De Put – Een karperstory zonder happy end – Rick Bongers

Favoriet Favoriet
De Put – Een karperstory zonder happy end – Rick Bongers

Soms zit het mee en soms zit het tegen als het mee zit… Rick Bongers vertelt over zijn uitdaging en het doorbreken van dressuur op ‘De Put’. Toch kunnen wij niet spreken van een ‘happy end’. Lees hieronder verder hoe de plannen van Rick aan gort werden geslagen…


In 2015 sloot ik een prachtig hoofdstuk af en begon in 2016 aan een mooie, nieuwe uitdaging. Ik had mijn oog laten vallen op een put van 6 hectare groot, met een bestand van ongeveer 15 oude karaktervissen. De toplaag van het bestand bestaat uit twee schubs en een spiegel van rond de 20 kilo en een top schub van boven de 25 kilo. Een lastig dressuur water met een zeer hoge hengeldruk. Reden genoeg om hier mijn tanden eens even stevig in te gaan zetten.

Eind 2015 viste ik een aantal losse nachten op de put. Dit deed ik om te wennen aan het water, de rit ernaartoe en aan de lokale vissers. Zodat ik begin 2016 jaar lekker snel in het ritme kan komen. Ik had overigens niet de illusie om tijdens die enkele nachten een van de topvissen te vangen. Dit omdat ik weet dat er meerdere serieuze jongens zeer veel moeite hebben om een vis te landen op dit water. Daarnaast lag het kwik ´s nachts rond het vriespunt en waren de overige omstandigheden verre van ideaal… Toch kon ik het niet laten om er alvast een paar keer heen te gaan!

Naast een prachtige spiegel op een ander water, hadden de wintersessies op de put niks opgeleverd. Wel had ik voldoende informatie verzameld om een goede start te maken in het voorjaar.

Een uitstapje naar een ander water leverde deze beauty op.

Een uitstapje naar een ander water leverde deze beauty op.

Halverwege de maand maart besloot ik de regelmaat van mijn sessies op te schroeven. Het liefst viste ik doordeweekse nachten omdat in het weekend de put drukker werd bevist. Al zat ik doordeweeks ook zelden helemaal alleen aan het water.

rick-bongers-ik-kon-het-niet-laten-om-toch-vast-een-paar-keer-te-gaan

Toch kon ik het niet laten om er alvast een paar keer heen te gaan!

De eerste nachten gingen allemaal doodstil voorbij. Ik had al snel in de gaten dat de dressuur op het water niet de enige reden was van de blanks. Meerdere partijen waren bezig met voeren. Dat maakte het er niet eenvoudiger op. Zeker niet omdat ik altijd instant vis. Daarnaast zit er ook behoorlijk wat natuurlijk voedsel in het water. Dus een boilie staat voor de vissen niet persé op het hoofdmenu.

rick-bongers-doordeweekse-nachten-hebben-de-voorkeur

Doordeweekse nachten

Ook de maand april ging stil, koud en visloos voorbij. Uiteraard hield ik de regelmaat er gewoon in en probeerde ik verschillende stekken en tactieken uit om de eerste aanbeet te forceren. Het was duidelijk dat de vissen hier alleen op specifieke plekken werden gevangen en een gewone 20mm boilie was ook te voor de hand liggend. De lokale karpervissers die er al langer en ook serieus viste waren ook niet bepaald gortig met het delen van informatie over aas en stekken. Iets wat ik helemaal niet erg vind en ook heel goed begrijp. Het was in ieder geval duidelijk dat er iets was dat ik nog niet wist, want de lokale jongens vingen wel zo nu en dan hun vis…

Naarmate het voorjaar vorderde en de temperatuur verder steeg keek ik steeds meer uit naar het moment dat ik voor het eerst beet kreeg. Helaas gebeurde dit niet en stapelde het aantal blanks zich rap op. Mijn motivatie nam alleen maar toe!

Het kan kort of lang duren, maar hij gaat een keer af!

In deze eerste paar maanden van het jaar was mij wel iets vreemds opgevallen. Ik had namelijk al meerdere kleine, dode spiegelkarpertjes gevonden. Ook zag ik er een aantal zwemmen waar de vellen gewoon aanhingen! Later hoorde ik dat er zonder overleg een uitzetting is geweest van ongeveer 25 vissen. Iedereen hield z’n hart vast. Als dat maar goed gaat…

De teller stond inmiddels al op 14 nachten zonder enige aanbeet en de vissen liepen al tegen de paai aan. Dus als ik nog succes wilde hebben voor de paai moest ik toch echt nog even goed mijn best gaan doen. Ik had in al die nachten ook geen enkele brasem gevangen. Toen ik daarover nadacht besloot ik met een van de meest attractieve aasjes te gaan vissen die er zijn. Maden! Fantastisch karperaas! Maar helaas niet op ieder water goed inzetbaar in verband met de aanwezigheid van veel witvis. Op de put zwemt gelukkig niet zoveel witvis. Dus ik besloot er eens goed mee aan de slag te gaan.

rick-bongers-super-attractief-maden

Totaal iets anders dan de overige vissers gebruiken…

Ik knoopte een uitgebalanceerd 12cm lang 20lb Combi link onderlijntje met een tros krioelende maden op een aangesneden 14mm pop-upje. Een Fang twister maatje 10 en een shot on the hook. Dit in combinatie met een 120 gram inline lood inclusief een shocker systeem. Het leek mij verstandig om dit eerst een keer overdag te proberen, omdat ik niet zeker wist of er ook klein spul zoals baarsjes en voorn aan mijn haak aas zou knabbelen. Overdag check je namelijk iets relaxter om de twee uur je aas, dan midden in de nacht.

