Het Seizoen Van...

Het gaat weer lopen..!

Vandaag heb ik met Mathieu en Frank afgesproken om het komende weekend weer op de boezem te gaan vissen. Doordat de temperatuur van het water nog steeds erg laag is, zijn de vangstverwachtingen niet al te hoog. Maar wie niet waagt, wie niet wint! Aangezien bekenden van ons al enige weken iedere dag gaan voeren op de kleine put, besluiten de ethische zieltjes in ons om maar niet op de kleine te gaan vissen. Het zou vrij lullig zijn om een dikke vis van hun voerstek af te pezen. Als stek is gekozen voor de doorgang, de ervaring heeft geleerd dat dit een erg goede voorjaarstek is.

De wind werkt deze dagen wat minder mee. Een noordwester, kracht 5/6 loeit schuin over de doorgang, recht op ons. Het kost dan ook enige moeite om de tentjes fatsoenlijk neer te zetten. Wederom geniet ik van het feit dat ik onder een open shelter lig, met een stevige bries en een buitentemperatuur 's nachts van een graadje of 8. Gelukkig sta ik redelijk in de luwte van Mathieu z'n dome, dus eigenlijk moet ik niet zo zeuren, maar ja je moet toch aan je tekst komen tenslotte...

Frank en Stefan komen later aan i.v.m. werk. We zien ze rond een uur of 7 aankomen en ze besluiten midden in het open stuk tussen de windmolens te gaan zitten. ( ook daar staat de NW6 recht op te blazen) We pakken de verrekijker en gaan er eens goed voor zitten hoe beide heren hun plu de grond in gaan jassen. 2 uur later staat er dan eindelijk 1 overwrap. Bijzonder komisch om dat bezig te zien. Bewust te laat gaan we eens kijken of we nog ergens mee kunnen helpen, maar dan liggen inmiddels de hengels al in en kunnen we (ah wat gemeen) niks meer doen.

Ik zit net beneden bij de hengels en Mathieu staat een meter of 20 verderop te voeren, wanneer de linker hengel van Math keihard gaat loeien. Ik sla aan en brul naar Mathieu dat hij zijn eerste karper van het water maar eens moet komen afdrillen. Alsof hij aan het hordelopen is springt hij over de stenen richting mij en zijn hengel. Hij neemt hem over en gaat verder drillen. Na een minuutje ongeveer begint hij angstig te mompelen dat hij er af is. De lijn is slap gevallen. Ik hoop nog even dat hij naar hem toe zwemt maar helaas, de lijn is afgeschuurd op 1 van de vele stenen. Balen voor Mathieu, maar ik verzeker hem dat als er nu al actie komt, er vannacht best nog wel eens meer kan gebeuren. Gelukkig, dat helpt. Later die avond krijg ik een brasembeet en kan ik de eerste vis van de boezem voor 2006 binnendraaien. Niet geblankt in ieder geval, maar een carp zou leuker zijn. Kan nog komen zullen we maar zeggen.

The magic is about to happen….

Rond een uur of 12 liggen we net goed en wel te slapen wanneer ik weer een brasembeet krijg. Vanzelfsprekend is dat beest er, nadat ik uit mijn slaapzak ben gekropen, schoenen aan heb gedaan en naar beneden ben gedarteld, al lang af. Jammerrrr. Slapen dan maar weer. Ik trek net mijn schoenen uit als wederom de linker hengel van Mathieu een volle run geeft. Ik geef een brul en hoor allerlei gekreun en gestommel in de tent naast me. Zo te horen gaat dat nog even duren en aangezien ik startklaar ben om naar beneden te vliegen, ga ik alvast maar. Met mijn schoenen half aan vlieg ik zo snel mogelijk naar de hengels en ga daar ongelooflijk op mijn bek. Nog zittend op de grond grijp ik de hengel en sla aan. Ik voel dat dit een dikke vis is en ren nu, nog steeds met schoenen half aan in het pikdonker tussen allerlei grote stenen, ( gezien de losser eerder die avond) over de doorgang richting de stek van Mathieu, zodat we de vis recht naar de kant kunnen drillen. Nadat hij eindelijk zijn sloffen en bril heeft gevonden komt hij aangesprint met het net. Hij neemt het over en we kunnen de vis afdrillen. Voor het net zie ik een vette karper en kan Mathieu alvast verzekeren dat hij zijn PB aan de lijn heeft en zeer waarschijnlijk nog een 20er ook. De landing verloopt goed en wanneer ik het net lift vertel ik hem met een grote grijns op m'n gelaat dat hij z'n eerste 20er heeft. Math dendert bijna achterover als hij het formaat van de vis ziet en kan zijn ogen niet geloven. Na wegen blijkt de vis 11 kilo te wegen en is 79 cm lang. Echt een mooie massieve schub. We vinden het zonde om de vis te zakken, dus maken de foto's nu gelijk maar. En daar zit Math even later, met knikkende knietjes en zijn eerste 20er in zijn handen klaar voor de foto. Ik gun het hem als geen ander. Na de plaatjes gaat de vis gelijk terug en zwemt er netjes vandoor.

