Het Seizoen Van...

Zomervakantie

Piep piep…'kut Brasem, flikker op..' ( half 7 ´s ochtends en ik ben ditmaal een nachtje met Mathieu, enige dagen later op de doorgang) piep piep piep..grr..ritsrits, slaapzak van mijn hoofd en zie het blauwe lampje op de sounderbox branden. Vanaf mijn stretcher zie ik ook net de rechtse swinger tegen de top staan. Hmm, toch maar eens kijken dan. Piep piep pieeeeeeeeeeeeee….. De brasem was dus toch geen brasem, maar een carp. Gelukkig zit ik inmiddels in de starthouding en kan dus snel naar beneden naar de hengels toe. In de ochtendmist kan ik de 3e vis van de sessie verwelkomen, ook 1in de 12 pond.

We zitten al sinds gisterenochtend op de doorgang ten tijde van een hittegolf. Je begrijpt het vast al, schroeien geblazen. Tegen verwachting in ving ik 's middags en 's avonds al een vis, zonder voor te voeren, terwijl het bloedje heet was. Ook tegen alle verwachtingen in, gebeurde er 's nachts helemaal niks, terwijl er veel vissen aan het azen waren. Het warme weer werkt op de hormonen van onze 7-vinnige vrienden, want op verschillende plekken op de overkant zijn ze fanatiek de liefde aan het bedrijven.

Ik vind het nog iets te vroeg om op te staan en ga weer terug liggen. Alleen dit zal een kort bezoek zijn, want diezelfde hengel trekt weer krom om met ratelende slip en fluitende sounderbox de 4e vis aan te kondigen. Ditmaal een betere. Een mooie sterke "kanaalschub" van 17 pond, 77 cm, heeft zich verkeken op het aasje en mag even op de foto. Omdat ik het nogal sneu voor Mathieu vind dat hij nog steeds niets heeft gevangen en alle actie op die ene hengel is gekomen, besluit ik die hengel te verplaatsen zodat Mathieu daar kan liggen. Nobel, alleen zinloos, want er gebeurt niks meer. We liggen net lekker in het zonnetje te soezelen wanneer ik weer een Foxje hoor krijsen. En ditmaal is het de andere hengel, dat zal je dan ook net zien. We hebben hier te maken met een torpedoschub die het carbon van de Slim Line flink krom doet trekken. Dit was ook de laatste vis van de sessie. Eindstand 5-0 voor mij, alleen had ik het liever 3-2 gezien. Helaas ben ik niet de persoon die daar iets aan kan doen, maar het blijft zuur voor Mathieu. Volgende keer beter kerel!

Op verkenning, nieuw stekje gevonden, maar zit er ook vis?

De dag voor mijn verjaardag ga ik voor de zoveelste keer mijn verjaardagscadeautje proberen te vangen uit de West. De topvis daar, Ed, is met 22 pond voor Zeeuwse begrippen een flinke bak. Vooral omdat bijna iedereen deze vis al heeft gevangen en ik niet, ga ik extra jagen op deze vis. Die ochtend lukt het niet, al loopt het als een trein en vis ik Reneetje (een local die 8 keer per week op de West vist) best hard weg, met 6 vissen en nog 4 runs die ik helaas niet kon verzilveren. Waarom weet ik niet, de 6 vissen ervoor ging volgens plan, ik kreeg zelfs 2 dubbele runs, en opeens vlogen er 4 achter elkaar af. Daarna vang ik gelukkig nog een vis van 14 pond (wat voor West begrippen een nette vangst is).

Voor mijn verjaardag krijg ik een nieuw Shimano molentje voor mijn korsthengel. Die ga ik de dag erna 's avonds eens uitproberen. Mathieu krijgt telefoon en heeft ook wel oren naar een avondje korsten. Wegens meningsverschillen met de locale populatie zwanen vallen onze korstplannen aardig in het water. Dan krijgt ondergetekende een wild plan. Langs een groot deel van de overkant, waar altijd veel vis vanaf komt, staan allemaal bomen en takken in het water. Daar korst niemand, ook logisch want je moet wel gek in je hoofd zijn om door een oerwoud van brandnetels distels en bramen te duiken voor een mooie korstplek. Gelukkig zijn we dat en na een lekker tochtje door al dit begroeisel zitten we op een mooie stek. We zien veel vissen aan de oppervlakte, waaronder enige dikke en de 2 koi's.

