Het Seizoen Van...

Het succes duurt voort!

Doen ze het 's nachts ook?

Nu had ik de dag daarna al een nachtje afgesproken met Frank, hè vervelend, weer vissen… Nadat ik maandagavond telefonisch de vangsten door heb gegeven aan de Frenk, weet hij me bijzonder stellig mede te delen dat er "duidelijk op de doorgang geslacht gaat worden" Goed! Dat is zeker de bedoeling! Half 6 's avonds stopt het 1300cc metende monster voor huize Huibregtse waar me bij al een berg visspullen opwacht. Wonder boven wonder past het nog ook in dat kleine autootje en er wordt koers gezet richting het water. Gezien de dreigende luchten boven het water adviseert Frank om eerst maar een tent neer te zetten voor we verder gaan uitpakken. Dit blijkt een verstandige keuze, want in diezelfde minuut start er een ongelooflijke plensbui. Na een kwartiertje is deze overgetrokken en nu schijnt de zon, is het windstil en is het water zo vlak als een spiegeltje…vaag..

En het past!! (je kan zelf niet meer zitten, maar dat geeft niet)

Ik houd dezelfde stekken aan en Frank gaat in een waaier naar rechts vissen, met ook een hengel tegen de stenen, aangezien daar de meeste actie vandaan kwam… Alles staat goed en wel klaar en we zitten net te eten als Frank de eerste beet al krijgt. Een zakker. Frank slaat aan en voelt alleen maar dood gewicht. Hij hoopt op een dikke, alleen hilariteit alom wanneer de vangst bovenkomt, het blijkt een grote krab te zijn! Inclusief poten en scharen toch wel 30 cm in doorsnede. Dit is geen goed teken, want we liggen allebei met visboilies. Ons vermoeden wordt bevestigd door iedere keer piepjes op de hengels die tegen de overkant liggen. Iedere keer is de boilie er af gevreten.

Het is net goed en wel donker, half 10 locale tijd, wanneer we net tijdens het inspecteren van de rodpods hevig opgeschrikt worden door een paar bliepjes, gevolgd door een ratelende slip en een mooie fluiter. Actie op de linkerhengel! Het beest is al de hoek om gezwommen, dus ik moet zo snel mogelijk naar de linker punt toe om hem daar af te drillen. Op de stek van de linkerhengel zitten dus gelukkig nog geen krabben. Voor de kant zien we een grote witte schim zwemmen, dat ziet er goed uit! De vis blijft nog een beetje onder de top bonken, maar zal het naar enkele minuten opgeven en zich in het net neer vlijen. Frank kreunt nogal tijdens het naar de onthaakmat sjouwen van de vis, die, zo zal blijken 20,4 pond zal wegen bij 76cm. De eerste vis, na 3 uur al en dan ook gelijk een 20er…WOEIIII! De montage, wordt inclusief 10 verspreide boilies snel terug gelegd en om 12 uur is het weer raak. Frank is net in z'n mandje gekropen en ik zit wegens absentie van slaap nog even voor de tentjes. Ik sta er weer op te kijken als diezelfde hengel krom trekt en de run zich opbouwt. Veel tijd krijgt hij daar niet voor want ik heb de hengel al vast. Ook deze vis vecht leuk, en na nog enige paniek, omdat de vis de voorkeur verkoos van het riet boven 2 schrale vissertjes, mag een schub van 14 pond even op de foto.

Bijvangst…

Hierna ruim ik alles weer even op, waarna ik ook op me stretcher duik. Dat zal niet lang duren, want het begint te onweren, en goed en wel een uur later vraagt de naast mijn oor hangende sounderbox indringend om aandacht. Weer dezelfde hengel. Deze vis gaat er flink vandoor en het ziet er weer naar uit dat ik weer naar de punt moet klauteren. En daar sta ik dan met een naderende onweersbui te drillen. Als of de vis het weet, gaat hij me pesten door iedere keer keihard van de kant weg te zwemmen. Uiteindelijk zien we toch een bak van een schub op z'n zij aan komen drijven. Een mooi beest van 22 pond bij 84 cm. Een nieuw schubkarper-lengterecord voor mij. Deze vis blijkt een oude bekende te zijn, deze had ik vorig jaar november tijdens de "slachtnacht" (seizoen '05) ook gevangen. De 2e 20er al deze avond, tot nu toe een topsessie…en wat gaat er nog meer volgen?? Gezien de krabben en het afwezig blijven van beet op de andere hengels besluiten we ze allemaal maar even te controleren. En jawel, 5 hairs minus 5 boilies. Even snel verversen, want het weer heeft niet veel goeds in de zin. Het is inmiddels al behoorlijk aan het onweren en het begint al een beetje te regenen.

