Het Seizoen Van...

Seizoen 2002 t/m december

Met de nodige mooie vangsten op zak kan ik eindelijk een versnelling terug schakelen voor mijn gevoel en da's wel altijd wat relaxter vissen. Het klinkt bij de een misschien bekend in de oren en bij de ander niet maar enig resultaat heb je gewoon nodig als (ver)drager voor volgende sessies en belevenissen die niet altijd over rozen gaan binnen de karperwereld, de accu gaat vol maar is ook zo weer leeg als het ware.

Variatie

Als het echt moet dan kan ik me zeker ergens in vastbijten -groot water bijvoorbeeld- maar de laatste jaren zoek ik vooral het avontuur en variatie, ik verveel me nogal snel als ik een paar weken op dezelfde stek en naar hetzelfde uitzicht heb staan staren, ander water maar weer dus.
Ik bevis een maagdelijk ondiep kleiachtig groot troebel water in het noorden des lands en vang weer een paar vissen die het waard zijn een kwart van een rolletje te vullen, maar wordt gewoon verjaagt door de muggen, dat heb je he met ondiep water, daarom sjees ik na dit avontuur achter me te laten met Arnold Nijmeijer naar een gedresseerd diep zandachtig groot helder water, totaal anders dus.
We arriveren bij het eerste licht en kijken of we vis kunnen vinden. We vinden vrij snel een schooltje die 'met kop en schouders' boven de rest uitsteekt (head and shouldering). Kort daarna vang ik twee prachtige vissen op rij binnen het uur, het lijken wel zussen ze halen het allebei net niet. Wat? De 15 cijfertjes met kg erachter. Er zitten hier gasten weken te blanken, wij vangen instant vrij snel vis -dit keer-. Mazzel dat je ze treft? Zeker, maar vangen is een tweede. Door de door ons goed doordachte aaspresentatie hebben we dit resultaat vrij snel kunnen behalen en dat blijkt later ook steeds het geval, goed zoeken/observeren is een must en als goede tweede een sluwe presentatie op zijn kop smijten. Niet doen dus, ver eroverheen en terugdraaien lijkt me beter, het zijn de kleine dingen die het 'm doen, verassend simpele kleine dingen mensen.

Weekendje weg

Bas en ik spreken af ieder jaar minimaal een weekendje te vissen samen in Nederland, dit weekend word weer lachen geblazen met Bas Becker. Ik verspeel er echter twee achter elkaar op een totaal nieuw water, we zijn maar ergens neergeploft... leuke stek maar zo vlot had ik geen beet verwacht en door de vele biertjes waarschijnlijk loop ik te kloten, de rietkraag is breder dan ik vermoedde aan de overkant waar ik lig en de vissen knallen er lekker doorheen, ik kan toch nog een leuke vis landen uiteindelijk. Bas heeft duidelijk ook te veel op want nadat ik hem hoor ingooien hoor ik ook vrij snel takkengekraak aan de overkant in het bos. "Bas je rig ligt waarschijnlijk in een konijnenhol kerel." Een hoop gesnurk is het antwoord, god wat slaapt die vent snel zeg. De volgende morgen blijkt zijn andere hengel ook gewoon nog op de kant te liggen en ik rol alweer door het gras van het lachen, niet dat ie niet had ingeworpen, nee Bas dacht even onder het kantje een stek te kunnen bewerpen in het donker. 'Huppekee', zonder een plons van het lood te horen heeft ie zijn hengel op de steunen gelegd, even wat tijgers erom heen en wachten maar. Dat ie geen run heeft gehad van een weghollend konijn is een wonder, of lusten die geen tijgers, 'Konijnen die Tijgers eten mmm vreemd". Goed, Bas heeft dus de eerste nacht op het talud gelegen onder zijn eigen kant, mooie stek hoor maar er stond geen water jammer genoeg, de overkant idem dito, mooie takkenbos dat karper had aangetrokken mits er water had gestaan. Oh, oh gaat lekker zo. Nadat Bas zijn hengels opnieuw inwerpt vangt ie vrij vlot een paar mooie schubs, die lagen in alle rust te vreten van het bombardement van de avond daarvoor natuurlijk. De tweede nacht zitten we aan een ander 'big' binnenwater, het blijft bij zitten, geen actie verder.

Weekendje met Bas, hier op ruim water onder de rook van Mokum.

Hetzelfde water bij zonsondergang...

Voeren geblazen in het najaar

Arnold, Erik en ik besluiten het najaar te gaan voeren op een groot water dat ook nog eens diep is en helder. Om de beurt beginnen we eind augustus met voeren. Beet krijgen op dit water is niet makkelijk en je moet er meestal vier blanks op rij maken wil je je 'aardappel', uh pieper weer eens wat geluiden laten maken ("Die Hakkert vist gewoon weer met aardappel heb je dat gelezen". P.s.: Verwarring 'zaaien' bij de 'concu-Rent a stek' werkt ook als een 'goed doordachte aaspresentatie').
We vangen leuk en eigenlijk iedere keer als we gaan vissen krijgen we meerdere runs, niet slecht hoor. De top komt jammer genoeg niet in ons net en de grootste wordt net onder mijn maat zijn neus vandaan gepeuterd. Tja ronde balletjes, ga er maar mee voeren met wat voor vlaggetje dan ook, wedden dat ze de fout in gaan bij je buurman (de 'concu-Rent a stek') die ook met zo'n knikker vist in de strook waar jij voert, ze bedanken je voor het vele werk en de extra ponden -in dit geval kiloos- die je veroorzaakt hebt en staan lachend op de foto, en jij maar kilometers maken. "Single-hookbaits vissen daar waar veel gevoerd wordt levert vaak vis op". Ja natuurlijk, het is ook een van de vele knikkers in de ogen van de karper en valt vaak nog op ook, en makkelijk joh zo'n geleende/gehuurde stek. Effectief zeker, zo'm single heeft mij ook vis opgeleverd maar wist toen ook niet dat er iemand 'bezig' was... Ik vraag het me dan ook vaak af waarom je die vis dan vangt weet je wel... door het 'singelen' alleen of doordat je gewoon in de buurt van of op een berg ballen vist zonder dat je het weet, "ze springen wel hier he!, even gauw een single erop". Wat is wijsheid? Er is nog nooit zoveel (onzin) geschreven over een hobby als deze volgens mij...

