Het Seizoen Van...

De zomervakantie

Na mijn tentamenweek redelijk succesvol te hebben afgerond, kan ik eindelijk weer eens gaan vissen. Het is lekker zomervakantie. Aangezien ik toch nooit geld heb, en het totaal niet meer naar mijn zin heb op mijn werk, besluit ik niet te veel gaan werken, en veel uren aan het water te gaan maken. Dit weekend gaan we weer vissen. We stationeren ons wederom op de doorgang. De avond van te voren ga ik flink voeren met de vismeel bollen. Ik ben benieuwd of we deze nacht meer succes hebben. Het aas waar we nu mee vissen is beter en ook wordt er veel minder gepaaid. Er was een wegwerp-bbq aangeschaft en we zitten lekker worsten en hamburgers te bakken. Na een stroef begin ( hij rookte verschrikkelijk) ging het toch goed. We waren even vergeten om de aanmaakblokjes te verwijderen, en die lagen behoorlijk te stinken. Weten we dan ook weer… We hebben weer van een voortreffelijke maaltijd genoten en de avond begint al te vallen.

We hebben net voor het donker de tent klaar gemaakt, het is inmiddels al flink aan het schemeren als ik 3 piepen krijg. Ik kijk, maar er gebeurt verder niks, en ik wil weer verder gaan in de tent als plotseling mijn pieper het uitschreeuwt. Het bleef toch niet bij 3 piepen. Een sprint naar de hengels over allerlei losse stenen, waar constant het gevaar in schuilt om ongenadig hard op je gezicht te gaan, is het gevolg. Ik sla aan en voel wat ik zo graag wou voelen, een karper! Ik ben helemaal gelukkig, de eerste vis op dit water. Helaas is het maar een kleine vis, maar dat maakt niet uit. Ik heb succes gehad. Die lelijke bananenbuiger van een Ron, hij heeft 4x al mijn foto's bekeken op mijn camera (De gehele vrouwelijke kant van 5vwo staat in slechts 200 foto's vastgelegd in interessante zwemkledij ten tijde van een zomerfeest) en aangezien ik zelf ook zo slim was om geen reservebatterijen mee te nemen, zijn we niet echt slim geweest. Je raadt het al: de batterijen zijn leeg! Gelukkig heeft Ron zo'n hightech mobieltje waar een camera en zit, en kan mijn eerste vis toch nog redelijk worden vastgelegd. Helemaal gelukkig duiken we op onze stretchers. We did it!

Toen deed de camera het nog… We hadden het bbq-en nog niet helemaal onder de knie.

Na deze vis zien we het helemaal zitten voor vannacht. Wat Pim niet zo goed had gedaan was het weerbericht in de gaten houden, de eerste dag zou het een heerlijke zomerdag worden. Ik had dus alleen een shirt en een korte broek meegenomen en in mijn tas zat nog een regenjas. De eerste dag is het ook inderdaad prachtig weer. Wat ik niet zag, is dat er in de loop van de nacht een enorme storing aankomt. We krijgen per telefoon te horen dat het best wel eens vochtig kan worden, maar al die doemscenario's nemen we niet echt letterlijk. Het is ongeveer twee uur 's nachts en ik lig wakker. In de verte hoor ik wat gerommel. Hmm, onweer, dat is niet echt prettig, zeker niet wanneer de tent tussen een hoop bomen staat en de bewoonde wereld 5 km verderop is… Gelukkig blijft het vrij rustig boven ons, het flitst ongelooflijk, maar dat is nog een eind weg. Toch lig ik niet echt lekker, en ik hoor ook dat de wind wat is aangewakkerd. Ik kan nu toch niet meer slapen, en ga liever mijn spullen wat beter voorbereiden op eventueel noodweer. De hengels gaan met de toppen het water in, en ik zet de tent met enige scheerlijnen aan omringende bomen vast. Ook leg ik het doek flink strak met grote stenen. Ron is inmiddels ook wakker geworden en ziet enigszins wit om de neus. Er hangt ook een flinke bui achter, én voor ons. Rond half 5 belt mijn moeder redelijk in paniek omdat het boven ons huis ontzettend noodweer is. Onze vredige woonplaats wordt geteisterd door zwaar onweer, regen, hagel en flinke windstoten. Bij ons is er nog niks aan de hand hoor, en na haar enigszins gerust te hebben gesteld…wij bleven allebei vrij kalm ( eigenlijk waren we gewoon stikveel bang, maar als stoere visser kun je je niet laten kennen) De stretchers hebben we alvast maar opgeklapt, slapen komt er voorlopig toch niet van. Ik besluit, nu ik toch wakker ben en de bui er nu nog niet is, nog snel even naar mijn hengels te kijken, en even opnieuw in te gooien. Mijn moeder belt weer. Het is zo hevig, dat ze ons op komt halen. Ik zeg haar dat ik voor geen goud mijn spullen zomaar laat staan maar ze komt toch even kijken. Dan kunnen we in ieder geval even schuilen. De tent wordt voor het laatst gecheckt en nu toch vrij gespannen lopen we richting de weg.