Helaas zijn de vissen ons een paar keer te slim af en rond 10 uur 's avonds ben ik het selectief op de dikkere vissen jagen een beetje beu, en zie net 2 vissen naast me happen. Op hoop van zegen dan maar. Wonder boven wonder zijn het nog best grote, en de grootste ( dacht ik) duikt al vrij snel op de korst. Die spuugt hem weer uit en de andere vis pakt hem en de lijn loopt strak. Knal, de Fox 2B haak in de lip en een ratelende slip is het gevolg. Aan de manier van vechten is dit ook best een net exemplaar. Zeker wanneer ik zijn staart zie. "Uhm, Mathieu, kun je even komen scheppen?" Heb je een dikke dan? "naaa, denk 70 cm ofzo, tis wel een dikke" wanneer hij gearriveerd is en het net te water laat, verlaten de volgende woorden zijn mond: "De [ziekte], das wel een dikke, volgens mij is dat Ed man!" Nee toch, zo groot is hij toch niet? Ik zeg het vrij voorzichtig, want dit is inderdaad wel een flinke vis, en wanneer ik het net optil weet ik het toch bijna zeker. Die is best zwaar. En daar ligt hij voor me, na 2 jaar erop te azen; Ed, op 22 pond bij 81 cm.

Frank spreekt zijn goedkeuring uit over zijn Nasi Goreng/ Fu yong hai ontbijt.

Blanken..

De zomervakantie is aangebroken! De examens zijn achter de rug en ik ben nog geslaagd ook! Wat wil je nog meer? "een 50er spiegel?" nou doe maar! Er kunnen weer meer nachtjes gevist worden. 24 juni staat de eerste gepland. We gaan een nachtje onder het appelboompje vissen ( een stek die nog vaker terug zal komen dit seizoen). Wanneer we 's avonds aankomen verwachten we weinig slaap. Er zijn namelijk aardig wat vissen actief op de stek. Deze verwachting komt niet uit, want de hele nacht houden m'n bliepers zich stil. Pas in de vroege morgen volgt eindelijk de verlossende run. De verre hengel hangt. Na een leuke dril kan Frank het net onder een dikke korte misvormde schub schuiven. Hij of zij is wel een beetje ongelukkig, want met een veel te groot uitpuilend oog en een knik in de rug, kan je deze vis niet echt het toonbeeld van lichamelijk perfectie noemen. Boeit niet, geen blank! De hengel wordt terug gelegd en na een half uur krijgt diezelfde een harde fluiter. Het voelt beter als de eerste en na een paar mooie runs krijgen we de vis voor de kant. Een grote kop, die erg kwaad mijn richting op kijkt, gevolgd door een lang lijf komt mokkend richting net. Dat moet toch wel een 20er zijn..denk/hoop ik. Alleen wanneer het net gelift wordt, blijkt dat de vis helemaal leeg is. Er hangt helemaal geen buik onder, wat een scharminkeltje. Een vis van 82cm lang zou toch een zwaarder moeten zijn dan 17 pond! Wanneer we beter kijken, blijkt dit een vis te zijn die Frank vorig jaar rond dezelfde tijd op ruim 21 pond ving. Jammer jammer, maar het is niet anders. Ook deze anorexia patiënte wordt terug in vrijheid gesteld en dit zal ook meteen de laatste vis van de sessie zijn. Helaas, we hadden er wel meer verwacht…

Visvriendje Ron gaat met zijn wederhelft naar Mallorca en ik zal de week erop de koffers vatten met mijn geliefde en onze bestemming in Tunesië gaan zoeken. We lopen elkaar dus net een paar weken mis op het visgebied. Voor Ron's vertrek besluiten we nog een avondje te gaan vissen op de West. De spullen worden in de Starlet geladen en er wordt koers gezet naar Goes. Deze avond valt precies in de hittegolf en er wordt bar weinig gevangen. Deze avond zullen we ontdekken dat de vissen pas in het donker, wanneer het duidelijk aan het afkoelen is, in actie komen. Vanaf dat moment dienen de runs zich achter elkaar aan en zullen we een aardige portie karpers op de kant kunnen werken.

