kleren. Het feit dat de Megafish ook in Roosendaal is, zorgt er voor dat ik meteen toestem. Na een mooie jas te hebben uitgezocht gaan we richting Megacarp. Ik koop daar een flinke zak 50/50 mix en haringmeel. Dit moet een flinke lading vismeel boilies opleveren, en ik hoop hiermee meer succes te gaan hebben dan met de griesmeel/koekjesmeel/koffie boilies die we hiervoor gebruikten. Tissink, die in het bezit is van een spuit en een plank, wordt lief aangekeken en ik kan de dag daarna aan de slag met de nieuwe mix. Om te proberen draai ik een kleine 5 kilo. Deze kunnen we het volgende weekend getest worden aan de West Veste. Ze doen het zeker, want de runs toeteren om onze oren (dat ik er 2 in een half uur verspeel, terwijl iedere bekende visser uit Goes en omstreken aan het buurten is, maakt het verhaal minder leuk, doch komischer)!
Nadat iedereen weg ik, krijg ik weer een run en kan eindelijk een knol met succes landen. Hierna volgt er weer een run, die van een betere vis afkomstig is. Terwijl ik de Dwarrelschub aan het drillen ben, volgt er weer een run, en Ron kan ook deze knol landen.
De boilies doen het, dat blijkt wel!
Het succes wordt nog groter tijdens een ochtendje korsten op de opal (een uit de kluiten gewassen vijvertje in de nieuwe wijk van onze metropool in het o zo pittoreske Zeeland).
Na een half uurtje volgen er een paar piepjes om mijn hengel die ik met boilie heb gelegd. Er komt een mooie donkere vis naar boven aan de andere kant van de lijn. Ik zie het al, een oude bekende: Ernie kan ik voor de derde keer aan mijn lijstje toevoegen.
 |
| De vroege ochtend na een nacht in oktober |
Een weekje later kan ik weer een ochtendje gaan korsten. Een witoranje achtige vis maakt met al de hele tijd nieuwsgierig en ik besluit te kijken wat het is. Na verschillende aasjes te hebben gepresenteerd hapt ze eindelijk toe. Na flink moeilijk doen kan ik de vis uiteindelijk landen. Het blijkt een grote witte winde te zijn. Later die ochtend kan ik de eerste spiegel voor mij van dit putje verwelkomen. Wederom aan de boilie! Een mooi spiegeltje, met enorme schubben. We gaan nu zo langzamerhand Juni in. De zomervakantie komt er aan en ik ben bijna jarig. Net voor mijn verjaardag van ik nog een graskarper van 85 cm en 17 pond, een potig baasje.