Het duurt niet lang of mijn moeder is gearriveerd. Oh het valt eigenlijk best mee hier, zijn haar eerste woorden wanneer ze uit de auto komt. Maar na 5 minuten om ons heen te hebben gekeken, nemen we dat standpunt toch terug. Boven de zee ziet de lucht donkergroen en enorme bliksemschichten verlichten de hele zee. Ook voor ons neus bliksemt het behoorlijk. Na een studie op de windmolens te hebben verricht concluderen we dat we er precies tussendoor zullen gaan, mits te wind niet draait. Ze is nu zuidwest, dus de bui voor ons, zal voor ons langs schuiven, en de bui achter ons op zee, is dan helemaal niet gevaarlijk. Ik overtuig mijn moeder ervan dat we ons best zullen redden en voorzichtig te zijn en zij gaat weer naar huis om haar bed weer op te zoeken. Wanneer we weer terug naar de tent lopen hoor ik mijn pieper. We rennen als een bezetene terug, en zien dat mijn verste hengel al een poos aan het runnen is geweest. De vis is een enorm stuk van ons verwijderd en is helemaal de grote put op gezwommen. Ik sla aan en voel dat dit een betere vis is. Na een aardig gevecht (wat overigens niet fijn is met het idee dat er een enorme bui boven je hoofd hangt en dat je met een 3.60 meter lange hengel, gefabriceerd uit carbon, in je handen staat, maar goed) De zware vis komt na een poos onder de kant en ik zie vaag de omvang van een grote vis. Helaas zal ik het niet lang kunnen zien, want door onverklaarbare reden schiet de haak los en plonst het lood met een lullig plopje terug het water in. Een losser!! En dat op mijn 2e vis, ik baal als een stekker, maar gezien het onweer vervang ik snel de boilie en vliegt het zaakje snel terug. Ik blijf nog even naar het weer kijken en het ziet er nog steeds redelijk gunstig uit voor ons. Na dit nachtelijke avontuurtje zijn we doodop en Ron ligt boven op de stretchers en ik op de onthaakmat, en zo vallen we in slaap.