Waarom heb je dit deel dan blanken genoemd, vragen mensen zich vast af. Welnu, dat volgde na terugkomst van vakantie. Na een aardige start in de vakantie, zijn de vissen door de aanhoudende hitte totaal ontregeld. Het lijkt wel of ze niet meer eten! In de 4 nachten die ik de daaropvolgende weken vis, weet ik slechts 1 karper (20,4 pond, dat wel) en een brasem te verschalken. Het water lijkt wel dood, niemand vangt er wat. Wat we ook proberen en welke stek we ook bevissen, geen spoor van de vissen.

Één van de weinige vissen die hap wou doen…

Een paar weken later is het weer in ons land vol verscheidenheid volledig omgeslagen. Waar eens meerdere hittegolven achter elkaar waren, regent het nu pijpenstelen en waait het alsof het herfst is. Dit weerbeeld belooft vis! Helaas, er worden 2 nachten gevist en weer vang ik niks. Mathieu ving op 1 van die nachtjes zijn 2e 20+ vis, een mooie sterke schub van 21 pond. Dat was ook de enige vis die nacht. Hoe kan dit? De aandacht wordt even afgeleid door een heugelijk feit. Het rijbewijs is binnen! Eindelijk kan de rode bolide voor de deur uit winterslaap en afgeladen met visspullen overal naar toe karren.

Helaas kan ik niet meteen weg, want er staat een ander belangrijk hoofdstuk des leven voor de deur; studeren. De ontvangstweek van de TU Delft is deze week en het is de hele week feest in de stad! Na deze gezellige week kan er weer gevist worden. Helaas kunnen Mathieu en Frank niet en heeft Ron zich een weekje vergist in de datum van aanvang van zijn nieuwe schooljaar, dus is niemand beschikbaar. Alleen dan maar, de spullen worden in de auto geladen en nog in het pikkedonker naar het thuiswater gekoerst. Gezien de regen en de wind vol door de doorgang besluit ik bij het appelboompje met 2 hengels de doorgang strategisch te bevissen zodat ik bijna iedere doortrekkende vis op mijn voerstek krijg. Een derde gaat single-hook met een pva-tje op een totaal andere stek. We zien wel wat ie doet…

Laat maar komen die run!

Wat ik toen nog niet wist maar nu wel is dat een sessie zou worden waar ik niet eens over zou durven dromen…een kort verslag: De hengels lagen, de stretcher en de tent staan en de regen klettert op het tentdoek. Na ongeveer 3 uurtjes krijg ik een zakker op de singlehook hengel. Ik vlieg er naar toe en terwijl ik dat doe trekt de linker hengel ook krom en krijst m'n pieper het uit. Bam, linker hengel aangeslagen en ik ren naar de linker punt toe om daar de vis af te drillen. Net wanneer ik daar sta gaat ook de middelste hengel fluiten. Dit heb ik echt nog nooit meegemaakt, zeker niet op dit water..een triple run! En daar sta je dan in je eentje! Die middelste zal ik toch wel kwijt zijn, want die ligt voor een rij stenen en als de vis daar in komt, gegarandeerd lijnbreuk. Ik heb het al te vaak zien gebeuren daar… Na een forse dril, de vis is flink sterk, kan ik de eerste vis na veel blanken eindelijk landen! Met 7kg geen big, maar een goed begin! Snel even in de bewaarzak en de middelste hengel afdrillen. Die vis is inmiddels al zeker 100 meter gerund, aangezien hij ongeveer 2 minuten(!) non stop heeft gefloten en daarna met tussenpozen vrolijk doorging. Wonder boven wonder zit hij er dus nog steeds aan (dat kwam omdat ons beschubte vriendje helemaal naar rechts is gezwommen in plaats van naar links de stenen in) Toch geeft hij zich niet makkelijk gewonnen, maar na wat bokken kan ik een korte brede schub van 8 kg verwelkomen. Derde hengel dan nog even checken. Helaas geen karp maar een henkie (brasem) wel een hele grote trouwens (60 cm), die ondertussen tot voor mijn neus is gezwommen. 3 runs, tegelijk, en dan alle 3 nog kunnen verzilveren ook, mijn dag kan niet meer stuk!