Ik kwam ´s morgens vroeg aan op de stek die ik voor ogen had en gelukkig was deze nog vrij. Het beloofde een mooie warme dag te gaan worden. Snel maakte ik alles gereed en pompte de boot op. De boot had ik nodig om de maden aan de hair heelhuids aan de overkant te krijgen. De hengel links viste ik op een klein hard plekje die ik had gevonden in het midden van het water. De andere hengel viste ik dus aan de overkant. Met de boot kon ik die mooi strak tegen het wier aanleggen. Ik gooide er twee grote handen maden bovenop en het wachten kon beginnen.

rick-bongers-snel-pompte-ik-de-boot-op

De boot had ik nodig om de maden aan de hair heelhuids aan de overkant te krijgen.

Het begon langzaam lichter worden… En ineens kwam mijn linker hengel tot leven! Met een bonkend hart pakte ik de hengel en kwam  al snel tot de conclusie dat het niet om een karper ging maar om een grote zeelt. Helaas, maar ik wist nu in ieder geval zeker dat die stek in het midden een vis op kon leveren. De maden deden goed hun werk en het trosje was nog intact, dus de hengel kon weer terug.

Het duurde ongeveer een half uur voordat de hengel in het midden weer afliep. Helaas, een grote zeelt, alweer. Met de gedachte dat de volgende best wel een karper zou kunnen zijn voer ik de lijn opnieuw uit. Ik dreef nog met de boot op de stek toen ik aan de kant een aantal piepen hoorde uit de beetmelder waar de “overkant hengel” op rustte.

Nee! Het zal toch niet! Niet nu!

De piepen veranderde in een gierende run! Hoe is het mogelijk, krijg ik eindelijk beet zit ik midden op het water. Wat een waardeloze timing… Met een enorme boeggolf voor de boot, roeide ik als een malle naar de kant. De hengel lag nog te stuiteren in de steunen toen ik aankwam. Dit was 100% karper. Eindelijk had ik hier, op de put, na zoveel blanks, een kromme hengel in mijn handen! Wat een heerlijk gevoel! Nu die die vis nog veilig landen. Ik had al redelijk snel in de gaten dat het niet om een kleintje ging. En besloot geen risico te nemen en de vis vanuit de boot te drillen zodat ik hem niet aan palen kon verspelen die een stuk uit de kant stonden. De dril verliep rustig op het midden van het water. Meerdere keren zag ik een grote gele vlek omhoogkomen en weer de diepte induiken. Toen de vis voor de laatste keer omhoog kwam kon ik met een luide kreet de grote spiegel landen. Wat een ontlading! Eindelijk de eerste vis van het water en ook nog eens 1 die ik graag wilde vangen. De rest van de dag bleef het stil. Maar dat maakte helemaal niks uit.

rick-bongers-de-grote-spiegel

Een Nederlandse parel voor Rick.

Ik had eindelijk het idee dat ik een manier had gevonden hoe ik de vissen op de put kon vangen. Ik was ook zeker van plan om op deze manier verder te gaan de rest van het jaar. Helaas liep dat anders en gebeurde hetgeen waar iedereen al bang voor was. Er gingen steeds meer vissen dood… Ook de vissen van het oude bestand. Het duurde ook niet lang voor de grote vissen overleden en ik uiteindelijk het bericht kreeg waar ik al angstig op zat te wachten: “Rick, het is afgelopen”. En ik zag een schokkende foto. Van de top schub…

Ik baalde er echt verschrikkelijk van.

Waarschijnlijk is hier gebeurd wat je op meer wateren ziet… Er worden spiegeltjes uitgezet die een virus dragen en dat gaat vervolgens ten koste van het oude bestand.

rick-bongers-rick-het-is-afgelopen

Het had een mooie uitdaging geweest maar die uitdaging is helaas vroeg ten einde gekomen. Ik had wel één van de toppers gevangen, maar een voldaan gevoel had ik zeker niet. Helaas kunnen we er niks meer aan veranderen en kijk ik alweer uit naar de volgende uitdaging.

rick-bongers-ik-hield-er-geen-voldaan-gevoel-aan-over

Tot het volgende artikel!

Rick Bongers

De Karperwereld Online redactie is altijd op zoek naar het laatste karpernieuws en de mooiste verhalen. Heb je zelf iets interessants wat je wilt delen? Stuur het dan naar info@karperwereld.nl