Word KWO member

Pecky’s blog – Een stressvolle filmsessie in Duitsland – Deel 1

Favoriet Favoriet
KWO Redactie

In dit eerste deel van zijn nieuwe blog vertelt Darrell Peck over de filmsessie die hij samen met drie (!) cameramannen beleefde in het noorden van Duitsland. Je kunt je wel voorstellen dat de aanwezigheid van zoveel camera’s de nodige druk op Darrell’s schouders legde!

Het beloofde een taaie sessie te worden in het verre noorden van Duitsland.

Darrell aan het woord: In de blog van deze maand ga ik het hebben over een sessie op de Owschlager See in Noord-Duitsland. Je kunt je misschien nog wel herinneren dat ik het in mijn vorige blog had over het filmen van een nieuwe videoserie met Korda, genaamd ‘The Big Carp Buzzz’. Vorige jaar hebben we een aantal korte films met een beperkt budget gefilmd.

The BIG Carp Buzzz: een naam die niet zomaar is ontstaan!

Alsof het voorbestemd was wist ik op de laatste ochtenden steeds de grootste vis van het water te vangen. Eerst de Coconut Common op 52 pond van Bayes water en daarna een stokoude schub van 58 pond van het Kempisch Kanaal in België. Ongelofelijk, wat een geluk! Alhoewel, beide wateren had ik eerder bevist en ik voelde gewoon dat het de juiste periode was om de wateren te bevissen.

De laatste ochtenden van de filmsessies wist ik de grote vissen te vangen!

Dit jaar heeft Korda meer budget vrijgemaakt voor de film, maar zoals je altijd zult zien kreeg ik het dit keer niet voor elkaar om dezelfde hoogtepunten te behalen. De eerste twee video’s werden zonder al te veel moeite opgenomen. Binnen 24 uur na aankomst wist ik ‘de’ vis te vangen waar we voor kwamen, wat inhield dat de video af was. De twee videoshoots die volgde verliepen echter minder soepel, met een aantal dure ‘fails’ die ik veroorzaakte! De eerste was op een bekend Belgisch syndicaatwater en de tweede op Lake Bolsena, in Italië. Ik ving op beide wateren een mid twintig ponder, wat simpelweg niet voldoende is voor een toffe YouTube-video. Zonder een vis van serieus formaat hadden we simpelweg geen film!

Zonder een vis van serieus formaat is een film niet heel bijzonder!

Nieuwe shoot

Na de twee mislukte shoots hadden we overleg bij Korda HQ over wat er fout was gegaan. Achteraf denk ik dat ik beetje teveel hork op mijn vork had genomen, door te denken dat ik ‘wel even’ een grote vis zou vangen in de korte vistijd die ik ter beschikking had. Er werd besloten dat we één shoot opnieuw zouden doen, maar zouden we dan naar België afreizen of toch ergens anders…?

Na de twee mislukte shoots werd besloten om er eentje opnieuw te doen.

De Owschlager See Noord-Duitsland is waar we de Masterclass 4: Spring Tactics video hebben opgenomen in 2016. Sinds die tijd wilde ik altijd al eens terug naar het water! Doordat ik twee keer eerder dit jaar in de regio was geweest, had ik vernomen dat het water onder nieuw toezicht stond. Nog belangrijker: er zou weinig gevist worden op dit moment! Door de lage hengeldruk en mijn vorige ervaring met dit water wilde ik enorm graag terug om de Big Carp Buzzz op te nemen. De nodige berichten werden uitgewisseld met Dennis, die de visserij nu regelt, en hij vertelde dat we welkom waren om er te komen vissen.

Hier moest het gaan gebeuren: de nieuwe Korda Big Carp Buzzz video!

Dit keer liet ik er geen gras over groeien: er werden drie cameramannen aan mij toegewezen voor in totaal acht dagen. Zo zou ik zes volle dagen kunnen vissen!

Owschlager See

Owschlager See is een reservaat-achtig water waar je normaal gesproken voor aankomst je stek boekt. Grof gezien heeft het water een ovale vorm en is het zo’n 50 tot 60 hectare groot. Het water is voornamelijk ondiep, met dieptes tot twee meter. Qua visbestand zwemmen er de nodige parels rond, maar geen echte ‘scaley bangers’. Het is meer het prehistorische karakter wat deze vissen speciaal maakt. De grootste vissen die op het water rondzwemmen wegen zo’n 55 pond. Niet de állergrootste karpers ooit, maar zeker niet minder speciaal om te vangen!