De rest van de nacht blijft het stil. 's Middags…Mathieu is net even weg, ik lig half te slapen op mijn stretcher, weer een keiharde fluiter. Ik doe mijn ogen en oren open, zie dat het wederom Mathieu zijn hengel is, vloek en dender naar beneden om aan te slaan. Daar voel ik wéér een grote vis. Ik sprint weer de hele doorgang over en hoop dat hij snel terug is, omdat ik ook geen net heb mee genomen. Alleen helaas, weer midden op de doorgang na 10 minuten drillen, zit de vis opeens muurvast. Na een beetje in de hengel te gaan hangen schuurt wederom de lijn af, en kan ik weer fluiten naar de vis. Jeetje bammer zullen we maar zeggen. Mathieu is net aangekomen en ziet mij met zijn hengel aan komen lopen. Na de woorden, dat was er weer 1, weet hij genoeg en bevestigt maar weer een nieuwe montage. Ik baal als een stekker, je eigen vis verspelen is k*t, maar die van een ander helemaal. Gelukkig heeft hij al een mooie gevangen, dus blijft de sessie nog een succes. Uit latere informatie zal blijken dat precies voor de stek van Math en rij stronken in het water ligt.

Terwijl de zon wakker wordt heb ik de eerste al te pakken…

Examens…

Heuj pim, ga je van het weekend mee slachten op de boezem? De woorden van Frank door de telefoon. Nee pik ik heb examens weet je nog… De vissessie is gepland precies in het weekend tussen de examenweken. Ik doe VWO examen en dat komt me niet zomaar aangewaaid, dus moet ook dat weekend flink doorblokken. Volgende week Frenk dan heb ik alle tijd. Wanneer ik de volgende ochtend bel, baal ik toch even als een stekker. De mannen hebben ieselijk gevangen. Frank had Romp op een topgewicht van 27 pond, en ving daarvoor nog 2 vissen van 23 pond. In totaal troffen 15 karpers het net die nacht. Ik ben totaal van de eier dat ik niet mee ben gegaan en ben driftig aan het zoeken naar een reden waarom niet. Mijn moeder weet me toch op te vrolijken door even te melden dat ik na deze weken wel met een vwo-diploma op zak loop. Je hebt gelijk mam….

Na de examens is het dan eindelijk weer zover. Een nachtje vissen. Lang van te voren is weer een nacht met Mathieu op de doorgang gepland. Tussendoor krijg ik opeens nog een weekend vrij waardoor ik 2 nachten ervoor weer eens met Ron een nachtje ga vissen. Wegens verplichtingen aan vriendin en familie komt Ron me pas 's avonds ophalen. Tegen een uur of half 9 bereiken we het water. Na eerst een rondje er rond te hebben gereden komen we tot de conclusie dat het best wel druk is. De eigenlijk geplande stek die ik in mijn hoofd had is ook al bezet. De doorgang en de kleine put blijven nog over. De doorgang hebben we allebei niet zo'n zin in, dus gaan we eens op de kleine put kijken. Het is daar helemaal rustig en we zien eigenlijk best veel vissen draaien en azen. Dat ziet er onverwachts best goed uit. We kijken elkaar aan en besluiten: we gaan het hier maar eens proberen vannacht! De spullen worden uit de auto gehaald en naar beneden gebracht. Omdat het al begint te schemeren, tover ik als een gek de hengels tevoorschijn en een emmertje boilies. Die moeten zo snel mogelijk liggen vind ik zelf. Tijdens het bijvoeren gooi ik na een jaar trouwe dienst, opeens mijn werppijp finaal doormidden. De brokstukken vliegen 5 meter voor mijn neus in het water. Omdat er toch veel vissen aan het azen zijn, voer ik zomaar 2 handjes boilies per hengel bij. Ik hoop maar dat ze het zullen vinden. Als alles eenmaal staat, gaan we nog even bij Leen en Rudi kijken, die zitten tussen de windmolens te vissen.

