Het Seizoen Van...

Seizoen 2007 deel I

Het is nu medio april en nu het visseizoen weer in volle gang is, besluit ik weer eens in de pen te kruipen over de belevenissen die we tot nu toe meegemaakt hebben dit jaar en alles wat ons nog te wachten staat. Dit jaar gaan we het proberen op 2 nieuwe wateren, waarvan er één in België ligt. Een water van ongeveer 7 hectare vol obstakels, kraakhelder water en een zeer interessant bestand.

Dit gaan we eens proberen omdat het weer totaal wat anders is, en gelijk een cursusje dressuur- en obstakelvissen in één. Het andere water is een lang kanaal met een aantal grote baaien. Er is weinig bekend over dit bestand, dus we gaan daar eens kijken wat voor verrassingen er rondzwemmen. Voordeel is ook dat we nu allemaal in het bezit zijn van een flitsende bolide wat het kilometers maken richting een goede stek vergemakkelijkt.

Een stekje op ons Belgische water..

Aangezien de winter niet echt koud is geweest zijn we gewoon de hele winter doorgegaan. Toch was het water afgekoeld naar een graadje of 6 wat het zoeken naar vretende karpers niet bevorderd.

Ik heb ooit in een grijs verleden nog eens geleerd met biologie dat vissen koudbloedig zijn, brasems schijnen toch andere wezens te zijn dan... Iedere sessie, ik probeerde iedere week in ieder geval één dagje in het weekend te vissen, waren de karpers spoorloos, maar de brasems hadden de tijd van hun leven. Gemiddeld zo’n 3 keer per sessie kondigde een dansende swinger en enige bliepjes uit de Delkim een vreetgrage slijmjurk. Beter dan niks natuurlijk, maar niet de actie waar we voor kwamen.

Zoals hierboven al te lezen was kan ik van november tot begin april geen mooie verhalen over dikke karpers houden, uit deze blanks zijn nog wel enkele leuke verhalen gekomen, waarvan hieronder een kort overzicht volgt.

Eind januari, de vispas is besteld, maar nog niet binnen, gaan Frank en ik eens een zondagmiddagje op ons thuiswater kijken. Ik verstop mijn hengels achter een rietkraag, zodat niemand ze ziet staan. Gelukkig, komt er terwijl dat normaal nooit gebeurd, een controleur langs. En gelukkig, krijg ik beet net terwijl de man weer wil vertrekken. En gelukkig is het dan nog een brasem ook! En gelukkig….kreeg ik geen boete!

Het weekend erop gaan Mathieu, Frank H en ik weer 2 dagen er tegen aan. We gaan 2 dagjes vissen. Helaas is het weer niet al te best( lees: zwaar k*t, regen, hagel en windkracht 8).

De dome van Mathieu is het slachtoffer geworden om ons tegen deze natuurelementen te beschermen. Het opzetten verloopt, geheel naar verwachting, niet echt soepel. Met z’n 3en moeten we er alles aan doen om de tent niet tot een gigantische vlieger om te toveren. Na ruim 3 kwartier, 20 haringen, 4 scheerlijnen en een nat pak is het dan eindelijk gelukt. Vissen maar!

Let’s get in on!

De storm heeft het water omgetoverd tot een kolkende binnenzee. Er staan gewoon koppen op het water. De vis is wel los, zo zal deze middag blijken, want Mathieu krijgt 3 runs, waarvan hij één 11kg schub kan landen, ik zeg geen slechte beginvis, gezamenlijk verzorgen we ook nog de witvisvangst met een stuk of 6 brasems en nog 2 windes.

De dag daarna is het weer wat kalmer en de vis helaas ook. Op 8 hengels ( 4 mensen, 2 stekken) treft slechts één brasem een haak.

In het paasweekend is er ook weer tijd vrijgemaakt om te kunnen vissen. Alle bazen zijn verwittigd: wij gaan vissen! In het paasweekend staat een dubbele nacht gepland met Frank H. Al een uur na aankomst vang ik al de eerste brasem, en deze drukt de moed er goed in. Dit gaat hem worden vannacht! Niet dus…deze brasem was ook gelijk de laatste tot de avond erna. Ik vang dan weer een brasem en kort daarna krijgt Frank een run en mag de eerste karper landen na een dikke 24 uur.

Omdat de vorige avond en ook deze weer de vis vooral links van onze stek springt, wordt de tactiek aangepast. De 3 hengels rechtdoor hebben maar 1 karper opgeleverd en dat moet beter kunnen. Mijn rodpod wordt verplaatst en wordt links van onze tenten gezet. We zaten namelijk precies op een bocht rechtdoor te vissen. Een hengel van ieder wordt op de linkse pod gelegd, hetzelfde verhaal voor rechtdoor.

Zo zitten we ’s avonds onder het genot van een zakje chips de sessie te bespreken terwijl we ons opwarmen aan een klein vuurtje. De tweede nacht worden we vergezeld door Mathieu en Tissink, zij zullen enkele meters verderop hun geluk gaan testen.

Na 2 dagen en een nacht is de batterij iets eerder leeg dan vorige nacht, dus wordt de tent maar eens opgezocht. Ik heb me net goed en wel in m’n slaapzak geïnstalleerd en ben bijna weg als ik ineens een Delkim hoor. Keiharde fluiter, terwijl de sounderbox naast mijn oor akelig stil blijft. Raar, maar toch snel kijken... Halverwege naar de hengels ebt de run weg en neemt een denderende schaterlach van Mathieu en Tissink het over. Mathieu had een Delkim-run op zijn telefoon staan, met dezelfde toon als ik gebruik en die lag dus naast mijn tent.