Niet per sé de allergrootste, maar wél hele bijzondere vissen!

In totaal zitten er maar zo’n 100 vissen van het originele bestand op het water, maar door het gebrek aan wier en de lage hengeldruk zijn ze vrij goed te vangen. Op één visser na hadden we het water voor onszelf, dus ik kon niet wachten om aan de slag te gaan!

Ik kon niet wachten om aan de slag te gaan!

Lewis Bargh (de cameraman) en ik arriveerde maandagavond net voor het donker werd aan het water. De stretchers werden uitgeklapt en na de lange reis hadden we wel een biertje verdient. Een uur voordat het licht werd kon ik m’n enthousiasme niet meer onderdrukken: de motivatie om hier een vis te vangen was groter dan ooit! Voordat we aankwamen had ik zitten denken om de stek waar Danny naartoe had gevist tijdens de vorige filmshoot te bevissen. Vanaf deze stek kun je normaal gesproken behoorlijk wat water bevissen, maar doordat er nieuwe stekken waren aangelegd en de vriend van Dennis daar zat te vissen, was deze stek een stuk minder aantrekkelijk.

De motivatie om op de Owschlager See te vangen was groter dan ooit!

Kenny

De zone dichtbij het hotel was de laatste tijd vrij stevig bevist, dat voelde ik meteen. De minst bereikbare zone aan het water is een kleine baai rondom een stek die we eerder vernoemd hadden naar Kenny Katona: Kenny. Ik zal niet in detail treden hoe we op die naam komen, want het is een ranzig verhaal. Het heeft in ieder geval te maken met de grote hoeveelheid modder die rondom de stek te vinden is… De stek was compleet overgroeid in de afgelopen jaren en vergeet niet dat ik drie camera mannen moest meeslepen. Er was amper ruimte voor één bivvy: laat staan vier!

Op ‘Kenny’ is nauwelijks ruimte voor één bivvy, laat staan vier!

’s Ochtends kon ik een aantal vissen spotten bij (je raad het al) de stek Kenny. Zo’n 110 meter rechts van de stek vond de activiteit plaats. Ik besloot dat ik mijn uitrusting het beste kon overroeien naar de andere kant van de baai, zo’n 300 meter verderop. Het plan was om in één keer over te varen, onderweg maden en twee kilo 18mm Activ-8 boilies te droppen, m’n lijnen meteen uit te leggen en dan door te varen naar de stek. Zo hoefde ik niet opnieuw over de aangevoerde stek te varen. In theorie klinkt het misschien logisch, maar de harde wind maakte het extra lastig. Om een lang verhaal kort te houden: ik wist drie spinner rigs met roze pop-ups te droppen en tijdens het uitwerpen van de rig zag ik nog eens twee vissen springen, dieper in de baai.

Spinner rigs blijven één van Darrell’s favoriete rigs!

‘Stockies’

Ik verwachtte dat de vissen gedurende de nacht uit de baai zouden trekken en langs mijn sluw geplaatste val zouden zwemmen. Een uur na het plaatsen van mijn rigs kreeg ik al beet, maar ik was teleurgesteld toen ik opmerkte dat het een vis van slechts een paar pond betrof.

Niet iedere aanbeet resulteert in een mega bak. Ook de nodige ‘stockies’ zwemmen op de Owschlager See hun rondjes.

Later hoorde ik dat er zo’n 75 van deze kleine ‘stockies’ waren uitgezet. Verder verliep de eerste nacht zonder actie en teleurgesteld werd ik wakker, nog voordat het licht werd. Een paar seconden later hoorde ik een vis springen, dus ik besloot om thee te maken en over het water te turen. Nog voordat het water had gekookt had ik nóg twee vissen horen springen! Het was bijna volle maan, dus ik kon goed zien waar de vissen aan het springen waren.

Pas na het opkomen van de zon wierp Darrell zijn hengels uit.

Terwijl ik de thee dronk maakte ik snel een vierde hengel klaar. Toch besloot ik te wachten met inwerpen tot het licht werd. De crew moest alles vastleggen en ik wilde ze niet wakker maken, aangezien ze alle drie als baby’s lagen te slapen. Terwijl het langzaamaan licht werd wist ik waar de vissen zaten, maar ze zwommen op de absolute limiet van mijn werpkunsten. Zeker gezien de gear die ik bij me had… Ondanks een beestachtige worp kreeg ik het niet voor elkaar om de afstand te redden. Ik denk dat ik zo’n twee tot drie hengellengtes te kort kwam. De vissen zaten op een kleine 140 meter uit de kant en ik kon tot bijna 130 meter werpen. Ik verwachtte gewoon niet dat het zou gaan gebeuren!

