Het Seizoen Van...

Seizoen 2007 deel II

20ers oogsten!

De meivakantie is aangebroken en rr staat weer een dubbele nacht in de planning. Mathieu en Frank vormen het ene koppel en ik ga de eerste nacht met Ron vissen en de 2e nacht met onze Vlaamse vriend Nathan. Niemand houdt het twee nachten met mij uit namelijk.

Beide 'kampen' liggen een kleine 200 meter van elkaar verwijderd, op schreeuwafstand dus ( en nee…daar hebben geen omwonenden last van). Aangezien de stek die ik op het oog heb, één van de populairste stekken van het water is, wil ik er snel bij zijn. Rond 4 uur zit ik uitgepakt en geïnstalleerd. Tijdens het opbouwen van mijn tent krijg ik al een beet. De swinger knalt omhoog en de top kromt zich alleen daar blijft het ook bij. Vreemd, inspecteren die handel. De afstand boilie-haak vind ik te groot en ik verhelp dit door de boilie te vervangen door een grotere bol. Dit blijkt te werken, aangezien een klein half uur later, terwijl ik mijn tent aan het inrichten ben, diezelfde hengel wederom krom trekt, maar nu blijft de slip lekker ratelen. Ik sla aan en vermoed een kleintje. Geeft niks, die geeft in ieder geval moed! Voor het net moet ik mijn veronderstelling drastisch aanpassen. Niks kleintje, een 10 kilo schub! Na nog wat knokken land ik de eerste vis na een uurtje en meteen de eerste twintiger voor mij dit jaar. Leuk om te beginnen, 21 pondjes.

2 uur later, onder toeziend oog van een controleur en Frank S, ook een bekende van ons (red. inmiddels vaste vismaat), gezellig kletsend, verstoort een fluitende blieper de conversatie. Na een leuke dril komt er een dik schubje van 8 kilo kennis maken. Overigens, de tweede nacht is extra speciaal voor Frank, hij krijgt namelijk gezelschap. En wel van iemand van het andere geslacht! Ze is benieuwd hoe zo'n nachtje vissen is, en kruipt gezellig een nachtje bij Frank in de tent. Duurde wel akelig lang trouwens voor hij uit z'n tent kwam toen hij een run had... hehe. "Nee, er is niks gebeurd hoor…" (tuuurlijk Frank;-))

Mijn eerste vis van het grote water, geen reus, maar ik ben er wel trots op!

Terwijl ik met Ron nog wat na zit te keuvelen rond middernacht, is dezelfde pieper wederom onbeleefd en loeit door het gesprek. Ik sla aan en de vis knalt gelijk door de slip, goed zo da's een mooie! Ze blijft op een flinke afstand van de kant heen en weer zeilen en na 10 minuutjes krijg ik haar onder de kant. De gebruikelijke achtjes rond het net volgen, maar na nog enkele minuten kan Ron het net dirigeren onder een flinke dikke schub. Hoplaa op de eerste avond al twee 20ers te pakken! Deze vis blijkt na wegen ruim 11 kilo te wegen en zit, net als de andere, bomvol met kuit. We zitten echt precies voor de paai op de windkant en dit werpt zijn vruchten af.

Na deze vis blijft het de rest van de nacht stil en kunnen we nog enkele uurtjes slapen. Alleen hier moet ik nog even mee wachten, want rond half 2, ik ben er net in gekropen na bovengenoemde vis en heb me net lekker genesteld, stopt er een auto achter onze stek. Ik hoor een deur slaan en pak m'n Mac-light om eens te kijken wie ons nu komt storen. Gelukkig klinkt al vrij snel het bekende "HEEE Meistroo!" De lijfspreuk van Ramon. "Kom jij nu ooit nog doen gozer?" is mijn reactie. Ja man ik kom ook nog even een half nachtje vissen…. "Okeee….uhm succes met opbouwen dan" De volgende ochtend zien we hem een paar honderd meter verderop zitten, en hij heeft nog vis gevangen ook! Met wat gebrul en gebaren probeert hij ons duidelijk te maken dat er foto's geknalt moeten worden, aangezien ik de enige ben die zin heeft om te lopen begin ik aan een wandeling door het vochtige gras. Aangekomen schiet ik de platen en sta er nog van te kijken dat hij in het pikkedonker zijn spulletje zo netjes heeft neergezet. De foto's zijn genomen en ik wandel weer terug om daar een stevig ontbijt te nuttigen.

Tegen de middag gaat Frank Marieke halen. Met spanning zitten we met de verrekijker te wachten tot we zijn auto weer zien verschijnen. Als 2 professionele vogelspotters zitten we erbij en zodra ze uitstappen vliegt er gelijk allerlei schunnige taal over het water ("Ken je die gasten, Frank?" "Jaaa, die ken ik wel…." Is de reactie van Frank. Omdat Ron nog moet werken gaat hij er vandoor en word ik vergezeld door Nathan de tweede nacht. Hij heeft helaas niets gevangen, maar goed..volgende keer beter zeggen we dan maar.

Frank S hier in actie

's Middags komen Mathieu Frank en Marieke even bij mij langs, althans, daar zijn ze mee bezig, maar ze zijn nog geen 50 meter van hun stek verwijderd wanneer de pieper van Mathieu keihard begint te fluiten (de wind stond op mijn kant dus ik kon het goed horen) dus er wordt een sprint terug ingezet. Enige minuten later galmt er "Spiegel!!!" over het water. Aangezien het bestand vooral schub is, ben ik toch wel benieuwd en ga snel even kijken. Het betreft een mooie donkere spiegel van een kilootje of 8.