Midden in de regenbui krijgt Frank een zakker. Hij is er heilig van overtuigd dat het een brasem is en is, and I quote, echt niet van plan om voor zo'n [geslachtsdeel]lap uit z'n bed te komen en in de regen te gaan staan. Niet slim, zo zal blijken de volgende ochtend als ik mijn hengels weer even ga controleren, want zijn lijn drijft helemaal slap voor de kant. De vis, waarschijnlijk dus geen brasem, is vanaf de overkant tot voor onze neus gezwommen, en heeft zich al lang en breed vast gezwommen..en bevrijdt, tussen de grote stenen voor de kant. Toen was Frank niet blij… In de ochtend gaat Frank zijn achterstand even inhalen, met 2 runs achter elkaar en 2 brasems. Ik vang alleen nog maar 3 brasems, maar tegen het einde van de ochtend komt er weer een run aan mijn kant. Een korte, maar moddervette schubkerpel had zich verkeken op die ontzettend ruftende garlic RR boilies

Lekker hangbuikje…

Weer een mooie vis die van dat stekje afkomt, die stek heeft me de laatste 2 sessies duidelijk geen windeieren gelegd! Na zoveel beten kan toch ook een dubbele run niet uitblijven en inderdaad is die daar in de middag. Ik krijg de eerste run en Frank komt net naast me staan met het net als hij weer een zakker krijgt. Hij geeft het net aan mij en slaat aan. Mis, zegt ie. "ja of misschien een brasem of een krab ofzo" Zonder veel weerstand kan hij naar de kant draaien alleen dan wordt de vis wakker en besluit diezelfde weg, alleen dan omgekeerd, af te leggen. Gelukkig had Frank zijn slip niet dicht staan ( hij had goed naar mij gekeken, ik had ook een run, en na het aanslaan kon ik de vis zo naar de kant draaien, alleen vlak voor de kant schiet de vis ineens keihard weg..slip stond nog te dicht vanwege alle obstakels op de stek en knàl zegt de 0,30mm Technium (!) ) De run wordt nu opgevangen door de slip en hij kan verder drillen. Inmiddels heb ik mijn vis geschept, weer 1 van iets meer als 15 pond en ga Frank assisteren, want hij is nogal veel wartaal uit aan het slaan, gepaard gaande met vreemde bewegingen. Ik kan eruit opmaken dat hij een mooie vis aan de haak heeft. En daar heeft hij gelijk in, een mooie, massieve, hele donkere schub komt naar het net toe. De weger zal doorschieten tot iets boven 9 kilo. Toch ook nog een dikke voor Frank, gelukkig!

Vlak voor het opruimen zal Frank nog de 5-5 gelijk scoren met een visje van 6 kg. Uit de gein zeg ik tegen hem dat ik er toch nog 1 meer wil vangen als hij en laat daarom nog één hengel tijdens het opruimen liggen. En verdomd, hij gaat nog fluiten ook. Met een grote grijns op mijn gezicht herinner ik Frank er even aan dat dit mijn 6e vis en dat ik hem toch nog eruit gevist hebt ( beetje plagen moet kunnen toch?) De beurt is nu aan hem om te lachen omdat het wel de kleinste vis is die ik vang tijdens deze sessie. Iedere karper is er 1, zo ook deze en onze beschubde vriend heeft de eer om wederom een topsessie af te sluiten!