Unser Mathieu met zijn 2e 20er

Maar het werd nog gekker. Amper een uur later zakte er weer een swinger. Weer een brasem. Terwijl ik die in het water onthaakte kraaide de middelste blieper het weer uit van plezier. Wederom een vis van 7kg. Deze vis is helemaal naar links gezwommen door mijn linker stok heen. Het zaakje zit nogal in de knoop, maar de vis heeft even prioriteit. De gedachte, om de linker hengel maar even opnieuw in te gooien vanwege het getrek aan de lijn door mij en de vis, speelt net op wanneer ook de laatste Fox wat sputterend aan een run begint. Niet te geloven, weer 3 runs vlak achter elkaar. Deze vis is een betere, 9 kg. Een kort dikbuikje, die vecht voor wat hij waard is. Zo volgen er nog 2 karpers in dezelfde gewichtsklasse en een brasem. Hierna volgen er even geen runs meer. Het begint een beetje te onweren en daarna gaat het keihard regenen. "Oke, nu zal ik wel weer een run krijgen" denk ik en pak mijn regenjas alvast..Jahoor….fluiiiit! Middelste stok, alleen die gaat zo hard af dat ik niet op tijd aan kan slaan en deze vis verspeel ik aan de stenen..balen! Baitrunner flink zwaarder zetten dan maar. Dat bleek 5 minuten later niet te werken, aangezien er weer een keiharde run volgde, de kerpel merkte het niet eens leek het wel… weer verspeeld..grom.

De bui is over getrokken en daarna is het weer even stil. We zijn nu inmiddels tegen het eind van de middag en ik vind het zo zachtjes aan welletjes. Stiekem hoop ik toch ook op die 20er die vroeg of laat ook moet langskomen, zeker nu er zoveel beten volgen. Het hopen werkt, fluiter op de middelste stok en na een spannend gevecht ligt er een flinke bak voor me te happen, 21 pond (ja dat is voor mij nog steeds een bak).

Omdat ik niet echt berekend was op zoveel vis, ben ik door het vele bijvoeren door mijn boilies heen. Maar het maakt niet uit, de vissen blijven zich melden. Het was hierna zo gek dat houdt je niet voor mogelijk. Weer een run op de middelste stok. Die verspeelde ik voor de kant, balen want die ging ook wel richting de 20, ik keek niet eens naar de haak en boilie, zwiepte het hele zaakje gelijk terug want tegelijkertijd runde de rechtse ( single hook hengel, de 5e vis op die stok) De swinger ed let ik niet eens op. Ik pak de rechtse hengel op en die pieper blijft maar fluiten…hoe kan dat nou? Bleek het die middelste hengel al wéér te zijn! niet te geloven hoe snel het ging. Helaas moest ik toen stoppen omdat ik gewoonweg geen aas meer had.

Wat een topsessie, zomaar een dagsessie van 10 uur waarin ik 9 karpers en 3 brasems ving en helaas nog 4 runs verspeelde (waarvan 3 door lijnbreuk op de stenen). Dat gebeurt me nooit meer denk ik, maar het krikte in ieder geval het gemiddelde met de andere sessies weer een beetje op..!

Inderdaad, ook moest er vroeg of laat wel een 20er bijten…