Het Seizoen Van...

Soms zit het mee...

Vakantie!

De laatste 2 dagen voor ons vertrek naar de VS ga ik nog 2 ochtendjes korsten. Vanaf een uur of 6 tot 10 op het putje in de buurt. Omdat er weinig gevist is de laatste tijd gaan de vissen als een gek. In die 2 ochtenden vang ik 16 karpers, waaronder Bert en Ernie ( de lokale toppers) Mijn persoontje heeft het geluk dat we redelijk wat familie in de USA hebben wonen. We zijn die al een paar keer wezen bezoeken en ook dit jaar heeft het ouderlijk gezag genoeg geld gespaard om over te vliegen. Ik heb al lang na zitten denken over nieuwe molens, gezien mijn huidige als een bejaarde boomklever draaien…

En welke kan je nou beter kopen in USA dan de Shimano USA's?! Ik had al op internet gekeken en zag dat ze daar "spotgoedkoop" waren. Ik zou daar wel eens even de eerste beste viswinkel binnen lopen en een stel mooie baitrunners uitzoeken… NIET DUS! Nergens konden we de runners vinden. Ik heb in elk plaatsje dat we stopten en een sport/viswinkel had gekeken voor goeie molens maar helaas. Vlak voordat we naar huis gingen zag ik op een terrasje een krant op de grond liggen met daarop een advertentie en visartikelen. En wonder boven wonder stonden daar de Shimano USA's in, in de aanbieding nog wel! Het bleek een opruimingsactie te zijn en we konden na een half uur bellen 2 exemplaren laten vastleggen over 2 winkels verspreid in Los Angeles. De winkels lagen nogal uit elkaar, want LA is geen stad zoals Goes, neen ongeveer zo groot als de provincie Utrecht… Maar goed, Pim ging toch zo blij als een kind terug met 2 Shimano's, de molens waar ik al jaren gek van ben.

De nieuwe aanwinsten!

Eenmaal terug gekomen moeten de nieuwe speeltjes gezegend worden. De ochtend dat ik thuis ben moet ik nog even achter lijn aan. De keuze is gevallen op Shimano No Escape 0,30mm, 8,2kg. De volgende ochtend ga ik even vissen op de buurtput. De eerste hengel wordt gezegend door een vis van 70rond en de 2e door 'de Blinde' een oude bekende van ons.

De week hierna wordt er nog een dagje op de West Veste afgesproken met Visvrinden Frank en Ron. Even bijkletsen van de vakantie enzovoorts. Frank en ik fietsen redelijk vroeg weg en Ron komt later gezien het feit dat hij met een slaperig hoofd in zijn boxershort de deur voor ons open doet. "OOh gingen we vissen..?" Ja Ron, inderdaad. Na anderhalf uur is ook hij ter plaatse en gaat tussen ons in zitten. Wij hebben namelijk al 4 verspreide stekken gekozen. Minder leuk is dat Ron tussen ons in 3 vissen binnen een uur vangt en wij niks. Later verspeelt Frank er 2 en vangt er later nog 2 bij, en ik vang helemaal niks. Ik besluit 1 hengel nog iets verder te leggen en prompt na 10 minuten een run. De vis voelt goed aan, maar na een poosje verspeel ik hem. Dat bevordert mijn humeur niet kan ik je zeggen! (Frank, maar met name Ron zullen dit bevestigen) Ik leg hem op dezelfde plek terug en krijg na 5 minuten alweer een run! Over een 'lucky spot' gesproken. Gelukkig kan ik deze vis wel landen en we hebben te maken met een knol met de lippen van Angelina Jolie.

Angelina onder de karpers…

Terug naar HET water….

Tijdens ons Westveste tripje hadden Ron en ik besloten om het weer eens op Rilland te proberen. We gingen een dagje, omdat er de volgende dag gewerkt moest worden. De avond van te voren gingen we eerst per scooter en een tas vol boilies en een werppijp over de schouder richting het water om te voeren. De volgende dag waren we er vroeg bij en al spoedig doorkliefden enige korda's de nog spiegelgladde waterlijn.

2 hengels gingen het wijd op en we hielden er beiden 1 langs de kant. Het zag er goed uit, niet te warm en af en toe wat regen. Laat in de ochtend kreeg Ron (eindelijk) een fluiter op zijn rechter hengel. Hij was er al 6 keer wezen vissen, maar had tot nu toe geen succes gehad, in tegenstelling tot Frank en mij. Ron tikte de vis en hij voelde het gene waar hij al een poosje voor aan het knokken was: een karper. Na een zenuwslopend gevecht, zijn lood was losgeschoten en bungelde gevaarlijk een paar meter van de vis af, kon ik de vis landen. Hij ging door het dolle heen want hij de had meteen de grootste vis van dit seizoen te pakken, een mooie schub van 70 cm kon genoteerd worden in het logboek. Zijn dag kon nu al niet meer stuk, maar het werd nog gekker, want de volgende vis liet niet lang op zich wachten. Het regende inmiddels behoorlijk toen hij weer een run kreeg. Ditmaal een knolletje, maar hij had weer succes!

Hierna was het weer een poosje stil en het werd erg gezellig met een bijzonder vrolijke en hyperactieve Ron in de tent. Net toen het weer een beetje ging miezeren kreeg ondergetekende een paar piepen en knalde de swinger omhoog. Ik was er snel bij en tikte de vis. Ze voelde log en zwaar aan en kwam gelijk na aanslaan naar boven, waar we heel even een heel klein hoog rugvinnetje zagen. Wat is dat nou weer, vroegen we ons af maar na de drill zagen we toch een mooie schubkarper onder de kant komen. Het bleek dat haar rugvin was gemerkt o.i.d. want die bestond uit 2 delen. De weger stopte op 17,3 pond, en dit gewicht werd gemeten bij 78 cm. Geen slechte vis dacht ik zo!

De stemming zat er weer goed in, en wat waren ze lekker..!

Tegen het eind van de middag werd de barbecue opgestart. Er werden overheerlijke hamburgers geconsumeerd en hierna werden de frikadellen bij ons eetfestijn betrokken. Op dat moment kreeg Ron weer uit het niks een harde run, de frikadellen vlogen door de lucht en er werd een sprint getrokken naar de hengels. Het waaide inmiddels behoorlijk, dus ik moest scheppen, en de barbecue tegelijk in de gaten houden (het zou immers zonde zijn om de frikadellen aan te laten branden…!) Ook deze vis kon na een mooi gevecht geland worden, en Ron mocht zijn nieuwe PB verwelkomen. Een mooie vis van in de 15 pond had de boilie gegrepen!

Ron met zijn nieuwe PB! Commentaar: kiek es wat vriendelijker man..!