Rond 2 uur 's nachts horen we opeens een auto achter ons stoppen en portierdeuren slaan. Ron trekt me van mijn stretcher, want in zo'n afgelegen gebiedje midden in de nacht is dat best vreemd. Er wordt gezocht naar enig wapentuig, maar tijd om te kijken krijgen we niet, want opeens loeit 1 van m'n Foxen door de nacht. De meest linkse hengel fluit er vandoor. De auto wordt op slag vergeten en ik grijp de hengel. Die klapt meteen dubbel, en na een spannende dril komt er een flinke schub voor de kant. Die gaat wel een eind richting 20 pond zien we allebei. Helaas valt het op de mat erg tegen, de vis is helemaal leeg van de paai. De weger komt hierdoor ook niet boven de 18 pond uit. Toch een mooie vis van 79 cm, en de eerste karper van dit jaar op de boezem. Geen slechte begin dacht ik zo (Later bleek dit dezelfde vis te zijn, die Mathieu in april, voor de paai, op 22 pond ving. Nu 4 pond lichter dus…jammer).

Na deze vis te hebben bevrijdt gaan we toch maar eens naar de auto kijken of er niks mee gebeurd is. We treffen gelukkig niks verdachts aan en besluiten weer te gaan slapen. Veel tijd daarvoor krijgen we niet van 2 uur later loeit diezelfde Fox ons weer uit bed. Weer hangt er een mooie vis aan, weer een oude bekende, weer lichter dan de vorige keer. Deze vis had ik in november helemaal aan de andere kant van het water gevangen op 19,6 en ook dit keer kan de weger ons maar blij maken tot 17 pond. Toch leuk om op een relatief groot water oude bekenden tegen te komen. Na deze vis kunnen we eindelijk een beetje slapen en na een stevig ontbijt besluiten we het water te gaan observeren vanuit de omringende bomen. Aangezien de kreet "To the Bone" helemaal in is onder de karpervissers, is de afleiding "In de BOOOOOM!" snel geboren.

Nieuw watertje verkennen

Eerder die ochtend werden we gewekt door de vader van Frank, hij had de mannen op de oostkant of gezet. Frank en Mathieu gaan het daar een dagje proberen. Mooi, daar gaan we dan straks eens kijken. De auto wordt gestart en we rijden naar de Oostkant toe. Ter plaatse zien we Frank en Mathieu niet, en het blijkt dat ze helemaal op de zuidoever bij de windmolens, vele honderden meters van hun kampement vandaan, bij een andere visser gingen buurten. We sluipen naar de hengels toe en zijn net aan het bedenken wat we er eens mee uit kunnen vreten. Veel tijd daarvoor krijgen we niet, want de heren hebben ons in het oog gekregen, en komen, alsof ze een run van een 60 ponder krijgen terug naar hun hengels gerend. Shit, betrapt…uhm..nouja even de swinger tegen de hengels dan maar. We rennen snel naar de auto toe en sprinten weg om een paar honderd meter verderop te kijken wat ze gaan doen. Die arme Frank weet niet wat em overkomt en rent voor zijn leven.

Wanneer ze ter plaatse zijn krijgen we een boos telefoontje wat we met de hengels hebben gedaan. Niks hoezo? Helaas hebben ze onze auto herkend, en dachten ze dat er mensen spullen kwamen stelen. Hè, wat flauw, maar het was best grappig. Terug bij onze spullen hebben we honger gekregen van al dat rennen en besluiten een paar kipnuggets te bakken. Wanneer ze net goed zijn fluit de rechtse Fox en vliegen de nuggets door de lucht. Ik sta in contact met de 3e karper van de sessie.

De wind staat inmiddels vol op onze kant te blazen en dat komt ons ten goede zo blijkt. Een mooie donkere vis van 16 pond, 76 cm, heeft de boilie gegrepen. Wanneer deze net op de mat ligt begint ook eindelijk 1 van Ron's piepers aarzelend te piepen, gevolgd door een denderende run. Ron slaat aan en de vis gaat gewoon door de andere slip heen of er niks veranderd is. Dat is een dikke Ron! Echt leuk voor hem, aangezien hij als enige van ons nog niet groter als 17 pond heeft gevangen. Mijn vis gaat snel even de bewaarzak in zodat we straks samen foto´s kunnen maken. De vis stelt de slip van Ron zwaar op de proef want hij gaat echt als een gek. Eenmaal voor de kant zien we een grote staart, zeker van een 20er. Dat zou even tof zijn! Helaas, tot onze teleurstelling zit er maar een klein lijfje aan die staart vast. Het blijkt een vis van 17 pond te zijn, met de staart van een 25er. Wat heeft die vis ongelooflijk grote vinnen zeg. Helaas, geen pr, toch een wrede vis. Hierna vang ik nog een knolletje en vinden we het allebei wel weer mooi geweest. Een geslaagd nachtje.

Mathieu geeft er een zwiep aan!