Goede grap en met nog een lichte hartverzakking duik ik weer op m’n stretcher. Ik stop mezelf weer lekker in wanneer er een run uit de sounderbox klinkt. Ja dàààg Mathieu! Nu is het niet meer grappig. Frank en ik zijn er heilig van overtuigd dat ze nu aan de piepers aan het klooien zijn. Voor de zekerheid ga ik toch maar even kijken. Onderweg zie ik hun lampjes al enige honderden meters verderop, dus zij kunnen het niet geweest zijn. De conclusie wordt snel getrokken: BEET!!

Frank mag aan de bak, want het is op zijn hengel. Een kleine schub komt zeer verontwaardigd het net in gezwommen met een blik van: waarom duurde dat zo lang eikel!? Na deze vis blijven alle piepers stil en kunnen we heerlijk slapen. Omdat we 2 knolletjes op 48 uur vissen toch wat schraal vinden en er in een kom enkele honderden meters verderop de vis aan het springen is met bosjes, besluiten we ’s ochtends om nog even te gaan verkassen. We hebben onze huidige stek nu 2 dagen gegeven, maar nu is het tijd om naar de vis toe te gaan.

We breken ons hele kampement af en alles wordt in de auto geladen. Voor die paar uurtjes en een vrij lange wandeltocht om bij de stek te komen beperken we het materiaal tot de foudraal en een onthaakmat. De hengels staan nog geen kwartier of ik mag de eerste volle fluiter aanschouwen. Eindelijk een karper! Wanneer ik aansla schiet er een dikke boeggolf de kom uit, deze vis heeft er duidelijk zin in! Zijn vriendjes ook, aangezien er nog een vis of zes de kom uit dendert. Het gehaakte onderwerp betreft een vis van ongeveer 15 pond en deze is meer dan welkom.

Na nog 2 brasems en een karpertje te hebben gevangen vinden we het wel mooi geweest. Douchen!

Nog een wijze les na dit avontuur: Mocht je voor de “number two” (schijten dus) eens comfortabel op een tak willen zitten, controleer dan eerst of deze stevig genoeg is. In mijn geval trof ik een dode tak die al voor ruim de helft afgescheurd was, met als gevolg dat ik met mijn blote reet achterover in de brandnetels viel: niet fijn!

Hoppaaaa!

Tweede paasdag gaan we eens op ons nieuwe Belgische water kijken. ’s Ochtends voor de haan wakker is toeren er al 3 ‘Oelanders’ over ’s Heerens wegen richting de grens. Eenmaal er over ga je van een mooie vlakke snelweg over in een soort hindernisbaan.

De schokdempers hebben het overleefd en terwijl we naar onze stekken lopen zie ik een vis happen aan de oppervlakte. Het is voor het eerst dat ik er ga vissen, dus ik grijp elke kans aan om er een vis te strikken. Gelukkig heb ik een korsthengel mee, dat scheelt tijd met optuigen.

Na wat gestruind te hebben krijg ik eindelijk een aanbeet. Een dikke hoge karper, zeker 10 kg, duikt op de korst en duikt meteen de takken in. Ik sla aan, hand op de slip, maar het helpt allemaal niks...de vis dendert onhoudbaar de takken in. Ik weet hem nog een heel eind terug te trekken, tot er opeens een harde kort droge knal klinkt. Terwijl de vogels in de bomen om me heen verschrikt opfladderen dwarrelt het gerafelde nylon voor me in het water….need I say more…

Tot zo ver het korsten…ik zoek een leuke stek op en installeer m’n spullen. Deze sessie brengt ’s middags voor Mathieu de eerste vis, een prachtige schub van 7 kilo heeft zich verkeken op de boilie en heeft de eer om met bovengenoemde visser even te poseren voor de camera.

Terwijl ik even bij Frank H 200 meter verder aan het kijken is zie ik ineens Mathieu naar mijn hengels schieten, terwijl er in de verte een Delkim ratelt. Buiten adem neem ik de hengel over van Mathieu, terwijl ik in het water al ernstig gekwaak hoor, met een smerige grijns zegt hij Alsjeblieft, succes! Hèhèhè. De reactie begrijp ik enige milliseconden later als het kwakende sujet aan het eind van de lijn zie. Onze gevederde vriend is, best knap als je met toplood ligt, in de lijn gezwommen en heeft zich toen vast gefladderd. Heel fijn...
Ik kan hem gelukkig zonder schade bevrijden, dus hij heeft weer geluk, stek verkracht, maar we blijven lachen!

Zo gaan we het weekend erop nog een sessie, maar zowel Ramon als Frank verspeelden beide een dikke (20+) vis, gewoon niet te houden..! Inmiddels zijn we nu wel zo ver dat we echt keihard gaan sleuren, mocht er weer een aanbeet volgen. Ik vind dat niet de mooiste manier van vissen, maar het is echt noodzakelijk anders is het gewoon vis kwijt, met alle gevolgen voor de vis van dien.

De eerste Belgische vis voor Mathieu terug in het heldere water

Wordt vervolgd...