Gewoon een mooi plaatje…

De vrijdag in dezelfde week ga ik het weer een dagje proberen. Het succes van deze week ruikt naar meer! Vibraties in de broekzak van Frank en 5 minuten later is de visdate voor die vrijdag afgesproken. De spullen worden weer in de Starlet gedumpt ( die begon inmiddels ook al krachtig naar vis te stinken) en in de ochtendschemering wordt er weer koers gezet naar het Oosten. Als we aankomen grijp ik eerst de boiliepijp en een handje boilies. Eerst even de stek aanvoeren, dat hadden we namelijk nog niet gedaan. Daarna worden de hengels opgetuigd en ik werp eerst de rechtse in. Vervolgens de linkse en terwijl ik terug naar boven drentel om de onthaakmat en het net klaar te leggen, giert er al een Fox door de morgenstond. Ik draai verbijsterd om want ze liggen er nog geen minuut in en ik heb niet voorgevoerd. Blijkt de linkerhengel al de zijn. Dit is toch verreweg de snelste beet die ik heb gehad. De vis vecht mooi en na enige minuten kan Frank het net onder een robuuste schub van net geen 9kg schuiven. Die is alvast binnen! Dit dagje zal voor mij nog 2 mooie vissen van 7 kilo opleveren. Helaas werd Frank met rust gelaten..

Na dit weekend kwam toch echt de aanvang van het collegejaar. School bestond alleen nog in een grijs verleden, maar het ging echt weer gebeuren. Studeren en op kamers, kortom een nieuwe fase in mijn leven. De stad Delft heeft er een inwoner bij. Er is even geen tijd meer om te vissen, die komt begin oktober weer. Tussendoor gaan Frank en Ron een nachtje op dé stek van 2006 en ook deze sessie zal goed uitpakken voor beide heren. Frank mag 's avonds al weer een mooie 20er landen en ook Ron vangt 's middags zijn eerste 20+ vis. Eindelijk, nogmaals proficiat jongen!

7 oktober ga ik weer een dagje vissen. Dictaten mee, dan kan ik toch nog wat huiswerk doen en tegelijker tijd nog een dikke vangen ook! Ik nestel me weer op mijn vaste stekkie en na 3 uur is de eerste run weer een feit. De stek loopt nog steeds, geweldig. De hengel op het hoekje trekt krom en de pieper fluit van blijdschap. De vis komt vrij snel naar de kant en ik zie een grijzige schub die niet ver van de 20pond af zit boven komen. Als ik z'n bekje zie, komt deze me heel bekend voor..na even denken weet ik het. Op een foto bij Rudi heb ik een vis gezien met een hele rare lip. Die heeft hij toen ook Lipje gedoopt, en zo te zien gaat het hier om hetzelfde exemplaar. Onder de top blijft de vis flink diep achtjes zwemmen, en geeft zich na een flinke strijd gewonnen. De weger bevestigt mijn vermoeden over zijn gewicht, 19 pond schoon aan de haak. Met de zelfontspanner maak ik een paar foto's en Lipje mag zijn baantjes weer gaan trekken.

Weten jullie gelijk waarom hij Lipje heet…

Een uurtje later is het weer prijs, ditmaal op de andere hengel. Die ligt tegen de obstakels en daarom staat de baitrunner bijna dicht. Deze vis daarentegen lijkt het niet eens te merken, de lijn vliegt gewoon van de spoel af. Wanneer ik aansla moet ik serieus in de hengel gaan hangen om de vis uit de stenen te houden, wat is deze sterk zeg! Stiekem ga ik aan mijn PB vis denken, die vocht ongeveer hetzelfde. Als de vis eindelijk voor de kant zit en omhoog komt zie ik dat ik met een 20er te maken heb, alleen niet mijn PB. Geeft niks verder, het blijft een mooie vis, en wat een prachtige drill!

Op de mat zie ik een mooie donkere slanke beer liggen. De weger stopt op 21 pond, maar dat is dan ook echt 21 pond pure kracht. Een onbekende 20er kan bij het bestand genoteerd worden. Het zal dit dagje bij deze vissen blijven, maar ik zal er zeker niet over klagen. Ik mag weer 2 beauties noteren! (Hoor je 's avonds op msn: Die rat heeft er weer een 20er bij hoor..sjonge jonge.. Ja jongens, dat is waar, maar daar rijdt ik dan ook de avond van de voren nog even 25 km heen en terug om in de stromende regen te voeren voor en als je niet gaat zul je ze ook niet vangen..)

Frank had niet genoeg aan 6 broodjes hamburger en ging op zoek naar alternatieve voedselbronnen..