Vette actie onder de top 's ochtends vroeg tijdens het korsten…

Na een paar uurtjes, het is inmiddels licht, word ik kletsnat wakker. Bulderend onweer hangt nu recht boven ons! Watskebeurt?? De wind is van zuidwest naar noordoost gedraaid. ( vissers die bekend zijn met dit water zullen weten hoe NIET constant de wind hier is….) Dus de bui die voor ons hing, hangt nu boven ons en blaast recht de tent in (Fijn zo'n open shelter) De regen heeft ons, samen met alle spullen kletsnat gemaakt en ik kan je verzekeren, kletsnat wakker worden is geen pretje.. Zo snel mogelijk zetten we de tent zo laag mogelijk en proberen we een paar dingen, tevergeefs, droog te maken. Zo blijven we nog een uurtje zitten, maar we zien het toch eigenlijk niet meer zo zitten. Bovendien, we hebben het behoorlijk koud gekregen in die natte kledij. Na een korte discussie besluiten we toch maar het thuisfront te bellen dat we het nu echt niet meer zien zitten en binnen een half uur verschijnt opa ten tonele. In de stromende regen worden alle kletsnatte spullen in recordtijd vanaf de doorgang naar de auto getransporteerd en daar, met licht geweld, in de auto gepropt. Thuis wordt de ravage in de garage te drogen gezet, en ik zoek, na een warme douche, eerst mijn bed even in om wat bij te slapen…'wat' wordt een halve dag en ruimen we de spullen op. Een natte maar geslaagde sessie, alleen een beetje jammer van het weer. 1 ding heb ik zeker geleerd: NIET alleen bij het weerbericht naar de windrichting kijken!

Weer een dagje…

De volgende week willen we met z'n 3en weer een nachtje proberen. Omdat Ron een rijles heeft die dag, kan hij niet meegaan en gezien de grote kans op zwaar onweer 's nachts besluiten we het toch maar bij een dagje te houden. Als stek is dit maal de kleine put gekozen. We gaan links van het midden zitten, zodat we de hele linker kant van het putje kunnen bevissen. Om het toch redelijk breed te houden leg ik 1 hengel naar rechts toe. Frank en Ron gingen de dag hiervoor Vlemmix met een bezoekje vereren en komen tijdens hun tripje er naar toe langs het water. Ze gaan gelijk even voorvoeren. Omdat ik niet zoveel boilies meer heb geef ik zomaar een halve kilo mee om voor te voeren. Frank heeft de plekjes waar hij wil gaan liggen al in gedachte en ik wil graag 1 hengel links voor de sluis hebben en 1 naar rechtsaf in de richting van de doorgang. De heren zijn zo vriendelijk om enige ballekes van mij te deponeren op die stekjes.. Frank komt die dag terug met een Fox Horizon Pod en een nieuwe overwrap set en die moeten natuurlijk gebruikt worden. Het weer ziet er goed uit, niet echt warm, veel kleine regenbuitjes en een matige wind. We bellen 's avonds nog even om nog de laatste details af te spreken en ik hoor gelijk dat ze tijdens het voeren erg veel azende vissen zagen en heel veel paaiende vissen. Er zit dus veel vis op ons stuk en dat kan heel fijn zijn, want de dag dat we gaan vissen is het weer minder goed, en zullen de vissen meer gaan eten in plaats van paaien…denken we tenminste. Ook ga ik eens testen of ik met Line aligners meer vang, gezien de losser van vorige sessie.

Frank weegt zijn 1e vis!

We gaan allebei in een gat tussen de bossen zitten, zo'n 25 meter van elkaar vandaan. Terwijl ik mijn tent aan het opzetten ben hoor ik Frank ineens roepen: IK HEB ER 1! Wat? Nu al, hij heeft net ingegooid!? Ter plaatse hoor ik wat er aan de hand is. Mijnheer lag niet goed en haalde terug in, en terwijl hij het zaakje naar binnen draaide werd een toevallig passerende brasem geschept door de haak en aan de rug mee gesleurd. De vis schrok zich het apelazerus ( wat zou jij doen met een haak in je rug) en vecht voor zijn leven. Geloof ons, wat ze ook zeggen van brasems, als je ze in de rug haakt willen ze echt wel vechten hoor! De vis wordt uit zijn ellende verlost, en zwemt, licht kreupel, er weer vandoor. Er wordt na even nagelachen om de situatie en we gaan weer verder met onze spullen op te ruimen.