Wanneer ik terug kom en uit de auto stap (hemelsbreed een paar honderd meter hè, het is nog een ruime kilometer wandelen..) hoor ik enig gepiep, maar dan niet uit een bevederd vliegend organisme, neen uit een klein vierkant kastje bovenop mijn rodpod. K*t, rennen! De vis is helemaal naar rechts richting open water gezwommen, dus er is gelukkig nog niks aan de hand. Ik grijp de hengel en begin te sleuren…tenminste zo had ik het gedacht. De vis denkt daar heel anders over en dendert vrolijk door de slip. Zo te voelen hangt er een flinke bak aan, want deze is sterker dan voorgaande vissen. Als een stoomtrein dendert hij maar door de slip..dit moet echt wel een dikke zijn want dit is niet te houden. Ik weet de vis weer mijn kant op te krijgen, alleen ze zwemt me vrolijk voorbij en vervolgt deze route terwijl de USA het er maar zwaar mee heeft. Krakend en kreunend geeft hij lijn af, maar de vis gaat vrolijk door. Ik kom langzaam tot de conclusie dat ik maar gewoon stevig in de hengel moet gaan hangen anders gaat het fout… Helaas is dit te laat, want opeens zit de vis muurvast en is met geen mogelijkheid meer los te krijgen. Ik loop naar de plek toe waar de vis vast zit, maar het is te laat. Geen vis en muurvast. K*T!! Wat zou dit nu toch geweest zijn, blijft er maar door mijn hoofd malen.. Onder het motto: het kan niet altijd feest zijn leg ik me erbij neer. Ik heb tenslotte al 2 mooie vissen gevangen.

Inmiddels is Nathan aangekomen en hij is bezig zijn zooi te sorteren terwijl ik weer ik dikke fluiter krijg. Ook deze vis gaat behoorlijk door de slip heen en naar links en rechts en Nathan mag, een half uur na aankomst al het net onder een vis van iets boven de 10 kilo schuiven. Zo gaat ie lekker! Hij heeft net een foto geschoten als hij opeens als door een horzel gestoken richting zijn hengels vliegt…oh ja nu hoor ik het ook: pieeeeeeeeee….. Eveneens na een half uur na aankomst kan hij ook al een visje van 6 kilo noteren. Wederom: Zo gaat ie lekker!

Mooi zonnetje door de bomen..

Na het verorberen van een raar blikje pasta met gehaktballetjes in tomatensaus, schiet de hengel van Nathan er op eens vandoor…een zieke fluiter totaal uit het niks..geen piepen van te voor, in 1 keer: FLUIT. Nathan mag enkele minuten flink in de hengel gaan hangen want een korte dikke schub van 10 kilo gaat tekeer als een wilde (komt misschien omdat ie intern in brand stond vanwege die hete kruiden in z'n bollen, als je er aan ruikt ga je spontaan niezen;-))

1 uur 's nachts worden we opeens verschrikt wakker door een fel blauwe led en enige piepjes. Ik vermoed dat het een brasem is en kom op m'n dooie gemakje de tent uit. Na aanslaan voel ik nog steeds weinig…"Brasem Nathan, leg het net maar weer weg" Na even horen we geplons voor de kant, de vis is gearriveerd, lampjes aan en eens kijken.. Wojoooow das wel een dikke karper! Tijdens het drillen is ook een Fox van Frank aan de overkant gaan fluiten. Ik vond het nogal lang duren voordat hij uit z'n tent komt..maar ja, hij heeft wel visite natuurlijk..gna gna. Terug naar mijn vis, Nathan lift het net en met enig gekreun kan hij de vis op de mat leggen. En daar ligt een dikke hoge bomvolle schub te happen. Na inspectie blijkt het een bekende vis te zijn, en ze is op topgewicht, 28 pond. 28 brul ik over het water en niet veel sneller hoor ik "23!!" Terug. Floep floep floep..op 4 plaatsen langs de kant schieten er overal lampjes aan. De vangsten blijven niet onopgemerkt door de andere aanwezige vissers..niet al te slim, maar wie denkt daar op zo'n moment aan.

Omdat het nog maar 1 uur 's n nachts is, besluit ik de vis niet te zakken, dan moet ze veel te lang in de zak en dat is zonde. Ik zak eigenlijk nooit een vis, of het moet wel net een bizar mooie vis zijn en deze niet langer dan twee uur in de zak moet. Bovendien, ik had net in de karperwereld een artikel gelezen over Parry Vermeulen, die zijn topvis 's ochtends dood in de zak vond en ik dacht, dat zal ik niet hebben. We maken er snel een paar kiekjes en onderstaande is degene die het best uit de bus is gekomen.

Tuut tuut, brasem...

De ochtend erna verkeer ik in feeststemming. De vis doet helaas niks meer, maar ik zeg Nathan dat er tussen half 2 en half 4 nog wel een vis gaat bijten. Dat was gebleken uit de vorige dagen, ook wel logisch, daar ik op een dieper stuk vis en Bets en Teute op een ondiepe plaat. De vis trekt dus waarschijnlijk in het eerste zonlicht de plaat op, zij vingen namelijk veel 's ochtends, en deze trekken in de middag weer terug naar het diepere deel, waar wij ze dan vingen. Er is nog even hilariteit ( aan mijn kant) omdat 5 voor half 4 ik weer een fluiter krijg en nog een vis van 7 kilo mag noteren. Rond diezelfde tijd zien we Mathieu ook met een kromme hengel staan en hij zal ongeveer tegelijkertijd nog een vis van 21 pond kunnen landen. Wat een topsessie!