De vriezer legen

Nadat de vis die we graag wilden vangen gevangen was op een duizelingwekkend gewicht verdween 'de drive' een beetje, we vingen nog wel vis maar toch. Een berg boilies bleef achter in de vriezer en ik heb het gevoel dat het jaar voorbij is voordat ik er erg in heb, weet ik veel wat er nog in het verschiet ligt op dat moment. Arnold verteld me dat ie aan het voeren is geslagen op het IJsselmeer om toch maar van die lading ballen af te komen, in eerste instantie denk ik eigenlijk; dat wordt zo laat in het jaar toch niets meer, je krijgt de kans niet om iets op te bouwen en waar hij zit stroomt het ook nog eens als een gek en de watertemperatuur zit al onder de tien graden Celcius. Een paar dagen later belt ie met de melding dat ie gewoon een paar runs heeft gehad -van karper-. Ik werd wakker. Ik begin meteen ook aan een voerstek en raak daardoor tenminste ook door mijn voorraad ballekes heen, ik laat die immers niet graag tot het volgende seizoen in de vriezer liggen. Ik ben helemaal niet zeker van mijn zaak wanneer ik begin met vissen aangezien het ook toeval kan zijn bij Arnold dat ie wat runs heeft gehad. Het wordt tegen alle verwachtingen in een beste dag. De wind neemt toe tot kracht zeven en komt uit het zuidwesten en de buitentemperatuur stijgt, en ik krijg verdorie een run. Ik dril zwaar aangezien ik tegen obstakels aan vis. Ik schep de vis na een vol kwartier drillen, een beste. Ik vergeet hem alleen na het fotograferen te wegen en zet 'm zo terug, dat heb ik nog nooit gehad. Mmm ik ben bijna 30, begint het nu al of wordt ook bij mij onbewust de macht der cijfertjes onbelangrijker?

Een sterke 25 pond schub op een 'drukke' koude najaarsdag.

Dit zijn van die gouden dagen dat je er bij moet zijn. Ik vang zo vrij vlot een serie dikke twintigers en verspeel een veel betere vis. De vis trekt mijn 2,5lbs dikwandige Armalite gewoon een paar keer recht en na 10 minuten drillen bereikt ie toch nog het obstakel terwijl ik stilletjes begon te hopen... Geloof me maar; ik dril niet zacht. Pfff, Ray en het IJsselmeer betekent te vaak beren verspelen, wat een pech heb ik daar toch altijd, ik heb dezelfde avond 3 schitterende -bijna- nieuwe stokken en molens gekocht, parabolische 3 ponders van het merk met mijn initialen 'RH'. Vrouwen verwennen zichzelf altijd in slechte tijden, waarom doen mannen dat eigenlijk ook niet, ik voel me die avond toch vrij goed ondanks de verspeelde vis. Ach het was wel weer eens nodig iets nieuws en het deed me goed een schijngevecht aan te gaan in de tuin tegen de schutting samen met mijn nieuwe stok. De buren vonden me altijd al een rare snuiter, maar sinds die avond... Haak in de schutting en rennen maar, buigen die stok joh.

Frankrijk in de IJssel

Ik verneem dat er een uitzetting van franse spiegels plaats gaat vinden op de IJssel, dat wil ik niet missen natuurlijk. Iedereen staat al te blauwbekken tijdens de uitzetting en dat zegt genoeg, de kou doet zijn intrede. Aart Lokhorst, Hans Moolenaar en ik vertrekken naar een eetschuur in 'the middle of nowhere' op aandringen van Aart. Nou die weet wel waar die zijn erwtensoep en uitsmijters moet halen zeg wat een schranspartij, bedankt Aart!

Geen geouwehoer de vis moet er in...

Toen deze uit de bak kwam had iedereen ineens even pauze.

Het lijken wel zeeschildpadden op de terugtocht van het eitjes leggen.

Blauwbekken

Verder op 'grande sop'

Ik voer ondanks de kou stug en zwaar door en ben er drie dagen later weer en krijg een herkansing op een van mijn nieuwe stokken. De 'training' in de tuin heeft geholpen, ik land die dag een paar schitterende exemplaren, eentje gaat eroverheen! Wat, waarover heen? De 15 cijfertjes met kg erachter. Ze kunnen zeggen wat ze willen over die cijfertjes maar ik word er soms toch erg vrolijk van hoor. Dat gezeur; kilo-trend, ponden-trend, onsen-trend(?), niet meer wegen-trend, alleen wegen niet meer meten-trend. Waar gaat het allemaal over? Cijfertjes, het is maar net hoe je er mee om weet te gaan, soms belangrijk dan weer totaal niet, maar laat je er vooral niet door leven. Ik vang in het laatste deel van het jaar een serie vissen die ik absoluut niet meer verwacht had eerlijk gezegd. Gekkenwerk.
Zo zie je maar weer; ga door tot het eind... van het seizoen, net als bij eten; het toetje is vaak het lekkerst, ik heb er van gesmuld in ieder geval.

Het was me weer een jaartje en ik kijk er met een goed gevoel op terug, op naar het seizoen 2003.

Raymond Hakkert