De gehele ochtend loopt Frank te mekkeren dat hij zoveel gras heeft in zijn tent. Hij zit de hele ochtend op zijn knieën in het gras ( zijn kingsize stretcher, nog net niet met een neger en wuivend palmblad meegeleverd, staat ongebruikt buiten) met een schaartje elk ongewenst grassprietje te kort wieken. Je kan natuurlijk ook gewoon je spullen op dat gras zetten Frank, dat scheelt je enig werk. Nadat de grond van zijn overwrap voldoende is bevonden kan Frank ook eindelijk de rest van zijn spullen binnen gaan zetten. Het begint net te regenen dus hij heeft weer mazzel. Een uur hierna hoor ik Frank vanuit de bossen in de regen brullen. Kom nou man! Ja waarom dan? Ik had een run man, kom scheppen! Ooh…niks gehoord… Door de regen sprint ik tussen de bosjes door en zie daar Frank met 1 gekromde hengel staan. Het feit dat er een vis aanhangt wordt nog even bevestigd door aan te geven hoe gruwelijk harde run hij wel niet kreeg. Frank vindt de regen maar niks, en verkiest zijn tent boven de regen en de vis: meneer gaat gewoon in zijn tent zitten met de hengeltop naar buiten. Doe je dan even moeite voor je eerste vis van het water… Helaas, de vis is nu voor de kant, dus hij zal nu zijn tent wel uit moeten om hem voor het net te loodsen. Wanneer we de vis zien weten we dat we met een mooi exemplaar te maken hebben. Eenmaal geschept gaan we door het lint. De grootste vis van het water die we tot nu toe hebben gezien, en de eerste vis van Frank. We hebben een kerngezonde schub van 16 pond op de mat liggen. Er worden flink wat foto's geschoten en de vis blijkt Frank wel aantrekkelijk te vinden Hij ( we weten hierna dat het een hij is) voelt zich erg op zijn gemak bij Frank, en laat enige drupjes kwak op de mat vallen. We gaan allebei in een deuk en sporen de vis kennelijk nog meer aan want een hele plas zaadjes is het gevolg!

Na deze vis is het weer stil, we krijgen allebei nog wat brasempiepjes, maar verder niks. Ik ga mijn kamp eens inspecteren en ga daar even mijn logboek invullen. Terwijl ik naar mijn hengels aan het staren ben, geef ik de moed een beetje op en leg me erbij neer dat ik niks ga vangen. Juist op dat moment volgt er een piep en mijn swinger klimt langzaam omhoog. De top van mijn rechter hengel kromt langzaam naar rechts en de slip begint langzaam te lopen. Ik sla verbaast de vis aan en voel bijzonder weinig. Ik roep Frank en wanneer hij gearriveerd is zeg ik dat het niet trekt, dus dat het waarschijnlijk een brasem is, maar misschien een grote slome vis. Aangezien de vis niet naar boven komt zal het wel een grote vis zijn, we zijn benieuwd! Omdat de vis niet als een brasem naar boven komt komen we tot de conclusie dat het waarschijnlijk een grote is, zeker nadat we de kolken een meter of 15 uit de kant zien.. Eenmaal voor de kant gaan er 2 vissertjes, ik in ieder geval, compleet door het lint. Een enorme donkere schubkarper komt voor de kant aan de oppervlakte. Ik schrik me helemaal het apelazerus bij het zien van deze vis! Na enige probleempjes, voornamelijk een vis die geen zin had om in het net te komen, kan Frank de bak scheppen. Dat is Romp gil ik, want ik heb deze vis, het boegbeeld tevens topvis van het water, al op vele foto's bewonderd. Frank twijfelt of het überhaupt wel een 20ponds vis is, maar ik weet zeker, gezien de omvang van het monster dat het een 20+er is. Eerst wegen ter bevestiging. De vis wordt in de weegzak gehangen, en het wijzertje van de weger knalt naar de 13 kilo toe. Romp is nu officieel een feit. Ik werd helemaal gek. Rondjes rond de tent dansen, allerlei vreugdekreten werden geuit en er werden al wat mensen gebeld om het feit te melden.