Darrell had ze gevonden, helaas net buiten bereik…

Jumper

De vissen bleven in de zone springen, wat mijn vermoeden bevestigde dat ze daar echt zaten. Ik voelde mijn kansen van deze ochtend langzaam wegzakken… Ik zag nog een paar vissen springen, maar meer aan de rechterkant, dichterbij de stek waar ik de tweede trip van de Masterclass 4 was geëindigd. Ik liet mijn ontvanger achter bij de camera crew en wandelde naar die stek toe, met een walkie talkie in mijn hand. Precies toen ik bij de stek aankwam, waar ik tijdens de Masterclass een 51 pond spiegel had gevangen, sprong er een gigantische vis. Ik keek precies naar de plek waar de vis sprong, dus ik wist 100% zeker dat het om een goede vis ging.

Actief zoeken naar de vis is één van de voornaamste onderdelen van Darrell’s visserij.

Na contact met de camera crew bevestigde ze mijn vermoeden dat deze vis op dezelfde plek sprong als ik ze had zien springen vanaf de andere stek. Het voordeel van deze stek was dat ik zo’n 20 meter het water in kon lopen met mijn waadpak, wat de werpafstand een stuk toegankelijker maakte. Achteraf had ik moeten verkassen op dat moment, maar ik had nog steeds goede hoop in de stekken die ik had aangevoerd. Ik wilde ook niet beide stekken tegelijk bevissen of met de boot het water op, zeker niet in dit ondiepe water! Eén van de voornaamste redenen waarom we zo goed vingen tijdens de Masterclass was omdat we de boot niet gebruikte tijdens het positioneren van de rigs.

Het werpend vissen was tijdens de Masterclass bijzonder effectief gebleken!

Brasembus

Tijdens de tweede nacht liet ik één hengel liggen op de aangevoerde plek en twee andere plaatste ik op een groot bed met maden op de stekken waar de vissen zich hadden laten zien. Ik had al een lange bankstick in het water gezet en de lijn geclipt, zodat ik bij een eventuele aanbeet de rig naar dezelfde plek kon werpen. Waar ik geen rekening mee had gehouden waren brasems.

De madenmix, die uiteindelijk beter de ‘brasemmix’ kan worden genoemd!

De hele nacht werd ik geteisterd door deze ellendelingen, die me het leven flink zuur maakte. De brasembus was overduidelijk gestopt op de madenstekken! Mijn hoop op het vangen van een karper was volledig verdwenen, toen ik plotseling een fatsoenlijke aanbeet kreeg.

Na flink wat brasems was daar de verlossende aanbeet!

Het was geen monster, ik schat zo halverwege de twintig pond, maar de hoop dat er karper op de stek aanwezig was kreeg een flinke boos.  

Er zwemmen niet alleen maar buffels rond op de Owschlager See.

Ik moest de hengel uitvaren met de boot, wat niet ideaal was, maar ik zag geen andere optie. Op de stek bruiste het van de activiteit! Hoe het kon dat ik geen vis meer bij wist te vangen: ik heb werkelijk waar geen flauw idee. De volgende dag besloot ik te verkassen, opnieuw te voeren met maden en mijn rigs al werpend vanaf de lange bankstick op hun plek te krijgen. Door de schaarse hoeveelheid vissen die ik tot nu toe had gevangen begon ik toch weer een beetje zenuwachtig te worden… Nog een twintiger zou de film niet doen slagen, het werd tijd voor groffer geschut!

Hoog tijd voor een serieuze BAK!

Hoe de rest van de sessie is verlopen vertel ik in het tweede deel van deze blog, over precies een week ben ik bij je terug!

Tight lines,

Pecky

Wil je deze update bekijken?

Word dan ook KWO Member voor slechts €6,95 per maand of €59,- per jaar.

Word dan ook KWO Member voor slechts €6,95 per maand of €59,- per jaar.

Krijg direct toegang tot de beste karper video’s, films, artikelen & kortingen.7.000 andere karpervissers gingen je al voor!

Lees hier alles over het KWO Membership of meld je hieronder direct aan.

of

Trending

Bekijk ook