Frank merkte licht gepikeerd op dat ik nu eerst maar eens moest komen om de vis te onthaken en voor de fotoshoot. Zit wel wat in natuurlijk maargoed, ik was even door het dolle heen. Nadat ik mezelf weer onder controle heb kniel ik weer voor de vis. Wat een enorme big is dit zeg. Vissers van buiten Zeeland zullen mij waarschijnlijk uitlachen, want wat is 26 pond nou..? Dat zal ik jullie vertellen.

Romp...

In Zeeland is het niet echt overbevolkt door grote vissen. In ieder geval niet bereikbaar voor ons. In Zeeuws Vlaanderen ligt nog wel een water waar ook joekels zwemmen maar dat is net een beetje ver voor een vistripje. Dan hebben we het Schelde Rijn kanaal nog, maar tegen de tijd dat je daar een vis hebt gevangen ben je 3 seizoenen verder. Vandaar dat we dan beperkt zijn tot de kleinere dressuur wateren in de buurt. Eerder dit seizoen spraken wij over een grote vis als deze zo rond de 15 a 16 pond weegt en als je dan opeens Romp voor je neus hebt liggen..dan weet je echt niet wat je ziet!

Dit terzijde, de foto's werden geschoten en Romp werd voorzichtig terug gezet en ze zwom gelukkig zonder problemen weg. Hierna ging ik eerst even zitten om het feit te laten bezinken en ging nog wat meer mensen bellen. Nadat ook dat weer op orde was werd de hengel weer voorzien van een boilie en terug naar de stek geworpen.

Toen ging ik Frank maar weer eens opzoeken, hij zat weer in zijn eigen tent een beetje te mokken, en na enige al lang bekende flauwe grappen en een kus op zijn wang was hij weer snel de oude. We bespraken alles nog een keer en gingen toen de koelbox maar eens openen, want van vissen krijg je honger! Frank toverde een maaltijd tevoorschijn waar de plaatselijke bevolking van het nabijgelegen dorp een week op kan leven, (deze koelbox zal nog vaker terugkomen dit seizoen) en er werd enig, eigenlijk zeer veel, voedsel geconsumeerd. Die middag ving Frank nog een brasem en een winde.

Inmiddels was het avond geworden. Mijn toenmalige vriendin is ook komen kijken. Ze wil me nou toch eindelijk wel eens een vis zien vangen, want ze ziet altijd wel foto's en hoort altijd gigantische verhalen over enorme vissen, maar ze wil harde feiten!

Tegen 10 uur in de avond worden we opgehaald, dan begint het een beetje donker te worden en kunnen we nog net onze spullen opruimen. We zitten net gezellig in mijn tent als ik een piep krijg. Het zal ongeveer 21.00 uur zijn geweest, de wind is gaan liggen en het regent een beetje. Mijn swinger zakt een stuk en klimt dan weer ophoog. "Volgens mij is dat weer een dikke carp Frank" zeg ik, aangezien de beet precies hetzelfde is als eerder 's middags. Ja dag hoor, als je er nog een karper uittrekt sla ik je, luidt het commentaar van Frank. De hengel van de sluis is dit keer van vis voorzien. Ik sla aan en in tegenstelling tot Romp gaat deze vis er meteen vandoor. Ik voel ook dat dit weer een flinke bak is. Dit feit deel ik Frank mede met een enorme grijns op mijn gezicht. Het is natuurlijk behoorlijk zuur voor Frank, maar vandaag was het geluk aan mijn zijde… Carolien haar wens was nu ook uitgekomen, want ze ziet me nu eindelijk in actie..! De vis zeilde volle bak de hele put over, maar ik kon hem/haar/het na 10 minuten naar de kant manoeuvreren. Toen we ze zagen wisten we gelijk dat het weer om een grote vis ging. We schatten hem op minstens 18 pond, aangezien deze dikker was dan die Frank ving en die woog al 16 pond! De vis schrok van onze lelijke hoofden en runde weer volle kracht het water op. Na een half uur onder een regenboog te hebben gestaan, regen, zon en alles wat mogelijk is te hebben gedrild was de vis eindelijk klaar voor het net. Ze schoot overigens hele mooie foto's in de tussentijd dat ik aan het drillen was.. Terug naar de vis. We konden ze eindelijk scheppen en toen Frank het net liftte merkte hij toch licht aarzelend op: Euhh Pim, dit is misschien weer wel een 20er… Wat zeg je, ik geloofde hem echt niet..dat is toch niet mogelijk…2 topvissen boven de 10kilo op 1 dag! Dan gaan we hem eerst maar eens wegen, want het was inderdaad een flinke bak. De weger zette Frank's argument kracht bij, want de vis bleek inderdaad 20pond te zijn, sterker nog, ruim 22 pond! Ik bleef nu vrij rustig ( eigenlijk was ik gewoon stomverbaasd en overdonderd, maar je moet je natuurlijk niet laten kennen als je zo'n goeie visser bent…right…) Gelukkig voor ons was de vis nu totaal uitgeput. We gingen de vis maar eens inspecteren, want voor zover wij weten zijn er maar 6 bekende 20ers op het water en we zagen totaal niet welke dit is. Lang kunnen we er niet over nadenken want op dat moment krijgt Frank enige piepen gevolgd door een snoeiharde run. De hengel waarop het gebeurde lag maar enige meters van de oever vandaan dus we zagen een dikke boeggolf het water op denderen. De vis had ook geen zin om naar de kant te komen.

Uw charmante auteur in actie.

Er deed zich nu een probleempje voor. We hadden maar 1 onthaakmat mee, en die werd al gevuld door mijn 20er. Omdat ik hier toch foto's van wil hebben besluiten we hem even in mijn landingsnet te leggen en in het water te houden. Caro krijgt het net in haar handen gestopt met de opdracht om de vis zo ver en diep mogelijk in het water te houden. Het was even stress bij de vissertjes. Ik pakte Frank's net en stond klaar om te scheppen. Ook deze, oersterke, schub kon geland worden. Mijn vis werd vergezeld nu door een carp van 13 pond bij 72 cm. Carolien werd weer ontdaan van het net met "dat slijmerige ding" in en net op dat moment arriveerde Dhr. Henk Huibregtse, beter bekend voor vrienden en familie als de vader van Frank, om ons op te halen. Hij is getuige van deze 2 vissen en staat ook wel van het formaat te kijken. Verder meldt hij ons dat er een flinke onweersbui aankomt dus dat we maar beter op kunnen schieten. Na deze wijze woorden neemt hij plaats op Frank zijn stretcher en maakt het zich gemakkelijk. De foto's werden genomen en de vissen werden terug gezet. We stonden nog even naar het water te staren en met de woorden "Nou jongen, geniet er nog maar even van, want zoiets maken we niet snel meer mee" draaien we om en ploffen vermoeid in de auto.

Tijdens de terugrit barst me er een partij onweer los, als we er nu een nachtje gezeten zou hebben zou de kringspier toch flink dicht zijn geknepen, dat weet ik wel. Waarschijnlijk hadden we dan ook wel gruwelijk gevangen, aangezien de vissen massaal op onze kant van het water waren, en door de onweer de vissen helemaal los gingen…althans, dat dachten we.

De volgende dag bellen we elkaar gelijk op om foto's te gaan bekijken van allebei. Meteen wordt er een cd met foto's gebrand en naar de lokale drogist gefietst om daar het foto-ontwikkelapparaat van onder het stof te graaien. Ik bestel gelijk een uitvergroting van Romp, want dat is natuurlijk een vis, die moet aan de muur!

Tot zover deze zeer geslaagde sessie, moge er nog meerdere soortgelijke volgen zeg ik! De dagen hierna moet ik werken, er zal toch ook nog geld verdiend moeten worden tenslotte…

22 pond, klaar voor het net?